۶۰میلیارد دلار واردات درسال ۸۶

Thu / 20 12 2007 / 13:53

یک نماینده مجلس: این آمار بسیار نگران کننده است چرا که اگر روزی نفت به پایان برسد با این شرایط نمی‌توان کشور را اداره کرد.

آفتاب: «هادی حق‌شناس» عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با اشاره به واردات بی‌رویه طی دو سال گذشته و به خصوص سال جاری اظهار داشت: پیش‌بینی می‌شود که حجم واردات کالاها و خدمات در سال 86 به بیش از 60 میلیارد دلار برسد که در سال‌های پس از انقلاب بی‌سابقه بوده است.

نماینده بندرانزلی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی آفتاب گفت: واردات کالاها و خدمات در سال جاری در حالی به 60 میلیارد دلار می‌رسد که صادرات غیرنفتی کشور 15 میلیارد دلار است که بیش از نصف آن محصولات پتروشیمی است. بنابراین، این مساله نشان می‌دهد که واردات کشور به نسبت صادرات 1 به 6 است.

وی تاکید کرد: این آمار بسیار نگران کننده است چرا که اگر روزی نفت به پایان برسد با این شرایط نمی‌توان کشور را اداره کرد.

وی در پاسخ به اینکه «واکنش مجلس نسبت به واردات بی‌رویه توسط دولت چه بوده» اظهار داشت: مجلس همواره نسبت به این مساله معترض بوده و سکوت نکرده است. چنانچه می‌بینیم نمایندگان در قالب نطق‌های پیش از دستور، تذکرات و سوال از وزرا به این مساله واکنش نشان داده‌اند.

حق‌شناس با اشاره به آثار و تبعات زیانبار واردات بی‌رویه طی دو سال گذشته افزود: واردات بی‌رویه موجب آسیب رساندن به صنعت و حذف اشتغال می‌شود به طوری که هر یک میلیارد دلار واردات باعث حذف 100 هزار شغل می‌شود.

عضو فراکسیون اقلیت مجلس در ادامه با اشاره به گزارش رییس جمهور و به ویژه سخنان وی در خصوص واردات گفت: رییس جمهور در سخنان خود با زبان بی‌زبانی می‌خواست بگوید که واردات کار اشتباهی بوده است.

وی در پایان با بیان اینکه «اگر تذکرات نمایندگان نبود اتفاق بدتری می‌افتاد»، اظهار داشت: نمی‌توان انتظار داشت که واردات بی‌رویه متوقف شود چرا که کسانی که واردات بی‌رویه را انجام دادند معرفی نشدند و با آنان هیچگونه برخوردی صورت نگرفته است. بنابراین، نمی‌توان انتظار داشت که این مساله دوباره اتفاق نیفتد.

در خواست رفسنجانی و خاتمی از برگزار کنندگان انتخابات مجلس

اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی از نهاد های مسئول در برگزاری هشتمین دوره انتخابات مجلس خواستند که شرایط انتخاباتی «سالم و آزاد» را فراهم بیاورند.

در خواست رفسنجانی و خاتمی از برگزار کنندگان انتخابات مجلس

اکبر هاشمی رفسنجانی، رييس مجمع تشخيص مصلحت روز چهارشنبه ۲۸ آذرماه در خرم آباد گفت:« هرچند ممکن است قانون نياز به اصلاح داشته باشد اما اگر تنگ نظری نشود و بگذارند همه صاحبان افکار وارد ميدان شوند، انتخابات افتخارآميزی برگزار می‌شود».

آقای رفسنجانی با اشاره به  اين که «انتخابات با حضور و مشارکت جدی مردم از نيازهای اساسی کشور است» تاکيد کرد:«راه تقويت نظام در مقابل دشمنان خارجی و جلوگيری از تفرقه در داخل، برگزاری انتخاباتی سالم و آزاد است.».

هشتمين دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی دربیست و چهارم اسفندماه سال جاری برگزار خواهد شد و گروه های اصلاح طلب نزديک به حکومت، پيشتر، نسبت به آنچه که «حذف بی رحمانه نيروها » در اين انتخابات ناميده اند، هشدار داده اند.

در همین حال، اکبر رفسنجانی در پاسخ به اين پرسش که «به چه می انديشد»، گفت:«در حال حاضر به انتخاباتی پر شور، سالم و آزاد می‌انديشم و اميدوارم منتخبان مردم مردم وارد مجلس شوند و مجلسی نيرومند، مستقل ، عاقل و رشيد برای جامعه تشکيل شود».

رييس مجمع تشخيص مصلت افزود:« آرزو می‌کنم فضای جامعه آن‌چنان مطمئن باشد که همه بتوانيم در انتخابات تا جايی که قانون امکان می‌دهد، شرکت کنيم».

هاشمی رفسنجانی اضافه کرد: «در شرايط فعلی بسياری از کسانی که تاکنون به تعيين سرنوشت خود بی‌تفاوت بوده‌اند به اين نتيجه رسيده‌اند که در انتخابات شرکت کنند».

در همین حال محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران، روز پنج شنبه در سخنرانی خود در تبریز درباره انتخابات مجلس شورای اسلامی گفت:«برگزار کنندگان هم مسئوليت بزرگی دارند که بايد زمينه اين انتخابات سالم و رقابتی آزاد را فراهم بياورند، در اين صورت مطمئن هستم اگر حضور پرشور مردم باشد وجود برخی موانع که متاسفانه وجود دارد و بعضی تنگ‌نظری‌ها بی‌اثر و کمرنگ می شود».

محمد خاتمی که در چارچوب فعالیت های اصلاح طلبان برای انتخابات مجلس به تبریز سفر کرده است از همه نیروها خواست که فعالانه در این انتخابات شرکت کنند.

گروه های اصلاح طلب نزدیک به حکومت نگرانند که اصولگرايان با استفاده از اهرم های قانونی مانع ورود «نيروهای غير خودی» به مجلس هشتم شوند.

«اصل بر برائت نیست»

در همین زمینه، احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان، پیشتر، گفته بود که در بررسی صلاحیت واجدین شرایط برای انتخابات مجلس «اصل بر برائت» نیست. 

 دبير شورای نگهبان در همايش مسوولان دفاتر نظارتی شورای نگهبان در استان ها تاکيد کرده بود که «برخی مدعی می شوند «اصل بر برائت افراد است، مگر اينکه خلافش ثابت شود» طرح اين بحث پشتوانه حقوقی صحيحی ندارد».  آقای جنتی تاکيد کرده بود که در بررسی «صلاحيت ها بايد صلاحيت افراد احراز شود».

برخی حقوقدانان در ایران از این اظهار نظر دبیر شورای نگهبان ابراز نگرانی کرده اند. بر اساس اصل ۳۷ قانون اساسی «اصل بر برائت است و هيچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی شود، مگر اينکه جرم او در دادگاه صالح ثابت شود.»

در همين زمينه، سازمان مجاهدين نقلاب، يکی از گروه های اصلی اصلاح طلب نزديک به حکومت، پيشتر، در بيانيه ای تصرح کرده بود که «حاکمان حاکمان کنونی ايران برای برگزاری هدايت شده انتخابات مجلس هشتم با نتايج از قبل تضمين شده، تصميمات خطرناکی گرفته ‌اند».

به گزارش خبرگزاری فرانسه، در جریان انتخابات دوره هفتم مجلس شورای اسلامی بیش از دو هزار نفر، که بیشتر انها به اصلاح طلبان نزدیک بودند، توسط شورای نگهبان «رد صلاحیت» شدند. به نظر می رسد اصلاح طلبان همچنان نگران تکرار این رویکرد شورای نگبهان هستند.

تحلیگران معتقدند که در شرایط حاضر شورای نگبهان با ورود چهره های منتقد دولت مخالفت خواهد کرد اما مشخص نیست که گستردگی دایره حذف نیروهای مخالف به چه میزان خواهد بود.

 اصلاح طلبان، با به پیروزی محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۷۶، به يکی از گروه های سياسی اصلی جمهوری اسلامی بدل شدند و تا پايان دوره رياست جمهوری وی به مدت هشت سال، قدرت را در دولت در اختيار داشتند.

اما  در دومین دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی ستاره اقبال اصلاح طلبان رو به افول گذاشت و در  دومين انتخابات شورای های شهر و روستا سرآغاز سلسه شکست های آن کلید خورد. با شکست اصلاح طلبان در هفمین دوره انتخابات مجلس زمینه تصرف همه نهاد های «انتخابی» نظام برای اصولگرایان فراهم شد.

سرانجام در سال ۱۳۸۴ خورشيدی، محمود احمدی نژاد که پيش از آن با رای «اصولگرايان» شورای شهر تهران، به عنوان شهردار پايتخت انتخاب شده بود، توانست به کاخ رياست جمهوری راه يابد و نامزدهای اصلاح طلبان را پشت سر بگذارد.

دیدار دفتر تحکیم و جبهه ملی

Thu / 20 12 2007 / 10:20

دیدار شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با اعضای هیئت رهبری و هیئت اجرایی جبهه ملی ایران

ادوارنیوز: صبح روز چهارشنبه ۲۸ آذر، اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در دیدار با رهبران جبهه ملی ایران، در نشست مشترک هیئت رهبری و هیئت اجرایی جبهه ملی، به بیان دیدگاه های و تبیین مواضع خود در خصوص مسائل دانشگاه پرداختند.

در این دیدار که با حضور جناب آقایان ادیب برومند، رئیس هیات رهبری جبهه ملی، دکتر هرمیداس باوند، سخنگوی جبهه ملی، دکتر رشیدی، عضو هیئت رهبری، دکتر موسویان رئیس هیات اجرایی، مهندس کورش زعیم مسئول روابط عمومی دکتر مویدیان عضو هیئت رهبری و تنی چند از اعضای هیات رهبری و هیات اجرایی جبهه ملی با اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت صورت گرفت، دو طرف نسبت به تداوم ارتباط موثر تاکید کرده و بر نزدیکی مواضع و دیدگاه ها صحه گذاشتند.

در این دیدار که به دعوت هیئت رهبری و هیئت اجرایی جبهه ی ملی ایران صورت گرفته بود، آقای ادیب برومند ضمن تمجید از فعالیت های آزادیخواهانه ی دانشجویان وظیفه ی آنان را در رساندن پرچم آزادی به سرمنزل مقصود بسیار خطیر و حساس توصیف نمود. وی ضمن قدردانی از تلاش های دانشجویان خصوصا دفتر تحکیم وحدت در پیگیری مطالبات و خواسته های ملت ایران از برگزاری مراسماتی همچون بزرگداشت ۱۶ آذر در دانشگاه تهران ابراز خرسندی نمود.

دکتر موسویان رئیس هیأت اجرایی جبهه ملی با بیان اینکه ۱۶ آذر ۳۲ نیز در فضای خفقان و سرکوب ایجاد شد اظهار داشت امروز نیز در نبود احزاب موثر در صحنه ی سیاسی کشور و فقدان فضای مناسب، وظیفه ی دشواری بر عهده ی جنبش دانشجویی قرار دارد. وی ضمن انتقاد از برخی کاستی های تشکیلاتی در جریان دانشجویی افزود: امیدواریم که بتوانید چنین کاستی هایی را به طور مناسبی ترمیم کنید چرا که این عامل مهمی در فرایند تاثیر گذاری فعالیت ها خواهد بود. دکتر موسویان افزود جبهه ملی ایران همیشه به دنبال تامین منافع ملی با پیروی از الگوی دکتر مصدق بوده است و همچنان بر این راه پای می فشرد. ما ناسیونالیست افراطی نیستیم بلکه ناسیونالیسیم را تنها با مدل دکتر مصدق تعریف و تایید می کنیم. موسویان همچنین گفت: ما دیدگاه های بسیار نزدیکی با دانشجویان دفتر تحکیم وحدت داریم و امیدواریم تعامل میانمان عمیق تر گردد.

در این دیدار دکتر باوند با تاکید بر اوضاع نابسامان و خاص مملکت در شرایط کنونی به اتحاد جریانات دانشجویی فارغ از مسائل ایدئولوژیک تاکید کرد. وی اظهار داشت که فضای تحولات داخلی و بین المللی و تاثیر روندهایی همچون جهانی سازی، در سراسر دنیا مرزهای ایدئولوژیک را کمرنگ کرده و شما می بینید که امروزه دیگر مثلا در آلمان یا فرانسه تفاوت چشم گیری میان برنامه و راهکار احزاب مختلف با جهان بینی های متفاوت دیده نمی شود و اینها همه تاثیر تحولات این چند دهه ی اخیر است. وی در ادامه از دانشجویان خواست اتحاد نیروهای سالم و غیر وابسته در میان دانشگاهیان را پیگیری نمایند تا در شرایط خطیر کنونی موجب یکپارچگی در دفاع از منافع ملی کشور گردد.

محمد هاشمی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت، نیز با ابراز خشوقتی از این دیدار، اظهار داشت رابطه ی ما با برخی جریانات و احزاب سیاسی علاوه بر تعامل رسمی و منتقدانه ی معمول، به واسطه ی سوابق درخشان مبارزاتی جبهه ملی ایران و وجود نوعی حس دلسوزی و دغدغه ی خاطر نسبت به پیشبرد جریان دانشجویی از جنس تعاملی با حسن ظن حداکثری و بهره مندی از تجارب و نقطه نظرات ایشان می باشد که جبهه ملی برای ما جزء این گروه های معدود است.

اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم با تاکید بر اینکه نام جبهه ملی یادآور دکتر مصدق چهره ی معتبر ملی است، تاکید کردند از این رو جبهه ملی دارای اعتبار خاصی در میان دانشگاهیان و روشنفکران است. ایشان همچنین در این دیدار بر تلاش برای احقاق آزادی های آکادمیک به عنوان دستور کار دفتر تحکیم وحدت در مقطع کنونی تاکید کردند.

در پایان این دیدار، محمد هاشمی با طرح این پرسش که چون در هفته ی گذشته بسیاری از مواضع و نقطه نظرات در فضای مجازی در خصوص تجمع ۱۸ اذر دانشجویی در دانشگاه تهران بعضا با مدعای اینکه اینها نظر رهبران جبهه ملی می باشد مطرح شده، لذا ما می خواهیم از این فرصت استفاده کنیم تا دیدگاه جبهه ملی را در این خصوص بدون واسطه بشنویم.

اعضای رهبری جبهه ملی بیان داشتند : اصولا یکی از دلایل دعوت ما از شما این بوده که نظراتمان را بدون واسطه تبادل نماییم تا شائبه هایی ایجاد نگردد. لذا ما همین جا به شما می گوییم که نظرات جبهه ملی یا در قالب بیانیه یا توسط سخنگوی این جبهه به طور رسمی اعلام می گردد. بنابراین، اگر گروهی در تجمع مذکور 18 آذر ماه با ذکر اینکه جدایی طلب نیستند،و به حفظ تمامیت ارضی تاکید دارند، بتوانند مطالبات صنفی و منطقه ای خود را مطرح نمایند، مناسب و به جاست و ما هم از طرح هر گونه مطالبات مدنی در دانشگاه استقبال می کنیم.

بيانيه‌ كانون نويسندگان درباره‌ بازداشت‌های اخير

کانون نويسندگان ايران بازداشت‌های خودسرانه‌ی اخیر از جمله بازداشت محسن حکیمی و سه نفر دیگر در پارک چیتگر را به شدت محکوم می‌کند و خواهانِ آزادیِ بی‌قيد و شرطِ تمامیِ بازداشت‌شدگان است.

Tue / 18 12 2007 / 23:46

مردم آزاده‌ی ايران!

صبح روز جمعه 23/9/1386 محسن حکيمی، نويسنده، مترجم و عضو کانون نويسندگان ايران، به همراه عليرضا عسگری شاعر و نمايشنامه‌نويس، ابراهيم گوهری عضو هيئت مديره‌ی سنديکای شرکت واحد و حسين غلامی فعالِ کارگری در پارک عمومی چيتگر، از سوی ماموران امنيتی بازداشت و روانه‌ی زندان شده‌اند.

اين در حالی است که طی دو هفته‌ی گذشته بازداشت دانشجويان در شهرهای مختلف هر روز ادامه داشته است و شگفت آن که پيش از صدور هر گونه قرار يا حکمی از سوی مراجع قضائی، سيل اتهام‌های رنگارنگ و پيشداوری‌های بی‌اساس را به طرفِ بازداشت‌شدگان سرازير کرده‌اند.

کانون نويسندگان ايران اين بازداشت‌های خودسرانه و بی‌رويه را به شدت محکوم می‌کند و خواهانِ آزادیِ بی‌قيد و شرطِ تمامیِ بازداشتشدگان است.

كانون نويسندگان ايران
27/9/1386

با تصویب قطعنامه‌ای در مجمع عمومی سازمان ملل

محکومیت جمهوری اسلامی بخاطر نقض حقوق بشر

مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه‌‌ای، نقض حقوق بشر در ايران را محکوم کرد. این قطعنامه می‌گوید عليرغم قطعنامه‌های قبلی درباره حقوق بشر در ايران، «شکنجه، شلاق زدن، قطع عضو، سنگسار و اعدام در ملا عام» همچنان در این کشور ادامه دارد. در اين قطعنامه نسبت به دستگيری فعالان و خشونت عليه جنبش زنان که برای به دست آوردن حقوق خود تلاش می کنند، ابراز نگرانی شده است.

Wed / 19 12 2007 / 16:18

رادیوفردا: مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه قطعنامه‌ای را عليه نقض حقوق بشر در ايران شامل «شکنجه، شلاق زدن، قطع عضو، سنگسار و اعدام در ملا عام» تصويب کرد.

در رای گيری از ۱۹۲ عضو اين مجمع، پيش نويسی که از سوی کميته حقوق بشر مجمع عمومی سازمان ملل ارائه شده بود، با ۷۳ رای موافق، ۵۳ رای مخالف و ۵۵ رای ممتنع به تصويب رسید.
جمهوری اسلامی ایران همواره به خاطر اعدام های متعدد در ملا عام، سنگسار و شکنجه زندانیان سیاسی مورد اتهام و انتقاد مجامع بین المللی بوده است.

قطعنامه تازه تصویب شده، الزام آور نيست اما بار اخلاقی دارد و نگاه غالب جهانيان را به اين مساله بازتاب می دهد.

اين قطعنامه توسط کانادا پيشنهاد شده بود و آمريکا و کشورهای غربی از آن حمايت کردند.

کشورهايی نظير کوبا، کره شمالی، سودان، سوريه و زيمبابوه که خود از سوی مجمع عمومی سازمان ملل در همين زمينه مورد انتقاد هستند، با این قطعنامه مخالفت کردند.

متن كامل و بدون سانسور مصاحبه مهندس گروسي، رابط انتخاباتي و سخنگوي حزب اراده ملت ايران(حاما)شاخه است

متن كامل و بدون سانسور مصاحبه مهندس گروسي، رابط انتخاباتي و سخنگوي حزب اراده ملت ايران(حاما)شاخه استان قزوين با روزنامه ولايت قزوين

 

1-آقاي رئيس جمهور بارها ادعا كرده‌اند كه به هيچ حزبي وابسته نبوده و بدون كمك احزاب و گروه‌هاي سياسي در انتخابات پيروز شده‌اند و اصولا به كار حزبي و احزاب اعتقادي ندارند. شما با توجه به نظرات آقاي احمدي نژاد اوضاع احزاب استان را چگونه ارزيابي مي كنيد؟

بررسی وقایع ورویدادهای گذشته به وضوح بیانگراین نکته است که ایشان برای افکارودیدگاههای اکثریت ارزشی قایل نیستند و در بسیاری از مواقع بدون نظر کار شناسان تصمیم خارق العاده ای می‌گیرند. مثل انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی و....اما این نکته که ایشان بدون حمایت هیچ حزبی به این مقام حساس ودور از ذهن دست یافته‌اند قابل تامل است. بدون شک بر همه اگاهان مسایل کشور پرواضح است که اگرحمایت دستهای پشت پرده و احزاب پادگانی نبود الان سرنوشت کشور وملت اینگونه نبود.

 حداقل برای بنده که در ان زمان مجری انتخابات بودم واز نزدیک موارد رادیده و لمس کرده ام سخت است که دم خروس را باور کنم یا... حیف که نمیتوانید بعضی از اسرار مگو را چاپ کنید.

اگر ایشان وام دار مردم انهم محرومین واقشارزحمتکش وفرودست جامعه کارگران کشاورزان زنان بیکاران دانشجویان و معلمان  عزیز- که تاریخ گواه له شدن انها زیر پای بی عدالتی‌ها واقتدار گرائیها است -هستند.پس چرادنیا به کام دیگریست؟ پس چه شده است که با نفت بیش از 90 دلاری تورم و گرانی و افسردگی بر سر سفره اشان رفته است؟

بگذریم اما جای تاسف دارد درکشوری باحاکمیتی ازنوع جمهوری احزاب به این حال وروزافتاده‌اند ویقین بدانید در روزهای سخت عاملین این وضعیت تاوان سختی پرداخت خواهند کرد.احزاب در تمام کشورها نقش بالانسیرتوانمندیهای حاکمیت وخواستهای ملت  را ایفا می‌کنند اما درکشور ما احزاب به خصوص اصلاح طلب رافقط درمناسبتهای ویژه وانتخابات به حساب می‌اورند انهم فقط به  قصد گرم کردن تنور مطبخی که هیچ سهمی ازفراورده ان برایشان قائل نیستند. بدهی دولت نهم وسوم تیری‌ها به ملت قابل براورد

 نیست بدهی به احزاب تنها جزئی ازبدهی‌های دولت به مردم است.

شما دقت کنید نه تنها یک ریال به احزاب پرداخت نمیشود بلکه چوب لای چرخ هم میگذارند. بنده دراین استان ازسال 77 به صورت رسمی کار حزبی میکنم اما تا کنون یک ریال کمک مالی نشده ایم که بماند در دولت مهر ورز وعدالت گستر و قانونمدارسوم تیریها  تا امروز 18 ماه حقوق دریافت نکرده ام وبه دلیل سیاسی نماینده دولت قانون مداردر استان با بی احترامی و بی اعتنائی به رای  عالیترین مرجع قضائی و اداری کشورمانع اجرای رای شده‌اند و به صراحت با نقض قانون درمعیشت یک شهروند که مصرح ترین  فاکتور حقوق بشر می‌باشد اخلال ایجاد میکند..جالب است که حالاما باید تلاش کنیم مشارکت مردمی بالا برود و اقایان مفتخر شوند. حال شماقضاوت کنید بااین برخوردهاوفضای ایجاد شده هدفمند توسط لایه‌هایی ازحاکمیت که حق تعیین سرنوشت ملت به دست خود را بر نمی تابد و می‌خواهد از این طریق نخبگان و بطن جامعه را ازجریانات اجتماعی دور سازد و هر بلائی که دلشان خواست به سر  ملت و کشور بیاورند. ایا با این وضعیت رغبتی برای کار سیاسی وفعالیت حزبی باقی می‌ماند. البته دولتهای رانتیرمثل دولت نهم که درامد سرشاری از نفت دارند خودرا بی نیازازحزب ومردم میدانند. الان تمام فعالان سیاسی اصلاح طلب استان دروضعیت نامناسبی  به سرمی برندوفعالیت سیاسی با این این شرائط قابل ستایش ونیازمند روح بلند ایثاروفداکاری واعتقادراسخ به ارمانها و ایدئولوژی غنی میباشد.بسیاری از مسائل در این فرصت قابل طرح نیست وخیلی از مطالب را هم شما نمی توانید چاپ کنید حال با این محدودیت‌ها شما بگوئید احزاب چه میزان می‌توانند تاثیرگذار باشند.  کمک نمی کنند که هیچ از یک طرف هم صدا وسیما وخبرنگاران ویژه ان گویا فقط استخدام شده‌اندتا بین اصلاح طلبان اختلاف افکنی کنند مثل اینکه مشکلات اجتماعی وفرهنگی و... کشور حل شده وفارغ از مسائل و برای انبساط خاطر این کار را می‌کنند. من به عنوان یک شهروند از این رسانه راضی نیستم واگر از حق ما حتی یک ریال مالیات یا عوارض به هر شکل ممکن به این رسانه تعلق می‌گیرد حرامشان باد. حزب اراده ملت ایران با درک وضعیت بحرانی کشوروشرائط خاص بین المللی ودر راستای مصون ماندن ملت و ایران عزیزمان از  گزند بیگانگان در انتخابات اتی حاضر خواهد شد. زیرا اعتقاد داریم اگر گزندی به کشور برسد قشر فرو دست و فقیر جامعه بویژه  کارگران و کشاورزان اسیب خواهند دید نه آقایان !

 

2-با نزديك شدن به انتخابات مجلس هشتم برخي نشريات و اشخاص سياسي بويژه آقاي نيكويه از اختلاف در درون جبهه اصلاح طلبان خبر مي دهند.آيا شما تاييد مي كنيد و اصولاًاينگونه نظريات را در راستاي اطلاع رساني مي دانيد يا خير؟

از آفات اصلاحات وجود چهرههای اپورتونیست وبدون شناسنامه در درون طیف گسترده اصلاح طلبان بوده وقبل از دولت نهم هیچ شرئط مناسبی  برای اصلاح طلبان به صورت رسمی وجدی پیش نیامده بود تا نیروهای پیشرو و پای کارو فرصت طلب راانالیز کند لذا بعد از دولت نهم این فرصت مهم به دست امد وتا حدودزیادی مرز بین نیروها درحال شکل گیری است ازاین رو تعریفی که این افراد از اصلاح  طلبان دارند برداشت شخصی وگمانه زنی عوامانه وسیاستی منافقانه است وجالب است اینها که مدعی ذوب در ولایت هستند چرا  برخلاف رهنمود اتحاد ملی و انسجام اسلامی حرکت میکنند.ا لبته ما که میدانیم اقایان دنبال جه هستند و ریالی ازمنافع شخصی را به  خاطر منافع ملی گذشت نمیکنند امیدوارم مردم عزیزمان به این تحلیل برسند که دلسوزان و مدافعین واقعی منافع ملی و کشور چه  کسانی هستند. خود شما بهتر می‌دانید اینها دنبال اطلاع رسانی هستند یا..... اصلاح طلبان واقعی استان هم با روندی که پیش میروند قطعا به ائتلاف میرسند درحال حاضرتمام گروههای اصلاح طلب شناسنامه  دار وعضو ائتلاف کشوری درکنار یکدیگر وبا اتحاد واهتمام به دنبال ائتلاف هستند فقط یک گروه باقی مانده است. که امیدواریم با  تفاهم و درک شرایط حساس موجودبه ائتلاف نزدیک شده ومانع سوئ استفاده جناح رقیب واقتدارگرایان بشوند..احزاب و گروههای استانی وشخصیتهای محلی نیز در اینده به ائتلاف استان اضافه خواهند شد.

 

3-با توجه به اوضاع و شرايط خارجي و بين المللي كشور و فشارهاي خارجي،ارزيابي شما از عملكرد شوراي نگهبان در خصوص تاييد يا رد صلاحيتهاي انتخابات اتي چيست؟

البته فکر میکنم برای اقایان فشارهای بین المللی و خارجی قابل لمس ودرک نیست واگر قرار است به خاطر ترس از دیگران اصلاح طلبان را تائید یا رد کنند باید به حال این سیستم گریه کرد. شواهد و رفتار دولتمردان حاکی از عدم نگرانی از تهدیدات خارجی است و احتمالا نگرانی از اصلاح طلبان به مراتب بیشتر است تا خارج از مرزها. احساس میکنم رد صلاحیتها گسترده باشد. جدای از این الان عمده نگرانی  اصلاح طلبان عدم سلامت در انتخابات وحاکمیت ضد اصلاحات در انتخابات است شما و مردم قضاوت کنید درطول تاریخ برگزاری انتخابات کشور شاید به‌اندازه انگشتان یک دست از جناح راست رد صلاحیت نشده باشند و بنده به یاد ندارم تا به حال یک انتخابات به ضرر راست ابطال شود. سوال ما این است چرا فقط فعالان سیاسی جناح چپ رد صلاحیت می‌شوند وچرا فقط به ضرر انها انتخابات ابطال می‌شود ! ایا این روند روند سالمی است؟ مشکل دیگر اصلاح طلبان وجود برخی نهادها با کارکردهای نامرئی است که همیشه  مشکل ساز بوده‌اند.

 

4- آيا ائتلاف اصلاح طلبان استان در مدت زمان باقي مانده به انتخابات،شكل خواهد گرفت يا خير؟

همانطور که قبلا گفتم حفظ وحراست از ارمانهای ملت اصلیترین راهبرد ماست تنها توجیح و دلیل برای شرکت در بازی انتخابات از سوی اصلاح طلبان نمایندگی خواست اقشار فرودست و عقب نگه داشته شده وفقیر جامعه می‌باشد.درشرائط نابرابر و تحمیلی فعلی دلیلی غیر از این علاوه برانکه خیانت به ارمانهای قاطبه مردم ایران است کمترین نفعی هم به اصلاح طلبان نخواهد رساند.اصلاح طلبان واقعی استان که تمام ابرو و سعی و تلاش خود را برای فدا کاری در راه ارمانهای مردم مستضعف گذاشته‌اند بدون تردید به لیست  مشترک خواهند رسید. افرادی مد نظراصلاح طلبان هستند که سابقه حضورفعال در بین مردم وخوشنام درخدمت رسانی به محرومین و کشاورزان و روستائیان و کارگران عزیز می‌باشند و قطعاً تشخیص این افراد در استان هم برای مردم وهم برای اصلاح طلبان کار دشواری نخواهد بود ودر جلسات اتی اصلاح طلبان به نتیجه نهائی خواهند رسید.

 

5-در صورت عدم توفيق و پيروزي جريانات سياسي در انتخابات،آيا شما شانسي براي نيرو‌ها و نامزدهاي مستقل قايل هستيد؟ اگر نه دلايل خود را بگوييد.

ازنظرسیاسی چهره مستقل معنائی ندارد چهره‌های مستقل همیشه دنبال منافع شخصی بوده وبعد ازرسیدن به مسئولیت بادبانهای خود را با قدرت تنظیم  می‌کنند ما نمونه‌هایی از این نوع را در استان دیده‌ایم وقتی طیفی قدرتمند شود آنها به ان سمت متمایل میشوند و اصلاً هم مهم نیست که  این هم سوئی به چه قیمتی باشد مهم این است که منافع شخصی حفظ شود و موقعییت آنها تثبیت شود. اما کلاً معتقدیم در انتخابات اگر  فضا رقابتی و سالم باشد وزمینه‌های مشارکت حداکثری مردم فراهم باشد قطعا پیروزی با چهره‌های اصلاح طلب بوده و انحصارطلبان و  اقتدارگرایان جایگاهی نخواهند داشت. تحلیل بنده این است که در انتخابات آتی کسانی روی صندلی سبز پارلمان خواهند نشست که در  قالب ائتلاف‌های سیاسی انتخاباتی حضور پیدا کنند و برای سایر اشخاص در این انتخابات هیچ شانسی تصور نمی کنم.فکر می‌کنم چهره‌های شناخته شده در استان حداقل به یکی ازجریانات سیاسی وابسته باشند و امکان ندارد مردم افرادی که وضعیت سیاسی و اعتقادی مشخص ندارند را بپذیرند..

 

مهندس گروسی – عضوشورای عالی ستاد اصلاح طلبان استان

و رابط انتخاباتی حزب اراده ملت ایران – حاما- در استان قزوین

لیبرال یا دمکرات؟

مهدی رجبی

سهل‌انگاری یا سوء استفاده در بکارگیری مقوله‌های دمکراسی، لیبرالیسم، لیبرال و دمکرات، چنان پردامنه است که پیوسته شاهد مواردی تاسف آور دراین باره هستیم. اخیرا کتابی از ایران بدستم رسید که «اولویت لیبرالیسم بر دمکراسی» آشکارا عنوان دوم آن بود، و گویا مترجم توجه نداشت که بگونه یی نادرست و توهم آفرین عنوان کتاب را دگرگون کرده است. البته این تحریف کوچک دربرابر محتوای باارزش کتاب و نیز با توجه به اینکه مترجم با فروتنی از این امر یاد کرده است که آن ترجمه نخستین کار اوست، و نیز اینکه کار وی کمکی درخور به افزایش بانک کتابی کشور در زمینه دانش سیاسی است، قابل چشم پوشی می‌باشد. ولی موضوع اولی بودن لیبرالیسم بر دمکراسی، حلوا حلوا کردن سیاست اقتصادی لیبرال و تبدیل کردن واژه لیبرال به والاترین ارزش و یا برعکس تبدیل نمودن آن به یک چماق و ناسزای سیاسی را در جاهای دیگر هم شاهد بوده ایم.

ابراهيم مددی آزاد شد

Mon / 17 12 2007 / 23:58

ابراهيم مددی از بازداشت‌شدگان مقابل منزل منصور اسالو تبرئیه و آزاد شد.

ایسنا: ابراهيم مددی از بازداشت‌شدگان مقابل منزل منصور اسالو پس از صدور حكم تبرئه از سوی شعبه‌ی ۴۴ دادگاه تجديدنظر استان تهران از زندان قزل‌حصار آزاد شد.

پرويز خورشيد، وكيل مدافع مددی با اعلام اين خبر به خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: موكلم پيش از اين به اتهام اقدام عليه امنيت ملی از سوی شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب به دو سال حبس تعزيری محكوم شده بود كه با تجديدنظرخواهی ما، اين پرونده به دادگاه تجديدنظر ارجاع شد.

وی يادآور شد: ظاهرا حكم پرونده موكلم درباره‌ی تجمع كارگران شركت واحد نيز صادر شده اما هنوز به ما ابلاغ نشده است.

۲۵ کافی نت تعطيل و ٢٣ نفر بازداشت شدند

گزارشگران بدون مرز تعطيل کردن ٢٥ کافی نت از سوی نيروهای انتظامی به "اتهاماتی" چون استفاده از "تصاوير خلاف عفت و حضور زنان بدحجاب" و دستگيری ٢٣ نفر از مسئولان و مديران کافی نت‌ها از جمله ١١ زن را محکوم می‌کند.

Tue / 18 12 2007 / 0:25



دوشنبه ٢٦ آذر ماه ١٣٨٦

گزارشگران بدون مرز تشديد سرکوب اينترنت را محکوم می‌کند

گزارشگران بدون مرز تعطيل کردن ٢٥ کافی نت از سوی نيروهای انتظامی به "اتهاماتی" چون استفاده از " تصاوير خلاف عفت و حضور زنان بدحجاب " و دستگيری ٢٣ نفر از مسئولان و مديران کافی نت‌ها از جمله ١١ زن را محکوم می‌کند.

گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام می‌کند که "اين اقدام دولت جمهوری اسلامی نشانه ديگری از تشديد سرکوب آزادی بيان و محدود کردن دسترسی به اينترنت در ايران و به ويژه برای زنان است. اين افراد که تنها جرم شان بهره بردن از اينترنت و استفاده از تالارهای گفتگو و سايت های مورد استفاده ی همگانی است، با اتهاماتی مبهم دستگير شده اند و معلوم نيست کدام معيار اخلاقی جمهوری اسلامی را نقض کرده اند. ما اين اقدام آزادی ستيزانه را محکوم و خواهان آزادی فوری افراد دستگير شده و بازگشايی کافی نت ها هستيم"

نيروی انتظامی اعلام کرده است که "به ١٧٠ کافی نت ديگر اخطار داده شده است" که آنها نيز در خطر تعطيل شدن قرار گرفته اند. بازرسی و تعطيلی کافی نت ها در چارچوب بخش زمستانی " طرح امنيت اخلاقی " انجام گرفته است. از تابستان سال جاری با آغاز اين طرح از سوی نيروی های انتظامی سخت گيری و آزار زنان و جوانان در خيابان ها به بهانه "بدحجابي" و " عدم رعايت پوشش اسلامي" شدت يافت. در پی به قدرت رسيدن محمود احمدی نژاد، در ايران سخت گيری برای "رعايت پوشش اسلامی " بيشتر شده است.

از سوی ديگر دو وب نگار مدافع حقوق زنان مريم حسين خواه و جلوه جواهری همچنان در زندان بسر می‌برند.
مريم حسين خواه، ٣٢ ساله روزنامه نگار و وب نگار فمينيست عضو تحريريه روزنامه های آنلاين زنستان و تغيير برای برابری از روز يکشنبه ٢٧ آبان ماه و جلوه جواهری ٣٠ ساله مدافع حقوق زنان و عضو تحريريه سايت تغيير برای برابری از روز شنبه ١٠ آذر، در بازداشت موقت و در زندان اوين زندانی هستند. اتهام اين دو وب نگار فمنيست " تشویش اذهان عمومی، تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب از طریق انتشار اخبار کذب در زنستان و تغییر برای برابری " اعلام شده است.از سوی مقامات قضايی برای مريم حسين خواه قرار وثيغه ١٠٠ ميليون تومانی و برای جلوه جواهری وثيغه ٥٠ ميليون تومانی صادر شده است. صدور وثيغه سنگين از سوی دستگاه قضايی علاوه بر باج گيری، ايجاد مانع برای آزادی اين وب نگاران زندانی است.

گزارشگران بدون مرز ياد آور می‌شود که ايران از جمله کشورهای سرکوبگر در عرصه اينترنت است و در ليست ١٣ کشور "دشمنان اينترنت" در جهان قرار دارد. سياست مسدود سازی سايت ها در اين کشور از محدودکننده ترين سياست های سرکوبگرانه در جهان است. در طی سال گذشته بيش از ١٠ ميليون صفحه ی اينترنت به بهانه داشتن محتوای " غير قانونی و مغاير با عفت عمومی " مسدود شده است. همچنين با تصويب "آيين‌نامه ساماندهی فعاليت پايگاه اطلاع‌رسانی اينترنتی كشور" توسط هيات وزيران همه ی "پايگاه های اطلاع ‌رسانی اينترنتی كشور" می‌بايست "مشخصات مربوط و هويت مدير مسوول خود را در وزارت ارشاد ثبت كنند" عليرغم تکذيب های رسمی اما اين سياست در سايه سکوت به پيش می‌رود و عملا سايت های " ثبت نشده " از شبکه حذف می‌شوند. مقامات ايران به بهانه های فنی و از جمله "فشار بر شبکه" ولی در اصل برای جلوگيری از بارگيری فيلم و موسيقی و ديگر اطلاعات مورد نياز، کاربران ايرانی را از اينترنت با سرعت بالا محروم کرده اند.

گزارشگران بدون مرز انجمن بين المللی دفاع از روزنامه نگاران زندانی و آزادی مطبوعات بر مبنای اصل ١٩ اعلاميه جهانی حقوق بشر است
برای اطلاعات بيشتر:
http://www.rsf.org
http://www.rsf-persan.org
[e-mail]

فراخوان جديد صلح خواهی ۳۳۳ فعال سياسی و كنشگر جامعه مدنی

فراخوان جديد صلح‌خواهی ملت ایران

ما بار ديگر اعلام می‌كنيم كه "اگرچه برخورداری از دانش و فن آوری هسته‌ای را، صرفنظر از کاربرد تسلیحاتی آن، حق مسلم مردم ایران می‌دانیم، اما بر این نکته تاکید داریم که ملت ایران حقوق اساسی‌تر و مهمتری چون برخورداری از حق "مردمسالاری و حقوق بشر"، "امنیت و آزادی" و " عدالت و رفاه"- و در اين شرايط خاص سياسی "حق برخورداری از يك انتخابات آزاد، سالم و عادلانه"- را نیز دارد.

Mon / 17 12 2007 / 18:58

فراخوان جديد صلح خواهی ۳۳۳ فعال سياسی و كنشگر جامعه مدنی

گروهی از فعالان سياسی، فرهنگی، مطبوعاتی و دانشگاهی روز دوشنبه ۲۶ آذر ماه ۱۳۸۶ با انتشار "فراخوان جديد صلح خواهی ملت ايران" مخالفت خود را با درگيری نظامی و جنگ، شرايط نه جنگ، نه صلح و تشديد تحريم‌های اقتصادی عليه ايران اعلام كردند.

متن كامل اين بيانيه كه در پی فراخوان صلح‌خواهی اسفند ماه سال ۱۳۸۵ منتشر می‌شود و به امضای ۳۳۳ فعال سياسی و كنشگر جامعه مدنی رسيده است، به شرح زير است:

به نام خدا
فراخوان جديد صلح خواهی ملت ایران

در شرايطی كه گروه موسوم به 5+1 در حال تدارك نشست ديگری هستند كه پيامد آن می‌تواند به تصويب قطعنامه‌ی زنجيره‌ای ديگر عليه ملت و حكومت ايران بينجامد و در حاليكه جناح جنگ طلب ساكن كاخ سفيد و متحد جنگ افروز آن اسرائيل، در قبال گزارش ۱۶ نهاد اطلاعاتی - امنيتی آمريكا موضعی منفعلانه يافته‌اند و مجبورند تا مدتی برنامه‌های تنش زا در برابر ايران را كنار گذارده و بر پيگير سياست مذاكره و گفت‌وگو تاكيد كنند، حكومت و ملت ايران نيز بايد از فرصت فراهم شده، استفاده كرده و با ارسال پيام‌های روشن و گام‌های عملی پس از آن دائر بر پذيرش سياست "تعليق در برابر تعليق" زمينه را برای تحكيم صلح در ايران و منطقه و جهان فراهم آورند.

ضرب الاجل شورای امنیت سازمان ملل در مورد قطعنامه‌ی ۱۷۳۷ پایان یافته است و اعضای دائمی این نهاد بین‌المللی به علاوه آلمان در حال شور و رایزنی هستند تا دامنه‌ی تحریم‌های مستقیم و غیرمستقیم ایران را تشدید کنند. این در شرایطی است که دولت آمریکا با وجود مخالفت‌های فزاینده‌ی داخلی به موازات تلاش‌های خود در سازمان ملل، با مشارکت اسرائیل دامنه‌ی حضور نظامی خود را در منطقه افزایش می‌دهد تا به صورت برنامه‌ریزی شده تنش موجود در روابط ایران و جامعه بین‌المللی را وارد مرحله‌ی جدیدی کند.

همانگونه كه پيش از اين نيز گفته شده است بايد باور داشت كه "نادیده گرفته شدن قطعنامه ١٧٣٧ شورای امنیت و عدم ارائه‌ی پیشنهاد سازنده توسط حکومت ایران خود زمینه ساز مجازات‌های نظامی و مالی و تحریم‌های اقتصادی گسترده‌تر شورای امنیت خواهد بود و چشم انداز فقر و جنگ را در برابر مردم صلح دوست ایران قرار خواهد داد."

همچين بابد پذيرفت كه اگر در اين شرايط سرنوشت ساز روند تصویب قطعنامه‌های زنجیره‌ای توسط شورای امنیت سازمان ملل ادامه یابد و حتی با وجود گزارش اطلاعاتی - امنيتی انتشار يافته، خدای نکرده دامنه‌ی آن در زمانی دورتر به جنگ و حمله نظامی گسترش پیدا کند، پیامدهای شوم و ویرانگر آن مستقیما متوجه ملت ایران و به ویژه كودكان، زنان و سالخوردگان خواهد بود که هیچ مداخله‌‌ای در برنامه ریزی‌ها و تصمیم گیری‌های هسته‌ای ندارد و همواره مخالفت خود را با تشدید تنش و به خطر افتادن صلح و امنیت اعلام داشته است و هم اكنون نيز به معنای واقعی قربانی اصلی تحريم‌های اقتصادی قطعنامه‌های شورای امنيت سازمان ملل، و فشارها و محاصره‌ی صنعتی، تجاری، بانكی و ... اعمال شده از جانب دولت آمريكا و متحدان نزديك اين كشور است .

ما شهروندان صلح‌طلب ایران در این شرایط سياسی – اقتصادی بحرانی حق و وظیفه‌ی قانونی خویش می‌دانیم که بار ديگر "صدای صلح خواهانه‌ی خود را به گوش ملت و دولتمردان کشور و مجامع بین‌المللی برسانیم و از صلح طلبان جهان درخواست کنیم که سکوت پیشه نکنند و برای پیشگیری از بروز فشار اقتصادی گسترده به مردم ایران و وقوع مجدد جنگ و خونریزی در منطقه دست یاری به ملت ما دهند".

ما بار ديگر اعلام می‌كنيم كه "اگرچه برخورداری از دانش و فن آوری هسته‌ای را، صرفنظر از کاربرد تسلیحاتی آن، حق مسلم مردم ایران می‌دانیم، اما بر این نکته تاکید داریم که ملت ایران حقوق اساسی تر و مهمتری چون برخورداری از حق "مردمسالاری و حقوق بشر"، "امنیت و آزادی" و " عدالت و رفاه"- و در اين شرايط خاص سياسی" حق برخورداری از يك انتخابات آزاد، سالم و عادلانه"- را نیز دارد و کسب این حق نباید دیگر حقوق ملت را نفی و یا کمرنگ کند و خدای ناکرده سایه‌ی شوم جنگ و ویرانی را بر سر آنان بگستراند. به باور ما در شرایط جديد نيز پذيرش پیشنهاد مدیر آژانس بین المللی انرژی اتمی، جناب آقای محمد البرادعی مبتنی بر "تعلیق در برابر تعلیق" اقدامی آجل و دوراندیشانه برای پیشگیری از تحریم و جنگ است و می‌تواند سیاست "برد- برد" را شکل دهد و سازماندهی کند و بهانه را از دست آتش افروزان و جنگ طلبان بگیرد. همانگونه که در بطن این پیشنهاد نهفته است خط مشی "تعلیق در برابر تعلیق" از یک سو حکومت ایران را وادار می‌کند که تعلیق موقت را بپذیرد و داوطلبانه برنامه غنی سازی را تا مدت مورد توافق متوقف کند و از سوی دیگر فشارها و مجازات‌های اقتصادی علیه ایران را تا زمان مورد توافق طرفین به حالت تعلیق درآورد. راهکار دیگر می‌تواند پذیرش پیشنهادهای جمعی گروه 5+1 يا پيشنهاد دولت فرانسه با اصلاحاتی توسط جمهوری اسلامی ایران همراه با تعلیق و پیگیری مذاکرات باشد.

با توجه به این نکات، امضا کنندگان این بیانیه مصرانه بر سیاست اعتمادسازی در عرصه‌ی جهانی تاکید دارند و آن را از طریق تعامل با خاوير سولانا و نمایندگان گروه موسوم به 5+1 و دبیرکل سازمان ملل امکانپذیر می‌دانند. به باور این جمع، تداوم سیاست‌های تنش‌زا و سخنان و اقدام‌های تحریك‌آمیز نمایندگان حاکمیت در داخل و مجامع بین المللی تنها دیوار بی اعتمادی گسترده میان ایران و جامعه جهانی را ضخیم تر خواهد ساخت و به نفع برنامه‌های کاخ سفید برای ایجاد یک اجماع بین المللی علیه تمامیت ارضی و منافع ملت عزیز ایران خواهد بود.

ما همچنین ضمن پرهیز دادن دولت بوش از هرگونه اقدام ماجراجویانه با هدف جنگ افروزی در منطقه و حمله به خاک ایران با نيت اثر گذاری بر روی آرای انتخاباتی ملت آمريكا، نگرانی عمیق خود را نسبت به پیامدهای ویرانگر سیاست‌های جنگ طلبانه که با هدف تحت الشعاع قرار دادن شکست‌های داخلی و بین المللی و کمرنگ ساختن مشکلات فزاینده سیاسی و اقتصادی صورت می‌گیرد، بیان می‌کنیم. به نظر ما آغاز گفت و گوی دو جانبه‌ی رسمی، علنی و شفاف بین تهران و واشنگتن و نشستن پشت میز مذاکره بر مبنای یک برنامه از پیش اعلام شده، یکی از بهترین راه حل‌ها برای جلوگیری از بروز جنگ و خونریزی و گسترش ناامنی و اغتشاش در منطقه است.

جهانیان در این شرایط خطیر و بحرانی باید به این نکته‌ی مهم واقف باشند که تشدید تحریم‌های اقتصادی و حمله نظامی به خاک ایران برای همه طرف‌ها به ویژه برای ملت عزیز ایران، چیزی جز جنگ و ویرانی، مرگ و فقر و فلاکت و عقب‌ماند‌گی در پی نخواهد داشت و منطقه را به جهنمی سوزان تبدیل خواهد کرد.

عالیترین مقام‌های مسئول ایران باید اين حقيقت كتمان ناپذير را بدانند که نباید با تبدیل مساله‌ی غنی سازی به یک موضوع حیثیتی، ملی و امنیتی، در عمل شهروندان و گروه‌های سیاسی ایران را از حق هرگونه ابراز نظر و بحث آزاد پیرامون این مساله ملی بازدارند و مطبوعات ، روزنامه نگاران و نویسندگان کشور را با تشدید جو سانسور و خودسانسوری از پرداختن به این مسئله‌ی ملی حیاتی که به آینده‌ی تك تك آحاد ملت ایران مربوط است محروم سازند. بايد پذيرفت كه آگاهی حق مسلم ملت ایران است و مردم ایران باید به صورت شفاف و روشن آگاه شوند که حتی با وجود انتشار چنين گزارش‌هايی خطر جنگ روز به روز نزدیک‌تر می‌شود و برخی از مسئولان عالیرتبه نظام، با خط مشی متخذه و بهانه دادن به دست جنگ افروزان کاخ سفید، چه در شرايط "نه صلح- نه جنگ" و چه "درگيری و برخورد محدود يا جنگ گسترده" جامعه را در سراشیبی فقر و ویرانی قرار می‌دهند.

ما امضا کنندگان این بیانیه بار ديگر چون روزهای پايانی سال ۱۳۸۵ "با توجه به وظیفه ملی و تاریخی خویش، بار دیگر مخالفت قاطع و روشن خود را با چنین سیاست‌هایی که چشم انداز آن چیزی جز تشديد تحریم‌های اقتصادی و در چشم انداز تيره قرار داشتن جنگ نیست، اعلام می‌کنیم و به مسئولان عالیرتبه کشور هشدار می‌دهیم که تا دیر نشده است به خود آیند و سیاست "تعلیق در برابر تعلیق" و یا هر راهکار مفید دیگری را بپذیرند، چون فردا خیلی دیر است. از همگان نیز می‌خواهیم که بیش از این سکوت را جایز ندانند و نقطه نظرهای صلح جویانه و مخالفت خود را با جنگ - در اشكال و ابعاد مختلف آن - به روش‌های مناسب ابراز دارند.

26/9/1386

محمد آزادى، حميد آصفی،‌هاشم آقاجری، ، سامر آقایی، ناصر آملی، عباس ابوذری،‌هادی احتظاظی، منوچهر احتشامی، حميد احراری، طاهر احمدزاده، حسن احمدی، محسن احمدی، نعمت احمدى، محمود احمدیان، محمدرضا احمدی نیا، مصطفی اخلاقی،‌ ، ساجد اردبیلی، يدالهع اسلامی، مرتضى اشفاق، حسن افتخاراردبيلی، جلال اقتدارى، اعظم اكبرزاده، زهرا اكبرزاده، علی رضا اکبرزادگان، علی اکرمی، محمود امير احمدى، عبدالمجيد الهامی، مهدی امينی زاده، حسين انصاری راد، مصطفی ايزدی، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلی بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، كمال الدين بازرگانى، مختار باطولی، روح‌اله باقرآبادی، ايرج باقرزاده، پروین بختیارنژاد، اكبر بديع زادگان، محمد بذرپور، ایمان براتیان، رحمت الله برهانى، محمد بسته نگار، مهدی بسته نگار، محمد حسین بنی اسدی، عماد بهاور، محمد بهزادى، حميد بهشتى، محمد بهفروزى، راضیه بوستانکار، مرضیه بوستانکار، جلال بهرامی، صفا بيطرف، مسعود پدرام، جعفر پناهی، رضا پويان، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان، عبدالرضا تاجيك، عباس تاج‌الدينی،‌هادی تفنگچی، مصطفى تنها، رضا تهرانى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، مجيد جابرى، جلال جلالی زاده، علی جمالی، فرشته جمشيدی، مجتبی جهانی، رضا حاجى، مجيد حاجی بابائی، بهمن حافظى، طه حجازى، حمید حدیثی، علی حديثی، حسین حريرى، آيدين حسنلو، بهزاد حق پناه، جمشید حقگو، وحید حقیقی، على حكمت، منیژه حکمت، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمد رضا حمسى، محمد حيدری، جعفر خائف، نبی اله خانزاده مرخالی، ابراهيم خوش سيرت، مهدی خدادادى، امير خرم، حسین خطیبی، محمد خطيبی، مجتبی خندان، اسماعيل خوش محمدى، ناهید خیرابی، هوشنگ خيرانديش، محمدعلى دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، محمد داديزاده، محمدمهدى دانشيان، محمد حسن داوودی ، فریبا داودی مهاجر، محمود درد كشان، محمود دل آسايى، امیرخسرو دلیرثانی، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، ابراهيم دينوی، محمد صادق ربانى، تقی رحمانی، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، امير رزاقی، سمیرا رزاقی، سهراب رزاقی، محمد صادق رسولی، بهمن رضاخانی، احد رضائى، اصغر رضائى، بيوك رضائى، عبدالعلی رضائی، سعيد رضوى فقيه، حسين رفيعى، مهدى رهنما، رضا رئيس طوسى، جمال زره ساز، علی زرين، اکبر زمانی، محمد ابراهيم زمانى، پرويز زندى نيا، احمد زيدآبادى، محمد رضا زهدى، عليرضا ساريخانى، احمد ساعی، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى،‌هاله سحابى، عیسی سحر خيز، محمد سرچمى، محمود سعیدزاده، بیوک سعیدی، علی اشرف سلطانی ، عبدالفتاح سلطانی، مرتضی سلطانيه، محمد جواد سلیمانی، علی سیاسی راد، سيد محمد علی سيف‌زاده، محمود شاددل بصير، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملومحمودی ، محمد شانه چى، حسين شاه حسينی، جواد شرف‌الدينی، محمد شريف، كاظم شكری، مازیار شکوری گیلچالان ، الله وردى شمبورى، محمود شمس الواعظين، احمد شهامت دار، حسن شهبازی، احمد شيرزاد، فيروزه صابر، هدی صابر، محمد صاحب محمدی،‌هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، سمیرا صدری، باقر صدری نيا، مهدی صراف، لطيف صفری، مظفر صفری، بيژن صفسری، فضل الله صلواتى، حميد رضا صمدی، كيوان صميمى، جليل ضرابی، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، امير طيرانی، کیان ظهرابی، سيد جعفر عباس زادگان، روئين عطوفت، باقر علائی، علی علوی، علی رضا علوى تبار، محمدباقر علوى، رضا علیجانی، على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى ، سعيد غفارزاده، مسعود غفاری، على غفرانى، مهدى غنى، فریده غیرت، باقر فتحعلی بیگی، پویان فخرآیی، مقصود فراستخواه، غفار فرزدى، شهین فرزین پژوه، حسن فرح آبادی، لیلی فرهادپور، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فرهودی نيا، حسن فريد اعلم، مرتضی فلاح، ارسلان فلاح حجت انصاری، بهرام فياضی، احمد قابل، حسين قاضیان، عباس قائم الصباحی، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، رحمانقلى قلى زاده، مهدی قلي‌زاده اقدم، عبدالحسین قمی زاده، عبدالمجيد قندى زاده، نظام الدين قهارى، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، رحمان كارگشا، امیر حسین کاظمی، مرتضى كاظميان،‌هادی كحال‌زاده، محسن كديور، خسرو كردپور، مسعود كردپور، عليرضا كرمانی، على كرمى، فریدون کشکولی، پروين كهزادى، يعقوب كوثرى، بهناز كيانی، بيژن گل افرا، فاطمه گوارائی، علی اصغر گواهی، اکبر گنجی، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، احسان مالکی پور، محمد تقى متقى، حسين مجاهد، محسن محققى، نرگس محمدی، نوشين محمدی، محمد محمدى اردهالى، سيد على محمودى، حسين مدنی، سعيد مدنى، ماشاءالله مديحى، مرضيه مرتاضی لنگرودی، فريد مرجائی، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، ضیا مصباح، ليلا مصطفوى، مصطفى مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، مهدی معتمدی مهر، ضياء مصباح، احمد معصومی، ياسر معصومی، خدیجه مقدم، مرتضى مقدم، فهيمه ملتى، کاظم ملکی، احمد منتظرى، سعيد منتظرى، خسرو منصوريان، كيوان مهرگان، سيدرضا موسوى سعادتلو، سید علی موسوی خوئینی، عبدالله مومنی، على مومنى، محمود مومنى، امير ميرخانى، وحيد ميرزاده، فرشته ناصرگيوه چى، حسن نراقى، محمود نعيم پور، احمد نعمت زاده، جعفر نقمی، محمود نكوروح، امير نكوفر، محمد تقى نكوفر، علی نکونسبتی، سيد حميد نوحى، امیر حسین نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، حسین نوری زاده، غلامرضا نیک صفت ، احمد‌هادوی،‌هادى‌هادى زاده يزدى، ناصر‌هاشمی، خليل هراتی، مراد همتی، عليرضا هندى، احسان هوشمند، رسول ورپايى، منصور وفا، باقر ولى بيك، جليل ولى بيك، رحيم ياورى، على فريد يحيايى، مير محمود يگانلی، حنیف یزدانی پور، كاظم يزدى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشكوری، حسن یوسفیان آرانی.

نوشته مریم حسین خواه از بند 3عمومی زندان زنان اوین

اینجا زندان است و من زنی در میان زنانی كه دردهايشان مثال روشن نابرابري است

نوشته مریم حسین خواه از بند 3عمومی زندان زنان اوین

اينجا زندان است. بند زنان زندان اوين. اولين بار نيست كه به اینجا مي آيم. بار اول نيست كه به اوين مي آيم. بار اول خبرنگاري بودم كه با رئیس زندان سلول به سلول جلو مي رفتم و براي اولين بار سرگذشت زناني كه به جرم اعتياد، فحشا، و قتل اسير چهارديواري زندان بودند را مي شنيدم كه بنويسم اما فقط چند كلمه؛ همان قدر كه بودن رئيس اجازه مي داد. همان روز بود كه همه زندانيان در حضور مسئولان بند از شرايط زندان تعريف كردند و گفتند كه مشكلي ندارند، اما هنگام رفتنم، كاغذ مچاله ای را در جيبم گذاشتند كه "به داد ما برسيد، اين جا هيچ كس به فكر ما نيست".

بار دوم من هم زنداني بودم. درست مثل همه آن زندانيان در بند. 30 نفر از فعالان زن در انفرادي بودند و من آشفته و نگران، ميان غم زناني كه هميشه از آنان مي نوشتم، و سرنوشت نامعلوم دوستانم سرگردان بودم. آن روز براي آنها مهماني بودم كه به زودي مي رفت.

اين بار، بار سوم اما، همه چيز متفاوت است. حالا من با اين وثيقه صد ميليون توماني يكي از خودشان هستم. يكي از صدها زني كه سال ها است گرفتار ديوارهاي بلند اوین اند و هيچ دادرسي ندارند. نه قانون به فريادشان مي رسد، نه خانواده و نه هيچ كس ديگر. اصلا معناي بي پناهي را فقط اينجاست كه مي توان فهميد. در چشمان زناني كه اگر قانون كمي، فقط كمي، عادلانه تر بود آنها اينك در خانه هايشان در كنار فرزندانشان بودند. زناني كه هيچ شباهتي به كليشه هاي ما از زنان زنداني ندارند. زناني كه برخي به خاطر تاب نياوردن قوانين نابرابر خود مجري قانون شده اند و به گفته قانونگذار قانون شكن.

برخي به خاطر ناآگاهي و فقري كه هميشه دامن گير زنان بود گرفتار شده اند و برخي همچون ليلا به خاطر اين كه از دادگاه درخواست نفقه كرده اند! باورش سخت است اما ليلا 47 ساله، بيست سال است كه مي خواهد از شوهري كه او و كودك عقب مانده اش را رها كرده و رفته، نفقه اش را بگيرد و هيچ دادگاهي هنوز به داد او نرسيده. ليلا با چشمان پر از اشك به زمين خيره شده و مي گويد:« هنوز دو سال از ازدواجمان نگذشته بود كه فهميدم شوهرم قبل از من زن داشته. دختر عقب مانده ام كه به دنيا آمد ما را رها كرد و رفت. من ماندم و دو بچه كوچك كه يكي هم عقب مانده بود و بايد خرج دوا و درمانش را مي دادم. شوهرم خانه داشت، ماشين داشت، مال و اموال داشت، من فقط آن قدري می خواستم كه خرج اين دو بچه بدبخت و مريض را بدهم اما او نداد و هيچ دادگاهي هم محكومش نكرد.» وقتي می پرسم:«چرا طلاق نگرفتي؟ مي گويد"هنوز اميدم به قانون است كه شاید نفقه فرزندانم را بگيرم." مي گويد: «فقط ده ميليون تومان هم براي بيست سال زندگي بدهد مي روم و خودم را خلاص مي كنم. نمي دهد اما... دو روز پيش شوهر ليلا در دادگاه گفته نفقه نمي دهد و ليلا و بچه هايش را كتك زده. قاضي ليلايي را كه كتك خورده و شوهرش را كه كتك زده با هم به زندان فرستاده به جرم به هم ريختن نظم دادگاه. آن هم به زندان اوين. شوهرش همان شب سند گذاشته و آزاد شده و ليلا با چشماني اشكبار و نگاهي ناباور در انتظار اين است كه شايد كسي برايش سند بگذارد و آزادش كند...

هر گاه از بي حقوقي زنان مي گويیم نفقه و مهريه را به رخ مان مي كشند، همه با ین جمله آشناییم که« با داشتن اين ها ديگر چه مي خواهيد؟!) ليلاها و ليلاها، اما نه مهريه اي دارند كه به اتكاي آن بتوانند زندگي كنند و نه نفقه اي. تجربه ليلا مي گويد «مرد اگر بخواهد نفقه نمي دهد» و هيچ قانون و دادگاهي نمي تواند او را وادار به پرداخت نفقه كند و نبايد حقوق بديهي ای همچون برابري در دیه، ارث، شهادت، حق داشتن طلاق، ... را به بهانه داشتن نفقه و مهريه اي كه گرفتن آن گاه ناممكن مي شود ناديده گرفت.

ليلا يكي از صدها زني است كه به خاطر قانون نابرابر، زندگي اش را باخته و حالا از تمام دنيا فقط يك سقف آهني دارد و ديوارهايي كه تمام نمي شود. اين ها را که مي نويسم، چند قدم آن طرف تر از من زني جوان که بدنش کبود کبود است در حال گريستن است. گريه كه نه ضجه مي زند. سر به ديوار مي كوبد. فرياد مي زند. و مي خواهد خودش را بكشد، با روسري ای كه به گلو گره زده است. شايد همين نااميدي از قانون و عدالت است كه او را تا چند قدمي مرگ آورده است.

شبي كه روز قبلش تهديد به بازداشت شده بودم در فكر برنامه ای بودم که كه در زندان دوام بياورم. اما حالا مي ترسم وقت كم بياورم. ميان اين همه زني كه زندگي و دردهاي هر كدامشان مثالي روشن از نابرابري است.

دکتر بشیریه از ایران رفت

Sat / 15 12 2007 / 21:50

مدیریت دانشگاه تهران به دکتر بشیریه اجازه تدریس نداد.

روزنامه اعتماد - ایرج جمشیدی، معصومه ستوده: دکتر حسین بشیریه استاد برجسته دانشگاه تهران از ایران رفت. هنوز چند ماهی بیشتر از بازگشت استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به ایران نمی‌گذرد که مدیریت دانشگاه تهران ممنوعیت از تدریس دکتر بشیریه را اعلام کرده است و به این ترتیب، او دوباره عازم خارج شد تا در دانشگاه سیراکیوز ایالت نیویورک امریکا به تدریس و تحقیق مشغول شود.

پيش‌نويس سومین قطعنامه تحریم در شورای امنیت

یكی از مقام‌های ارشد ایالات متحده‌ی آمریکا می‌گوید، اعضای برجسته شورای امنيت در حال بررسی پيش نويس مقدماتی تحريم‌هايی هستند كه فرانسه آن را تهيه كرده است. سومين سری از تحريم‌ها عليه ايران به دليل خودداری اين كشور از پذيرش درخواست‌های شورای امنيت مبنی بر تعليق ‌غنی‌سازی اورانيوم در نظر گرفته شده است.

Tue / 11 12 2007 / 14:50

یكی از مقامات ارشد ایالات متحده‌ی آمریکا می‌گوید، اعضای برجسته شورای امنيت در حال بررسی پيش نويس مقدماتی تحريم‌هايی هستند كه فرانسه آن را تهيه كرده است. سومين دور از تحريم‌ها عليه ايران يكی از بانك‌های ايران و يك شاخه از نيروهای مسلح را هدف خواهد گرفت.

خبرگزاری آسوشيتدپرس با اشاره به اين مطلب افزود: آمريكا كه برای اعمال تحريم عليه ايران فشار می‌كند از اين مجموعه حمايت كرده است.

ديپلمات‌های آمريكا، روسيه، فرانسه، چين، انگليس و آلمان قرار است روز سه‌شنبه ۱۱ دسامبر با يكديگر درباره‌ی تحريم‌ها عليه ايران به صورت تلفنی مذاكره كنند. اين طرح در صورت تصويب در شورای امنيت، سومين سری از تحريم‌ها را عليه ايران به دليل خودداری اين كشور از پذيرش درخواست‌های شورای امنيت مبنی بر تعليق ‌غني‌سازی اورانيوم اعمال خواهد كرد.

بيانيه عفو بين‌الملل درباره دانشجويان بازداشتی

عفو بين‌الملل با انتشار بیانیه‌ای درباره بازداشت‌های اخیر دانشجویی، از اعضا خود و دیگر فعالین حقوق بشر خواسته است با ارسال نامه به مقامات ايران و درخواست آزادی دانشجويان، آگاهی از اتهام آنها، پرهيز از شکنجه آنها، اجازه دسترسی آنها به خويشان و وکيل و مراقبت پزشکی شده است.

Fri / 14 12 2007 / 8:31



۱۳ دسامبر ۲۰۰۷ (۲۲ آذر ۱۳۸۶)
دستگيری خودسرانه/نگرانی از شکنجه يا بدرفتاری/احتمالا زندانيان عقیدتی

ايران: ۲۰ الی ۳۰ دانشجو (پسر و دختر) مرتبط با گروه دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب دستگير شده‌اند، از جمله:
رزا عيسايی (از اقليت ارمنی، دانشجوی دانشگاه اميرکبير تهران)؛ مهدی گرايلو، دانشجوی دانشگاه تهران؛ انوشه آزادفر، دانشجوی دانشگاه تهران؛ ايلناز جمشيدی، دانشجوی دانشگاه آزاد ، واحد تهران مرکز؛ روزبه صف شکن، دانشجوی دانشگاه تهران؛ نسيم سلطان بيگی، دانشجوی دانشگاه علامه طباطبايي؛ ياسر پير حياتی، دانشجوی دانشگاه شاهد؛ يونس ميرحسينی، دانشجوی دانشگاه شيرازميلاد معينی، دانشجوی دانشگاه مازندران.

در پی تظاهرات و ئحصن‌های متعدد دانشجويی به مناسبت روز دانشجو، ۱۶ آذر، ۲۰ الی ۳۰ دانشجو، از جمله افراد نامبرده در بالا، غالبا در تهران و نيز در ديگر شهرها، بدون هرگونه اتهامی دستگير شده‌اند. آنها احتمالا زندانيان وجدانی هستند که صرفا به خاطر بهره‌گيری از حق آزادی بيان و اجتماع بازداشت شده‌اند و بيم آن مي‌رود که در زندان تحت شکنجه يا بدرفتاری قرار داشته باشند.

نامه محرمانه اعتمادملی به مشاركت

Tue / 11 12 2007 / 12:21

نامه محرمانه حزب اعتمادملی به جبهه مشاركت منتشر شد. جبهه مشارکت می‌گوید پاسخ خواهد داد.

سرمايه: نامه محرمانه حزب اعتمادملی به جبهه مشاركت در فضای سنگين رقابتی موجود بين احزاب برای ورود به عرصه انتخابات مجلس هشتم بالاخره منتشر شد.

روز گذشته خبرگزاری فارس در حالی نامه محرمانه اسماعيل گرامي‌مقدم، سخنگوی اعتمادملی خطاب به دبيركل مشاركت، محسن می‌ردامادی را منتشر كرد كه اين عضو شورای مركزی اعتمادملی پيش از اين گفته بود يك نسخه از اين نامه در بايگانی حزب متبوعش نگهداری می‌شود و نسخه ديگر آن به صورت محرمانه در اختيار مشاركت قرار گرفته است. طرفين هم تا پيش از انتشار اين نامه از هرگونه اظهارنظر درباره محتوا و متن نامه خودداری كرده و مشاركت نيز اعلام كرده بود كه به دليل ارسال نامه به صورت محرمانه، پاسخ آن نيز به صورت محرمانه به اعتمادملی ارايه خواهد شد.چند روز پيش از انتشار اين نامه سخنگوی اعتمادملی در گفت‌وگويی با ايسنا تصريح كرده بود: «در صورت انتشار نامه اعتمادملی هيچ‌گونه مسووليتی را در اين خصوص نمي‌پذيرد.» چندی پس از اين گفت‌وگو، نامه در اختيار خبرگزاری فارس قرار گرفت هرچند برخی از اعضای اين دو حزب انتشار اين نامه را به دست‌های پنهان در جناح رقيب (اصول‌گرايان) مربوط دانسته و تاكيد كردند كه اين گونه اقدامات با هدف اختلاف‌افكنی جريان رقيب در جناح اصلاح‌طلب صورت گرفته است.

تشدید اذیت وآزار مردم در ایران

Thu / 13 12 2007 / 0:18

آنگلیکا بر: فشار بر نهادهای مدنی ایران افزایش یافته است

آنگلیکا بر، رئیس گروه ایران در پارلمان اروپا می‌گوید فشارهای بین‌المللی بر ایران موجب تشدید فشار بر نهادهای مدنی ایران و آزار و اذیت مردم شده است. او می‌گوید، تشدید تحریم‌ها علیه ایران، مردم آن کشور را به آغوش محمود احمدی‌نژاد خواهد راند.

خانم آنگلیکا بر (Angelika Beer) که نماینده‌ی پارلمان اروپا از حزب سبزهای آلمان است، هفته‌ی گذشته در راس یک هیئت ۱۱ نفره از نمایندگان پارلمان اروپا به تهران سفر کرده بود. وی در این سفر با نمایندگان مجلس و مقام‌های دولتی ایران و نیز با برخی نمایندگان سازمان‌های مدنی ایران و خانواده‌ی برخی از دانشجویان بازداشت شده و زندانیان سیاسی ملاقات کرد.

خانم بر در بازگشت از ایران در گزارشی که در اختیار وزیران خارجه‌ی اتحادیه اورپا در بروکسل گذاشت، گفت، تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل، سیاست آزار و اذیت مردم ایران توسط محمود احمدی‌نژاد را تشدید کرده است.

به گفته‌ی خانم بر، «فشارها و آزار و اذیت در ایران نه‌تنها متوجه سازمان‌های زنان، فعالین سندیکاها و روز‌نامه‌نگاران است، بلکه دانشجویان را نیز شامل می‌شود.» به گفته‌ی وی، «تنها به‌خاطر تلاش برای برگزاری مراسم روز دانشجو، دستکم ۳۵ دانشجو بدون هرگونه مجوز قانونی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند. از وضعیت ۲۸ نفر از این دانشجویان هنوز هیچ خبری در دست نیست.»

رئیس گروه ایران در پارلمان اروپا خطاب به وزیران خارجه‌ی اتحادیه‌ی اروپا گفت:«من از وزیران خارجه می‌خواهم برای آزادی هرچه سریع‌تر دانشجویان و فعالین سندیکا تلاش کنند.» خانم بر افزود: «به‌جای تلاش برای منزوی ساحتن رژیم ایران، اتحادیه‌ی اروپا باید تمام تلاش خود را برای از سرگیری گفت‌وگو با آن کشور پیرامون مسائل حقوق بشر به‌کار گیرد.»

راه مستقل اتحادیه اروپا

در خصوص مناقشه‌ی اتمی با ایران خانم بر گفت «اتحادیه اروپابایستی ورای لفاظی‌های ادامه‌دار جورج بوش، هرچه زودتر راه مستقل خود را پیدا کند.» او افزود:«در پی برآورد جدید سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، یک ارزیابی جدید از سوی وزیران خارجه‌ی اتحادیه اروپا در خصوص مناقشه‌ی اتمی با ایران ضرورت دارد.»

آنگلیکا بر با اشاره به گزارش اخیر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا گفت: با این بیان که ایران دیگر از سال ۲۰۰۳ برنامه‌ی هسته‌ای نظامی دنبال نمی‌کند، زمینه‌ی اصلی برای تحریم‌های بیشتر علیه آن کشور از بین می‌رود. این نماینده پارلمان اروپا افزود، «تلاش برای تحریم‌های بیشتر ایران در شورای امنیت و یا در چهارچوب اتحادیه اروپا، می‌تواند مناقشه را به‌طرز خطرناکی تشدید ‌کند و مردم ایران را به سمت محمود احمدی‌نژاد براند.

برای کاهش تنش در مناقشه‌ی اتمی به نظر آنگلیکا بر همه‌ی طرف‌های دیگر باید نکات زیر را مورد توجه قرار دهند:

«ازسرگیری مذاکرات بدون قید و شرط، تقویت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به عنوان دستگاه کنترل‌کننده، بازگشت پرونده‌ی ایران از شورای امنیت به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، عملی ساختن سریع طرح تاسیس یک مرکز بین‌امللی غنی‌سازی اروانیوم در یک کشور بی‌طرف.»


دویچه وله / سایت آنگلیکا بر (Angelika-Beer.de)

هشدار تازه رهبران اتحادیه اروپا به ایران

● رهبران کشورهای عضو اتحاديه اروپا روز جمعه چهاردهم دسامبر در بيانيه‌ای بارديگر تاکيد کردند در صورتی که ايران فعاليت مربوط به غنی سازی اورانيوم را متوقف نکند، اين اتحاديه احتمالا از تشديد تحريم ها حمايت خواهد کرد.
● اتحاديه اروپا آمادگی اين را دارد که تمامی ملزومات برای توسعه يک برنامه هسته‌يی غيرنظامی را در اختيار ايران بگذارد.

Sat / 15 12 2007 / 22:11


رهبران کشورهای عضو اتحاديه اروپا روز جمعه چهاردهم دسامبر در بيانيه‌ای بارديگر تاکيد کردند در صورتی که ايران فعاليت مربوط به غنی سازی اورانيوم را متوقف نکند، اين اتحاديه احتمالا از تشديد تحريم ها حمايت خواهد کرد.

بيانيه اتحاديه اروپا پس از گزارش سازمان ملی برآوردهای اطلاعاتی آمريکا که تصريح کرده بود ايران برنامه ساخت سلاح هسته ای خود را چهارسال پيش متوقف کرده، منتشر می شود و به گفته ديپلمات های اروپايی این گزارش ترديدهای چين و روسيه را برای حمايت از دورسوم تحريم ها عليه ايران افزايش داده است.

رهبران ۲۷ کشور عضو اتحاديه اروپا در بيانيه مشترکی در بروکسل از ايران خواستند تا به پرسش های آژانس بين المللی انرژی اتمی درباره برنامه های هسته‌ای خود «پاسخ های معتبر، کامل و شفاف» ارايه کند.

اين کشورها همچنين تاکيد کرده‌اند که «مجددا حمايت کامل خود را از اقدامات شورای امنيت سازمان ملل متحد برای تصويب» تحريم های بيشتر اعلام می کنند.

اعضای اتحاديه اروپا اعلام کرده‌اند در راستای اقدامات آينده شورای امنيت سازمان ملل متحد، وزيران امورخارجه اعضای اين اتحاديه در ۲۸ ژانويه تشکيل جلسه خواهند داد.

سران اروپا در بيانيه خود از اينکه ايران تاکنون به تعهداتی که در قطعنامه های شورای امنيت سازمان ملل متحد بر آن اعمال شده عمل نکرده ابراز تاسف کردند و تهران را به توقف فعاليت‌های غنی سازی اورانيوم‌اش فراخواندند. سران اروپا تاکيد کردند که اين اقدام می تواند گامی مثبتی در جهت احيای اعتماد به برنامه هسته‌يی ايران باشد.

در بخشی ديگر از اين بيانيه آمده است که اتحاديه اروپا آمادگی اين را دارد که تمامی ملزومات برای توسعه يک برنامه هسته‌يی غيرنظامی را در اختيار ايران بگذارد.

خبرگزاری رويتر نيز با اشاره به اين نشست اتحاديه اروپا نوشت: سران کشورهای عضو اتحاديه اروپا در بيانيه خود از ايران خواستند "پاسخ‌های کامل، موثق و صريح" به آژانس بدهد تا مسايل باقی مانده درباره فعاليت‌های هسته‌يی خود را حل کند.

آنها بار ديگر بر حمايت خود از تلاش‌های شورای امنيت سازمان ملل برای اتخاذ اقدامات بيشتر عليه تهران تاکيد کردند و گفتند که با توجه به تصميم‌گيری‌های شورای امنيت سازمان ملل خود نيز تصميماتی را نيز در نشست بعدی وزرای خارجه اتحاديه اروپا که قرار است در ۲۸ ژانويه صورت گيرد اتخاذ خواهند کرد.

گوردون براون، نخست وزير انگليس گفت که اتحاديه اروپا "هيچ گونه تضمينی درباره غنی‌سازی اورانيوم و نيات ايران" دريافت نکرده است.

براون افزود : هيچ گونه مدرکی حاکی از وجود يک برنامه هسته‌يی غير نظامی وجود ندارد و بنابراين غنی‌سازی در ايران مشکلی برای جامعه بين الملل محسوب می‌شود. ما برای اعمال يک قطعنامه ديگر در سازمان ملل تلاش کرده و تحريم‌های بيشتر در اين زمينه را در نظر خواهيم گرفت.

آمريکا و برخی متحدان اروپايی آن می‌گوینده برنامه هسته‌ای ايران پوششی برای دستيابی به تسليحات هسته‌ای است. اين کشورها در همين راستا در تلاش برای اعمال تحريم‌های بيشتر عليه ايران هستند تا تهران را به تعليق فعاليت‌های غنی‌سازی‌اش متقاعد کند. در اين بين چين و روسيه دو تن از اعضای دايم شورای امنيت سازمان ملل که دارای حق وتو هستند با اعمال تحريم‌های بيشتر عليه ايران مخالف بوده و معتقدند که اين اقدام می‌تواند اختلافات با ايران را افزايش دهد.

شورای امنيت سازمان ملل متحد طی دو قطعنامه ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷ از ايران خواسته است تا فعاليت های مربوط به غنی اورانيوم را متوقف کند. اما تاکنون ايران از پذيرش اين درخواست خودداری کرده است.

شورای امنيت سازمان ملل متحد و قدرت های جهانی به دليل کاربرد دوگانه تکنولوژی غنی سازی اورانيوم در توليد سوخت هسته ای و توليد سلاح، از ايران خواسته‌اند تا فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم را متوقف کند. اما ايران با اصرار بر اينکه برنامه هسته ای را تنها با هدف توليد برق دنبال می کند، از پذيرش خواست جامعه جهانی مبنی بر توقف غنی سازی اورانيوم خودداری کرده است.


منابع: رادیوفردا، ایسنا

توجيه بهتر است يا اصلا‌ح قانون؟!

محمد مصطفایی/ اعتمادملی

Mon / 08 10 2007 / 21:46
اصل خبر: دبير ستاد حقوق بشر قوه قضاييه ضمن دفاع از حكم سنگسار گفت، اجراي اين حكم، نه تنبيه است و نه شكنجه.

موضوع از چه قرار است؟ محمدجواد لا‌ريجاني به عنوان دبير ستادي كه در بالا‌ترين سطح سياسي و اجرايي قرار دارد و رياست آن با آيت‌ا... هاشمي‌شاهرودي است و وزراي امور خارجه، اطلا‌عات، كشور، دادگستري و ارشاد نيز در آن حضور دارند، در اظهارات خود، اشتباه بودن تصميم قاضي پرونده جعفر كياني را پذيرفته است؛ پرونده همان محكوم به سنگساري كه حكمش اخيراً در يكي از روستاهاي تاكستان اجرا شد.

تحليل موضوع:‌ به طور طبيعي تمام اشخاص حقيقي يا حقوقي كه به فعاليت‌هاي حقوق بشري علا‌قه‌مندند و بدان مي‌پردازند، سعي دارند تا موارد تضييع حقوق بشر را شناسايي و در راستاي احقاق اين حقوق فعاليت كنند و يا چنانچه قانوني برخلا‌ف اصول مسلم حقوق بشر وضع شده باشد، تلا‌ش مي‌كنند تا به نحوي، توجه حاكميت را به نگاه و فعاليت انساندوستانه معطوف كرده و سرانجام اصلا‌ح قوانين ناقض حقوق بشر را بر اساس حقوق بديهي و مورد قبول جوامع و سازمان‌هاي بين‌المللي بخواهند. ليكن پرسشي كه در اين مقطع اهميت مي‌يابد آن است كه آيا يك شخص حقوقي (فعلا‌ ستاد حقوق بشر قوه قضاييه) كه وابسته به حاكميت و دولت است، مي‌تواند در مخالفت با سياست‌هاي قضايي و غيرقضايي كه ناقض حقوق بشر باشد به پا خيزد؟ و آيا ستاد حقوق بشر قوه قضاييه - كه خود جزء لا‌ينفك سيستم قضايي كشور است - مي‌تواند برخلا‌ف دستگاه تحت نظارت خود قدم برداشته و اعمال ناقض حقوق بشر را صراحتاً اعلا‌م كند، يا اينكه اين ستاد تشكيل شده تا توجيه‌كننده رفتار نامتناسب همكاران خود و قانون باشد؟ به عنوان مثال در اعدام اطفال زير 18 سال از لحاظ حقوقي، اصل بر عدم اعدام اطفالي است كه در زمان ارتكاب جرم، سنشان زير 18 سال بوده است؛ در حالي كه روال دستگاه قضايي برخلا‌ف ميثاق بين‌المللي حقوق مدني و سياسي بر اين اساس استوار است كه پس از محكوميت طفل مجرم، منتظر مي‌مانند تا سن فرد به بالا‌ي 18 سال برسد و آن وقت حكم اعدام را اجرا مي‌كنند! و يا درباره مجازات سنگسار اينگونه توجيه مي‌شود كه سنگسار مجازاتي پايين‌تر از اعدام است؛ در حالي كه فعالا‌ن حقوق بشر بيش از هر چيز و به دليل تبعات منفي اعدام، به دنبال زدودن آثار و عواقب اين مجازات سنگين از قوانين هستند.

تكمله: راستي، با توجه به شرايط حاكم بر روابط بين‌المللي و سطح آگاهي افراد، آيا بهتر نيست كمي تامل كرده و به جاي توجيه عملكرد خود، براي اصلا‌ح قوانين بر اساس مقتضيات زمان قدم برداريم؟

اثرات تحریم‌های غرب بر اقتصاد ایران

اثرات تحریم‌های غرب بر اقتصاد ایران

 

 

مقام‌های دولتی ایران با قاطعیت اعلام می‌کنند تحریم‌های غرب علیه ایران، تاثیری بر اقتصاد آن کشور ندارد، اما در روزهای اخیر گزارش‌هایی در رسانه‌های داخل کشور انتشار یافته‌اند که از آثار مخرب و حتی نگران‌کننده‌ی این تحریم‌ها براقتصاد ایران، بویژه در بخش صنعت خبر می‌دهند.

«۸۵ درصد بازداشت شدگان طرح امنيت اجتماعی ۱۶ تا ۲۶ سال دارند»

نيروی انتظامی تاکنون از انتشار آمار برخورد با بدحجابی در شش ماه اول سالجاری خودداری کرده است،اما از يکشنبه گذشته طرح برخورد با بدحجابی زمستانی را به اجرا گذاشته است

به دنبال آغاز مرحله زمستانی مبارزه با بدحجابی، مسئولان نيروی انتظامی اعلام کردند که بر اساس آمار ۸۵ درصد دستگير شدگان در اين طرح ۱۶ تا ۲۶ ساله دارند و ۶۴ درصد از دختران و پسران بازداشت شده به اتهام بدحجابی نمازخوان بوده اند.

انتخابات در ایران

مهدی مویدزاده

چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۶

در شرایط حاکم بر ایران آیا می‌توان به انجام انتخاباتی آزاد –عادلانه وسالم امید داشت؟

مدتهاست که در محافل سیاسی بویژه در محافل و مجامع دولتی دسته‌بندی‌های متعدد برای شرکت در انتخابات مجلس هشتم و دوره دهم ریاست جمهوری آغازشده است. آنانکه درانتخابات‌های انجام شده در بیست وهشت سال اخیر از حق مسلم خود که کاندیداتوری است محروم گشته‌اند انتخابات آینده را جدا از گذشته‌ها نمی‌دانند. گروه‌هایی هستند که در بعضی از دوره‌های پیشین گرفتار توهم تغییر شرایط شده واعلام حضور در انتخابات واقدام به معرفی داوطلبان نمایندگی گروه خود نموده‌اند (مانند نهضت آزادی) ولی در شرایط پادگانی کنونی که برسراسر کشور گسترده شده است عبور آنان نیز از صافی‌های متعدد شورای نگهبان ممکن بنظر نمی‌رسد.

فراموش نکنیم که انتخابات ایران قبل از انقلاب هم جز یکی دو دوره آنهم بصورت ناقص، جریانی غیر از انتصابات نبوده است و مردم از حقوق اساسی خود برمبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر محروم بوده‌اند. امید برآن بود که بعد از انقلاب آزادی مردم برای شرکت در انتخابات تامین شود ولی چنین امیدی براورده نشد. از همان آغاز گروهی که از برگزاری انتخابات نگران بودند و اهداف گروهی خودرا در انتخاب معدودی از افراد می‌دانستند و درحالیکه درهمه جای جهان نمایندگان مجلس موسسان بنحوی برگزیده می‌شوند که نماینده حضور همه قشرهای اجتماعی باشد با تغییر نام مجلس موسسان به مجلس خبرگان قانون اساسی، تعداد نمایندگان را بحدود هفتاد نفر کاهش دادند ومانع حضور نمایندگان اکثر قشر‌های جامعه با دیدگاههای متفاوت دراین مجلس شدند. قانون اساسی مصوب این مجلس هم پیش بینی‌های لازم برای حفظ حقوق مردم را در انتخابات نکرد و شروع مشکلات از همان زمان بود.

در انتخابات دوره اول مجلس شورای ملی (که بعد ازمدتی به اسلامی تغییر کرد) انتخابات با شور وهیجان فراوان همراه بود ولی مداخله گروه قدرت طلب با استفاده ابزاری از دین اسلام مانع حضور نمایندگان واقعی مردم در مجلس گردید و در تعدادی از شهرها با تغییر صندوق‌های رای و یا کشاندن انتخابات به مرحله دوم مجلسی مکتبی که روحانیان اکثریتی چشمگیر درآن داشتند تشکیل شد وچهره‌های ملی با ترفندهای گوناگون از انتخاب شدن محروم گردیدند ودر آستانه افتتاح مجلس اول چند نفری هم با تهدید بازداشت و ضرب وشتم نتوانستند درجلسه مجلس حاضر شوند (خسرو قشقایی و دکتر احمد مدنی). از نهضت آزادی تعدادی بمجلس راه یافتند اما آنان در محیطی بودند که در تمام دوره جز چند نطق قبل از دستور که آنهم باهیاهوی دیگر نمایندگان مواجه بود ویا در راهروهای مجلس مورد توهین‌های مکرر واقع می‌شدند وعملا نتوانستند نقشی درتحولات وتصمیم گیریها داشته باشند.

شروع جنگ تحمیلی عراق و بحرانهای ایجاد شده در پی برخوردهای مسلحانه میلیشیای مجاهدین و فداییان خلق وچند گروه مسلح در تهران و شهرستانها با سپاه و کمیته‌ها فرصتی بود تا حاکمیت آشکارا حق آزادی بیان آزادی مطبوعات –آزادی اجتماعات را که مقدمه هر انتخابات آزادی‌ست را از ملت ایران سلب نما ید. و بدین ترتیب دگر اندیشان و حتا بسیاری از خودیها از حق اساسی شرکت در انتخابات محروم گردیدند. گروه‌های مسلح بهانه لازم را بدست حاکمیت داده و زمینه‌ساز استبداد نوین شده بودند. جبهه ملی ایران نیز بعلت روش‌های بدور از دموکراسی حکومت به انتقاد می‌پرداخت با وجودیکه پیوسته در طول مبارزات ملی خود از توسل بروش‌های مسلحانه دوری جسته و آن را زمینه‌ساز استبدادی دیگر می‌دانست با عنوان کردن اینکه ملی گرائی مخالف اسلام است و یا در ۲۵ خرداد ۶۰ به علت مخالفت با یک لایحه مطرح شده در مجلس بنام قصاص متهم به ارتداد شد و به‌هیچوجه به این جمعیت اجازه حضور در مراحل متعدد انتخاباتی را ندادند. و در پی حوادث خونین دهه شصت انتخابات انتصاباتی بود که با مخارج کلان توسط عوامل حکومت انجام می‌گرفت و برای راهیافتگان به مجلس وظیفه‌ی انعکاس و دفاع از خواسته‌های ملت ایران متصور نبود.

در دوره ششم برقدرت نشستگان بعلت افزایش فشارهای جهانی و برای تداوم قدرت خویش آن روی سکه خشونت را که همان اصلاح‌طلبان بودند روانه میدان کردند و بدنبال تبلیغاتی متفاوت از دوران‌های قبلی انتخابات عده زیادی از مردم که به قهر با حاکمیت درآمده بودند تحت تاثیر قرار گرفتند و انتخابات با شرکت درصد فزون‌تری از مردم همراه با هیجان عمومی برگزار گردید وامید اکثریت برآن بودکه با انتخاب رئیس جمهوری جدید (آقای خاتمی) ونمایندگان مجلس ششم تغییر و تحولی در نهادها و ارگانهای حکومتی رخ دهد و انتشار ده‌ها روزنامه و نشریه جدید نیز پیام‌آور چنین تصوری بود لیکن بسرعت ناتوانی دولت و مجلس حامی او در بازگرداندن آزادیهای فردی واجتماعی امید را از امیدوار شدگان برگرفت و اوج این ناامیدی زمانی بود که اکثریت مجلس ششم خواستار تغییر و اصلاح قانون مطبوعات شدند تا مانع تعطیلی و بازداشت نویسندگان رسانه‌های منتقد گردند که ریاست مجلس که خود از اصلاح طلبان بود به آگاهی آنان رساند که برابرقانون اساسی ایران تحت نظارت ولی فقیه است و حکم حکومتی ایشان جزآنست که شما خواسته‌اید و لذا طرح پیشنهادی مسکوت و از دور مذاکرات خارج می‌شود. تا پایان دوره ششم گاهی نغمه‌های دفاع از حقوق کسانیکه برآنها بی‌عدالتی روا داشته بودند بگوش می‌رسید ولی مجلس دیگر در پی مقابله نبود. کم نبودند نمایندگانی که بفکر آینده شخصی خود افتادند و زمان را برای در پی اقتصاد خانواده بودن مناسب‌تر از فعالیت‌های سیاسی تشخیص دادند.

در مجلس هفتم اکثریت قریب به اتفاق اصلاح طلبان به نمایندگی برگزیده نشدند و راهیافتگان به مجلس هفتم بیشتر در مقام نفی اقدامات هرچند ناتمام مجلس ششم برآمدند این مجلس هم اقلیت و اکثریت دارد که در تمام دوره در کنار هم و هماهنگ با رئیس جمهور دوره نهم اقدام کرده‌اند و اگر گاهی تنشی حاصل شده است با اشاره و تدبیر رئیس مجلس به سرعت خاموش گردیده است. دوره هفتم مجلس وریاست جمهوری با فاصله‌ای اندک درشرف اتمام است.

اکنون پس از ۲۸ سال دو انتخابات در پیش است. حاکمیت با سود بردن از بحرانهایی که ایجاد می‌کند و بویژه بحران انرژی هسته‌ای در چند سال اخیر و با رفتار و گفتارهای جنگ طلبانه و دوری جستن از تعامل در حل مشکلات دیپلماتیک موجب افزایش تهدیدات جنگی امریکا و اتحادیه اروپا شده و فشارهای داخلی را برنیروهای آزادیخواه ودگراندیش ده چندان کرده است. آزادیهای فردی و اجتماعی هر روز بیش از روز گذشته نقض می‌شود. موارد متعدد نقض حقوق بشر و ایجاد محیط رعب ووحشت کاملا محسوس است. حضور سنگین نیروهای سپاه بسیج وانتظامی شهرها را به دژی نظامی تبدیل کرده است که مردم باید فرمانبر بیچون وچرای فرماندهان باشند. دانشگاه سنگر آزادی مدام درمعرض تجاوزاست. هزینه‌های فعالین سیاسی اجتماعی دانشگاهها بیشتر شده است. امسال برای پیشگیری از تظاهرات دانشجویان در روز دانشجو (۱۶ آذر) حدود سی نفر از دانشجویان را از دهم تا سیزدهم آذر در خانه و کوچه وخیابان بدون ارائه حکمی از سوی مقامات قضائی ربوده وبه زندان منتقل کردند. با همه این تلاشها بیاد شهدای ۱۶ آذر از سوی گروهی از دانشجویان چپ مراسمی دردانشگاه امیر کبیر برگزار شد. در آنروز برخوردی انجام نشد ولی فیلمبرداران وعکاسان متعدد نیروهای امنیتی فیلم وعکسهائی تهیه کردند تا با شناسائی بعدی مورد پیگرد واقع شوند درپی آن بیش از چهل دانشجو در دانشگاههای تهران –مازندران – همدان و تبریز بازداشت شدند. در روز یکشنبه ۱۸ آذر نیز دانشجویان تحکیم وحدت تظاهرات وسیعی را با شعارهایی علیه دیکتاتوری و درخواست آزادی دانشجویان زندانی انجام دادند که گزارش‌های منتشر شده خبر از بازداشت گروهی دیگر از دانشجویان می‌دهد.

سندیکاهای صنفی کارگران با همه کوششی که می‌کنند اجازه رسمی فعالیت ندارند و چند سندیکائی که از سوی سندیکاهای جهانی کارگران حمایت می‌شوند دائما مورد هجوم مامورین امنیتی و نیروهای فشار هستند وبعضی از رهبرانشان چون اسانلو ومد دی به اتهام اقدام علیه امنیت به ترتیب به پنج ودوسال زندان محکوم شده‌اند. زنان ایران که خواستار تامین حقوق بشر بوده و می‌گویند: حقوق زن = حقوق بشر است هزینه‌های سنگینی را پرداخته و می‌پردازند. از فعالیت احزاب و رسانه‌های گروهی آزاد که لازمه یک انتخابات دموکراتیک است اثری مشاهده نمی‌شود. نظارت استصوابی شورای نگهبان با ایجاد صدها دفتر در شهرها و شهرستانها دایره را برحضور دگراندیشان بسته است بنحوی که عوامل خودی درون حکومت نگران عبور از صافی شورای نگهبانند. آیا در چنین فضائی حضور در سناریوی از پیش تنظیم شده انتخابات اثری در نتیجه آن خواهد داشت؟ آیا انتخابات آزاد –عادلانه و سالم خواهد بود؟

بیستم آذر ماه ۱۳۸۶

اعتراض به بازداشت دانشجویان چپ

Thu / 13 12 2007 / 0:05

اعتراض دفتر تحکیم وحدت به بازداشتهای گسترده دانشجویی فعالان طیف چپ و دانشجویان کرد

ادوارنیوز: روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت با صدور بیانیه ای نسبت به ادامه بازداشت بیش از 30 دانشجوی طیف چپ و همچنین بازداشت دانشجویان کرد اعتراض کرده است:

دانشگاه دو سال سخت را گذراند. روزهايي سراسر هجمه و فشار. هر روز اين اخبار تعليق و توقيف، احضار و بازداشت بود که منتشر ميشد.سياتگذاران کمر همت بسته بودند تا هرآنکس که مستقل عمل ميکند و ديگر گونه ميانديشد را حذف کنند. انقلاب فرهنگي ديگري آغاز شده بود. اينبار بي صداتر اما فراگيرتر که دايره خودي ها بسيار بسته بود. هر آنچه در انقلاب فرهنگي اول امکان اجرا نداشت يا مجال عمل نيافت بايد اعمال ميشد. دهها دانشجوي محروم از تحصيل، صدها دانشجوي تعليقي و بي شمار نشريه توقيفي نتيجه اين سياستها بود.
اما يک چيز همه رشته ها را پنبه کرد؛ دانشجويان در کنار هم ايستاده بودند. اختلاف عقيده عامل تفرقه نميشد.تنها يک شعار بر همه اولويت داشت و آن دفاع از "حق حضور براي تمامي دانشجويان با هر گرايشي و حق فعاليت با هر انديشه اي" بود. و همين جا بود که همه دست در دست هم ميگذاشتند و در برابر سيل آزادي ستيزان مي ايستادند تا "آخرين سنگر آزادي" فتح نشود، که نشد.
16 آذر امسال را در شرايطي پشت سر گذاشتيم که وحدت و همدلي دانشجويان بيش از هر زمان ديگري نمايان بود. بعد از دو سال فشار، حضور بيش از 2000 دانشجو در مقابل دانشکده فني نشان از استقامت دانشگاه بود و سياستهاي نقش بر آب شده. عجبا که حاکمان درس نميگيرند، دستهاي گره را ميبينند و همچنان بر طبل تفرقه ميکوبند.
10 روز از بازداشت دانشجوياي چپ؛ سعيد حبيبي، بهروز کريمي زاده، مهدي گراييلو و نزديک به 30 دانشجوي ديگر ميگذرد. همچنان از حق تماس با خانواده و وکلايشان محرومند. دفتر تحکيم وحدت با وجود اختلاف نظر جدي دفاع از اين دوستان را وظيفه خود ميداند و دانشگاه را خانه اي امن براي آنها ميخواهد و از تمامي فعالين سياسي و مدني و نهادهاي حقوق بشري ميخواهد در دفاع از حقوق شهروندي ايشان اهمال نکنند که سکوت جز فراهم کردن زمينه سرکوب توجيه ديگري نخواهد داشت.
در تجمع 18 آذر ، حضور دانشجويان کرد چشمگير بود. ايشان که همواره از بديهي ترين حقوق شهروندي محرومند اينبار آمدند تا هم مطالبات خود را فرياد کنند و هم حساب خود را از تجزيه طلبان جدا کنند. اما افسوس که باز قرباني نگاه امنيتي شدند. فرشاد دوستي پور، سهراب کريمي، جواد عليزاده و محمد صالح ايومن که در تجمع سخنراني کرده بودند و هيچ نگفته بودند جز تأکيد بر ايراني بودنشان و اصرار بر پيگيري حقوق از دست رفته اشان. ما ضمن تأييد مواضع اعلام شده ايشان که خواهان ايراني براي همه ايرانيان بودند خواستار آزادي هرچه سريعتر آنانيم.
به دنبال برگزاري تجمعات سراسري در دانشگاههاي کشور موجي ار بازداشتها و احضار ها و تهديدها نيز آغاز شده است. در هفته گذشته دهها دانشجو در شهرهاي مختلف مورد بازداشتهاي چند ساعته قرار گرفته و ساعتها تحت بازجويي نهادهاي امنيتي قرار گرفته اند. ميلاد عزيزي دانشجوي دانشکده ادبيات دانشگاه تهران از روز 18 آذر تا کنون همچنان در بازداشت به سر مي برد. تجربه نشان داده برخوردهايي از اين دست خللي در حرکت جنبش دانشجويي نخواهد گذاشت.
در پايان با سپاس از تمامي دانشجوياني که ما را در برگزاري با شکوه يادبود 16 آذر همراهي کردند، خواستار آزادي هرچه سريعتر دانشجويان بازداشت شده و توقف روند احضار ها و تهديد ها هستيم. و پيگيري وضعيت تمامي دانشجويان بازداشتي و دفاع از آنان را وظيفه خود ميدانيم.


روابط عمومي دفتر تحکيم وحدت
21 آذرماه 1386

تجمع در مقابل مجلس

Thu / 13 12 2007 / 0:12

خانواده های دانشجویان در بند در پیگیری آزادی فرزندانشان در مقابل مجلس اسلامی تجمع کردند.

امروز چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۶ خانواده های دانشجویان در بند در پیگیری آزادی فرزندانشان در مقابل مجلس اسلامی تجمع کردند.

گزارشات نماینده کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند حاکیست که خانواده های محترم این عزیزان در ساعت ۸ صبح طبق قرار قبلی در مقابل درب بالایی زندان اوین گرد آمده و باری دیگر بر حق خود و فرزندانشان به ملاقات با یکدیگر اصرار ورزیدند. اما مسئولان سالن ملاقات در پاسخ به ایشان اطلاع دادند که ملاقات با بازداشتی های بند ۲۰۹ فقط در روزهای دوشنبه آنهم با مجوز از تیم بازجویی دانشجویان امکان پذیر است.

خبرها حاکیست که خانواده ها مأیوس از امکان ملاقات با فرزندانشان در همان مکان تصمیم گرفتند که به مقابل مجلس رفته و در آنجا به تجمع خود ادامه دهند. بدین ترتیب از ساعت ۱۱:۰۰ صبح درب شمالی مجلس که درب اصلی ورودی آن محسوب می گردد به محل تجمع و اعتراض خانواده های محترم دانشجویان در بند تبدیل گشت و تا ۳ ساعت هر که از آن منطقه عبور می کرد با تجمع خانواده ها روبرو گشته و پس از آگاهی از دلایل گردهمآیی ایشان برای ابراز همدردی مدتی را با خانواده های معترض در مقابل درب ورودی مجلس توقف می کرد.

در این مدت بارها مسئولان حراست و بخش های مختلف مجلس برای صحبت با این خانواده های محترم و راضی کردن ایشان به پایان دادن به این تجمع و ترک محل به خارج از ساختمان مجلس آمده که با عزم جزم این عزیزان برای پیگیری اعتراض خود تا آزادی تمامی دانشجویان در بند روبرو می گشتند. تا اینکه بالاخره فردی از روابط عمومی کمیسیون اصل ۹۰ مجلس جلو آمده و از خانواده ها تقاضا کرد تا نامه ای به ریاست این کمیسیون نوشته و قول داد که شخصاً زمان ملاقات را به ایشان اطلاع خواهد داد. خانواده های دانشجویان در بند نیز پس از نگارش و تسلیم نامه در ساعت ۲:۰۰ بعدازظهر به تجمع خود خاتمه داده اما مصمم بودند که در روزهای آینده محل دیگری را برای ادامه اعتراضات خود انتخاب نمایند.

بیانیه شماره 8 کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند

خبر ویژه کیهان درباره دستگیری

Sat / 15 12 2007 / 21:47

کیهان: اعضای مرکزیت دو حزب اصلاح‌طلب بزودی بازداشت می‌شوند

روزنامه «کیهان» در ستون «اخبار ویژه» شماره روز شنبه خود نوشت: یك خبر موثق از اهانت‌های تند و زننده چند تن از اعضای مركزیت دو گروه اصلی جبهه اصلاحات علیه ارزش‌های اسلامی و انقلابی پرده برداشت. براساس این خبر كه شواهد فراوانی برای اثبات آن در دست است اهانت‌های اخیر این چند نفر یك ترفند از نوع «فرار به جلو» است.

کیهان می‌افزاید: توضیح آنكه هاله اسفندیاری، كیان تاجبخش و مخصوصاً رامین جهانبگلو، سه تن از جاسوسان آمریكایی در اعترافات خود اسناد غیرقابل انكاری را از ارتباط مستقیم برخی از افراطیون جبهه اصلاحات با سرویس‌های اطلاعاتی آمریكا و انگلیس فاش كرده‌اند. جاسوسان آمریكایی بازداشت شده اعتراف كرده‌اند كه افراد مورد اشاره به هنگام مسئولیت در دولت اصلاحات و حضور در مجلس ششم روابط نزدیكی با سرویس‌های اطلاعاتی آمریكا و انگلیس داشته و دستورالعمل‌های این سرویس‌ها را در حوزه مسئولیتی خود عملیاتی می‌كرده‌اند.

براساس گزارش کیهان، یكی از افراد یاد شده با سوءاستفاده از جایگاه دولتی خود در راه‌اندازی تظاهرات به ظاهر دانشجویی در مقابل وزارت كشور در تیرماه ۷۸ نقش برجسته‌ای داشته است. ارتباط نزدیك این افراد با بنیاد صهیونیستی سوروس و پیگیری دستورالعمل‌های این بنیاد صهیونیستی در داخل كشور از جمله موارد دیگری است كه جاسوسان بازداشت شده با ارائه اسناد به آن اعتراف كرده‌اند.

این روزنامه مدعی شد: افراد مورد اشاره كه از بازداشت و بازخواست احتمالی خود توسط مراكز امنیتی و قضائی نظام در وحشت به سر می‌برند با استفاده از ترفند «فرار به جلو» كه بعید نیست دستورالعمل جدید سرویس‌های اطلاعاتی دشمن باشد، به ناسزاگویی و اهانت‌های زشت و زننده علیه مبانی ارزشی نظام روی آورده‌اند تا در صورت بازداشت، علت دستگیری خود را اهانت به نظام قلمداد كنند و از این طریق موضوع ارتباط خود با سرویس‌های اطلاعاتی آمریكا و انگلیس را تحت‌الشعاع قرار دهند.

به نوشته کیهان، این عده امیدوارند در صورت دستگیری، رسانه‌ها و محافل بیگانه و برخی از پایگاه‌های رسانه‌ای داخلی آنها با استناد به اهانت‌های آنان به ارزش‌های اسلامی و انقلابی، دستاویز مناسبی برای سرپوش نهادن بر جرم اصلی آنها یعنی همكاری با سرویس‌های جاسوسی بیگانه داشته باشند.

دستگیری تعدادی از فعالین کارگری

Sat / 15 12 2007 / 22:28

محسن حکیمی، ابراهیم نوروزی گوهری ، علیرضا عسگری و حسین غلامی چهارتن از بازداشت‌شده هستند

روز جمعه 23 آذر ماه 86 جمعی از خانواده های کارگری در " پارک چیتگر " در حال صحبت کردن حول مسایل کارگری بودند ، که ساعت 30/12 گشت نیروی انتظامی مستقر در پارک سر رسید و چهار تن از حاضرین محسن حکیمی ، ابراهیم نوروزی گوهری ، علیرضا عسگری و حسین غلامی را با خود به کلانتری چیتگر برده و از آنجا به کلانتری 141 واقع در شهرک راه آهن و سپس به کلانتری 137 در گیشا (نصر) انتقال نمودند.

خانواده های دستگیر شدگان تا آخرین ساعت شب در جلوی کلانتری منتظر ماندند ولی هیچگونه پاسخی نسبت به علت بازداشت این افراد دریافت نکردند . احتمال می رود که روز شنبه بازداشت شدگان را به دادگاه انقلاب واقع در خیابان معلم انتقال دهند .

کمیته هماهنگی منطقه تهران

جمعه 23 آذر ماه 1386

سياستمدار چكمه‌پوش بد است؛ نه زنان چكمه‌پوش

تاج‌زاده: اکنون حکومت در تمام زمینه‌ها برای خود نقش قائل است؛ حتی در مورد اینکه مردم چه نوع کفشی بپوشد، نظر می‌دهد. در حالی که باید به آنها گفت اينكه زنان چکمه بپوشند، ناپسند نيست اما اينكه سیاستمداران چکمه و پوتين پا كنند، زشت و نامقبول است.

Sun / 16 12 2007 / 12:16


نوروز: «سيد مصطفی تاج‌زاده» عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی گفت: مادام كه آزادی به صورت نسبی رعايت شود، اصلاحات ممكن است.

وی که در نشست فصلی حوزه شمال تهران جبهه مشارکت سخن می‌گفت، توضیح داد: بعضی دوستان این سوال را مطرح می‌كنند که کجا می‌توان گفت اصلاحات به بن بست رسیده است؟ به قول دکتر علوی‌تبار، «آزمون فیصله‌بخش» اصلاحات کجاست؟ در زمان شاه این آزمون دادگاه و محاكمه مهندس بازرگان بود.اما آزمون فیصله‌بخش اصلاحات کجاست؟ بايد گفت جایی که کار قانونی دیگر نتوان انجام داد. اگر انتخابات را فرمایشی برگزار کردند، جلوی روزنامه‌ها را گرفتند و دانشگاه‌ها را سرکوب کردند، باید دو راه انتخاب کرد یا برانداز شد و یا منفعل شد. ولی مادام كه آزادی به صورت نسبی رعايت شود، اصلاحات ممكن است.

وی افزود: در گفتمان اصلاحی شاید یک نظام را قبول نداشته باشید اما التزام عملی به قانون دارید؛ یعنی اینکه در چهارچوب قانون به دنبال مطالبات خود هستيد؛ چون فایده آن را خیلی بیشتر می‌دانيد. برعکس انقلاب که نکات منفی آن می‌تواند خیلی بیشتر از نكات مثبت آن باشد. حتی ممکن است اصلاح‌طلب ناامید شود، اما الزاما انقلابی نمی‌شود و ممکن است سکوت پیشه کند.

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی در ادامه سخنانش گفت: آزمون فیصله‌بخش اصلاحات آنجاست که آزادی به پایان می‌رسد. بنابراین، تا جایی که امکان فعالیت قانونی برای ما هست، انجام می‌دهیم. جهت‌گیری ما هم حقوق شهروندی است و برای همین ادبیات ما خواهش، هشدار، تهدید، نصیحت و .. است تا حکومت را به سمت درست هدایت کند.

وی تصریح کرد:اینکه چرا اصلاح‌طلبیم به این دلیل است که اعتقاد داریم انقلاب مثل جراحی و آخرین انتخاب انسان است. باید بدانیم هر روشی جز اصلاحات هزینه‌اش بیش از فواید آن است. مگر اینکه بیماری به جایی برسد که باید جراحی شود.

تاج‌زاده در ادامه این سخنان برای تعین استراتژی یک حزب و یا یک جریان سیاسی توجه به چند پارامتر را ضروری دانست و گفت: اگر استراتژی جنبش دانشجویی یا حزب را بخواهیم تعریف کنیم، باید اول مشخص شود که در کدام ساخت سیاسی نفس می‌کشیم؛ آیا دولت حداقلی است یا حداکثری؟ به میزانی که دولت حوزه وسیع‌تری از جامعه را پوشش داده باشد، در این جامعه هر کاری صورت گیرد، سیاسی تلقی می‌شود.

وی افزود:همچنین باید مشخص شود که فرهنگ سیاسی جامعه تا چه حد مشارکت‌جو است؟ چه میزان اهل مطالعه و اهل کار جمعی است و چه میزان به حکومت اعتماد دارد؟ سوم اينكه گفتمان غالب جهانی و شرایط جهانی و همسايگان چگونه است؟ برای مثال، هر قدر کشورهای همسایه دمکرات شوند، طبیعی است که احتمال دمکرات شدن ایران بیشتر می‌شود. اکنون که ترکیه دمکرات‌تر شده می‌تواند مستند خوبی باشد برای ما. وقتی برخی اقتدارگراها ادعا می‌كنند ایران در منطقه ازهمه دمکرات‌تر است، باید از آنها پرسید که کجای ایران در حال حاضر، دمکرات‌تر از ترکیه است؟

تاجزاده با اشاره به انتخابات پیش‌روی مجلس هشتم و وضعیت اصلاح‌طلبان در آن گفت: اگر انتخابات آزاد بود و اصلاح‌طلبان پیروز شدند، باید بگوییم اصلاحات و اصلاح‌طلبان هر دو پیروز شده‌اند؛ چون هم انتخابات آزاد بود و هم پیروز شدیم. حتی اگر اصلاح‌طلبان پیروز نشوند اما انتخابات آزاد برگزار شود، باید گفت كه اصلاحات پیروز شده است، اگرچه اصلاح‌طلبان رأی نياورده‌اند.

تاج‌زاده با بیان اينكه «دو سال اخیر فرصت خوبی را برای مقایسه عملكرد اصلاح‌طلبان و عملكرد جریان حاكم از سوی جامعه فراهم کرده است»، گفت: مهمترین انتقاد مطرح شده به خاتمی این بود که وی همه شعارهایش محور فرهنگی و سیاسی است و به اقتصاد توجهی ندارد. اما اکنون جامعه مقایسه می‌کند. در حالی كه این دولت هیچ بهانه‌ای برای گرانی و تورم افسارگسيخته جز بی‌برنامگی و بی‌كفايتی مديران ندارد و از قیمت بالای نفت، حمايت همه ارگان‌های حكومتی برخوردار بوده است، اما مشكلات اقتصادی روز به روز بيشتر شده است.

وی تصریح کرد: اکنون حکومت در تمام زمینه‌ها برای خود نقش قائل است؛ حتی در مورد اینکه مردم چه نوع کفشی بپوشد، نظر می‌دهد. در حالی که باید به آنها گفت اينكه زنان چکمه بپوشند، ناپسند نيست اما اينكه سیاستمداران چکمه و پوتين پا كنند، زشت و نامقبول است.

تاجزاده در پايان تأكيد كرد: آقای خاتمی به این علت تبدیل به استثنا شده است که برآیند همه جامعه است. یعنی اگر کسانی فقط به دنبال مدرنیته یا فقط دین باشد، با خاتمی احساس قرابت می‌کنند. به نظر من، مهمترین دلیل محبوبیت وی نه به خاطر اینکه از همه مدیرتر و استراتژیست‌تر است بلکه خاتمی در نقطه‌ای ایستاده که گرچه خیلی‌ها نقد بر آن دارند اما همه آن را قبول دارند.

مرگ اگر فرا رسد...

مرگ اگر فرا رسد

 

شيرين يا تلخ خواهد بود.

 

اما نه زشت است،نه زيبا

 

ولي عشق،چه شيرين يا تلخ،زيباست

 

و تنفر كه زاييده روح بيمارگونه است

 

محصول پليدي است

 

و انتقام حاصل اجتماع دربند

 

وعصيان روح نا آرام است

 

در ميان اين آيه هاي زميني

 

عشق است

 

كه روح حيات را آبياري مي كند

 

و اجتماع پراكنده ي انساني را پيوند مي زند

 

و چشمه حيات انسان است

 

م-ع

چرا مشروطه منحرف شد

گفت‌وگو با موسی غنی‌نژاد

اعتماد / ثمينا رستگاری

۹ سال پيش از امروز يعنی در سال ۱۳۷۷ دو کتاب روی پيشخوان کتابفروشی‌ها قرار گرفت؛ «تجددطلبی و توسعه در ايران معاصر» و «جامعه مدنی؛ آزادی اقتصاد و سياست». نويسنده اين دو کتاب دکتر موسی غنی‌نژاد است که در اين دو کتاب نقدهايی جدی را بر سوسياليسم ايرانی و ناسيوناليسم مصدقی وارد ساخته است با جملاتی روان که از انديشه ذهنی تراوش کرده‌اند که پيش از آنکه چهره‌ای سياسی باشد، انديشمندی اقتصاددان است. آنچه او در کتاب جامعه مدنی نوشت در آن سال‌ها نشنيده ماند. در اين گفت وگو به چرايی نحيف بودن گفتمان مشروطه‌خواهی در ايران پرداخته‌ايم.

***

تجمع «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی»

به دعوت دفتر تحکیم وحدت روز یکشنبه ۱۸ آذر، تجمع بزرگی در دانشگاه تهران به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو برگزار شد. در این گردهمایی که عنوان «دانشگاه آخرین سنگر آزادی» را داشت، بیش از ۲۰۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه های تهران شرکت داشتند. دانشجویان با در دست داشتن تصاویری از دانشجویان دربند، یکپارچه خواهان آزادی یاران خود شدند.

Sun / 09 12 2007 / 14:23



یکشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۶

خبرنامه امیرکبیر: تجمع بزرگ دانشجویان، دانشگاه آخرین سنگر آزادی، به دعوت دفتر تحکیم وحدت در دانشگاه تهران با حضور جمعیت بیش از ۲۰۰۰ نفری دانشجویان دانشگاه های تهران برگزار شد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر از ساعات ابتدایی صبح امروز جمعی از نیروهای انتظامات و حراست دانشگاه های امیرکبیر، علامه و… جهت ممانعت از ورود دانشجویانی که از دیگر دانشگاه ها قصد ورود به دانشگاه تهران را داشتند، به این دانشگاه اعزام شده بودند و مقابل کلیه درب ها حضور داشتند. نیروهای امنیتی و انتظامی به همراه گارد ویژه از ساعت ۸ صبح امروز در اطراف دانشگاه تهران حضوری چشمگیر داشتند و هر لحظه بر تعدادشان افزوده می شد.

دانشجویان ابتدا با تجمع در صحن دانشکده حقوق و خواندن سرود «یار دبستانی» به سمت سر در دانشکده فنی، محل برگزاری تجمع، حرکت کردند. تجمع کنندگان در حالی که تصاویر دانشجویان در بند را در دست داشتند شعار «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» و… سر می دادند.

دانشجویان پلاکاردهایی با مضمون «تا که زندان هست، ما همه در بندیم»، «خواهان آزادی فعالان دانشجویی چپ هستیم»، «سلام بر سه آذر اهورایی، قصابان، توکلی، منصوری»، «می شونید؟! این صدای آزادی است»، «حقوق زن=حقوق بشر»، «دانشگاه زیر چکمه بنیادگرایان»، «سهم ما از مهرورزی، زندان، شکنجه و محرومیت از تحصیل»، «بشیریه را باز گردانید»، «تحصیل سهم من نیست، حق من است»، «حق تعیین سرنوشت اساس کرامت ملت ها»، «نابود باد دشمنی علیه مبارزات حق طلبانه ملت کرد» و… در دست داشتند.

تجمع کنندگان همچنین تصاویر دانشجویان در بند، یاسر گلی، هانا عبدی، روناک صفارزاده، هدایت غزالی، صباح نصیری، علی عزیزی، علی نیکونسبتی، احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری را در دست داشتند. تصاویر مهندس مهدی بازرگان، محمد مصدق، عمادالدین باقی و… را در دست برخی از دانشجویان بود.

دانشجویان سپس در حالی که شعار می دادند «دانشجو دانشجو اتحاد اتحاد» به راهپیمایی در صحن دانشگاه تهران اقدام کردند و به سمت درب ۱۶ آذر حرکت کردند. دانشجویان با سر دادن شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد» اقدام به شکستن درب ۱۶ آذر کردند و دانشجویانی که پشت در بودند توانستند وارد دانشگاه تهران شوند. جمعیت حاضر در این تجمع بار دیگر به مقابل سردر دانشکده فنی حرکت کردند و تریبون آزاد «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی» آغاز شد.

سخنران اول این مراسم مهدی عربشاهی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، بود. عربشاهی نقش کمیته های انضباطی را سرکوب دانشجویان ذکر کرد و حق تحصیل را جزء حقوق مسلم دانشجویان دانست. دبیر سیاسی دفتر تحکیم سپس افزود: «جنبش دانشجویی در برابر خفقان خواهد ایستاد. دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم امروز در زندان هستند. ما خواهان آزادی علی نیکونسبتی، علی عزیزی، دانشجویان پلی تکنیک، کردستان و آذربایجان هستیم.» مهدی عربشاهی سپس با انتقاد نسبت به دستگیری گسترده دانشجویان چپ در هفته گذشته، گفت: «حاکمیت از اتحاد ما می ترسد».

سپس فرشاد دوستی پور، نماینده دانشجویان کرد، به ایراد سخنرانی پرداخت و پیوند خجسته میان جنبش دانشجویان دموکرات کرد و دیگر دانشجویان دموکراسی خواه را تبریک گفت. دوستی پور به سرکوب گسترده دانشجویان کرد اشاره کرد و گفت: «ما مطالبتان را مطابق با مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر مطرح می کنیم و شعار ما ایرانی برای همه ایرانیان است». این دانشجوی کرد سپس نسبت به وضعیت فرهنگی و اقتصادی کردها انتقاداتی را مطرح کرد و خواستار پیوند هر چه بیشتر نیروهای دموکراتیک ایران شد.

اسماعیل سلمانپور، عضو شورای عمومی انجمن اسلامی امیرکبیر، به عنوان سخران بعدی این برنامه اعلام کرد پلی تکنیک همچنان زنده است و در صف اول مبارزه علیه اقتدارگرایان قرار دارد. سلمانپور در ادامه با انتقاد به احکام سنگین صادره برای سه دانشجوی در بند دانشگاه امیرکبیر، به حکم بابک زمانیان، دیگر عضو انجمن اسلامی پلی تکنیک، که در آینده نزدیک قرار است صادر شود اشاره کرد. سلمانپور سپس افزود: «امروز صف بندی نیروها کاملا مشخص است. سویی دانشجویان آزادیخواه هستند و در سوی دیگر احمدی نژاد و اقتدارگرایان. امیدوارم روزی جنبش دانشجویی دیگر شاهد افرادی چون رهایی و شریعتی، روسای دانشگاه های امیرکبیر و علامه، نباشد».

در این هنگام دانشجویان نسبت به حضور چند بسیجی که از پنجره های بالایی ساختمان دانشکده فنی نظاره گر تجمع بودند اعتراض کردند و شعار دادند: «بسیجی برو گمشو» و «توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد». در این هنگام دانشجویان یک صدا سرود «ای ایران» را همخوانی کردند و پس از آن دانشجویان کرد به خواندن سرودهای خود پرداختند.

در ادامه این تریبون رشید اسماعیلی، به عنوان نماینده دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران، سخنرانی کرد. او در ابتدای سخنان خود گفت: «سلام بر مجید توکلی، احسان منصوری، احمد قصابان و… سلام بر دانشگاه که زنده است و استوار. سلام بر ایران، سلام بر کرد و لر و بلوچ. ایران خانه تک تک ماست و از آن همه. نفرین باد بر او که می خواهد ما را از هم جدا کند». اسماعیلی در ادامه افزود: «امروز اینجا جمع شدیم که به نقض حقوق بشر در سراسر ایران اعتراض کنیم. جمع شدیم که از دانشگاه، که مدتی است تحت هجوم چکمه پوشان قرار گرفته، حمایت کنیم. ما به دفاع از حقوق دانشجویان چپ هم برخاسته ایم و امیدواریم این دوستان ما هر چه سریعتر از زندان آزاد شوند. دانشگاه بدون آزادی نخواهد ماند و تا دانشگاه هست آزادی نخواهد مرد».

در ادامه امین نظری، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه همدان، که مجری این مراسم بود اعلام کرد کردها تجزیه طلب نیستند و حق تعیین سرنوشت خود را می خواهند. پس از آن سهراب کریمی، یکی دیگر فعالین دانشجویان کرد، گفت: «چشم امید تمام ایرانیان به شماست. برخی با این دلیل که طرفدار ایدئولوژی حاکمیت نیستند مجازات می شوند. اما ما کردها به این دلیل که کرد هستیم، مجازات می شویم. آن ها می گویند ما باید به جای شما تصمیم بگیریم. آیا این که ما می خواهیم برای خود تصمیم بگیریم تجزیه طلبی است؟! اینجاست که کرامت انسانی ما خدشه دار می شود. امیدوارم روزی جامعه ایران به سامان برسد». کریمی در پایان با انتقاد نسبت به صدور حکم اعدام برای عدنان حسن پور، خواستار آزادی دانشجویان در بند کرد شد.

پس از آن مهدیه گلرو، نایب دبیر انجمن اسلامی علامه، سخنرانی کرد. گلرو در سخنرانی خود گفت: «خواستم از دانشگاه پادگانی و ۳۲ حکم کمیته انضباطی و چندین ترم محرومیت از تحصیل بگویم، دیدم که کوچک است. خواستم از دانشجویان در بند پلی تکنیک بگویم، دیدم که کم است. اما دیدم ارزش آزادی بیش از این هاست و از آزادی سخن می گویم. روزی ساواک آزادی دانشجویان را می گرفت. امروز حراست در دانشگاه ها کار ساواک را انجام می دهد. حکومت سعی در ایجاد رعب و وحشت در دانشگاه ها دارد». گلرو در ادامه به آمار اعدام ها در کشور اشاره کرد و گفت: «۵ درصد از اعدام شدگان زیر ۱۷ سال هستند. فراموش کرده ایم ۴۰ هزار کارتن خواب داریم که ۱۰۰۰ نفر آن ها در فصل زمستان جان می سپارند. امروز آزادی و عدالت حق مسلم ماست یا انرژی هسته ای؟! بیش از ۱۰ میلیون هموطن زیر خط فقر داریم».

دانشجویان در اینجا شعار دادند «مدعی عدالت خجالت خجالت». نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علامه سپس با انتقاد نسبت به شکنجه دانشجویان پلی تکنیک، به خصوص مجید توکلی، در زندان، از ۳۰ دانشجوی دستگیر شده یاد کرد و گفت: «در واقع همه ما زندانی هستیم، زندانی حراست دانشگاه». مجری مراسم در ادامه گفت: «زنان سرزمین ما مدت هاست که برخاسته اند تا بر تاریخ سراسر تبعیض بتازند». و پس از آن حقانی، به نمایندگی از کمیسیون زنان تحکیم و از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم، بیانیه کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت را قرائت کرد. متن این بیانیه قبلا در خبرنامه امیرکبیر آمده است.

بهزاد باقری، از دانشجویان طیف چپ، در ادامه به سخنرانی پرداخت و گفت: «ما باید با مقاومتان نشان دهیم که دانشگاه را نمی توانند تبدیل به پادگان کنند و سکوت گورستانی در آن حاکم کنند. چرا که دانشگاه آخرین سنگر آزادی است. دانشجویانی که برای آزادی مبارزه کرده اند و الان در بند هستند برای ما هیچ فرقی نمی کنند. برای ما بهروز کریمی زاده با علی عزیزی، مهدی گرایلو با علی نیکونسبتی فرقی ندارند. به کوری چشم حاکمیت دانشگاه هم لیبرال دارد، هم چپ و هم ناسیونالیست. ما جامعه ای می خواهیم که در آن زندان و سرکوب نباشد و آزادی سیاسی باشد». دانشجویان شعار دادند «دانشجوی زندانی آزاد باید گردند». مجری مراسم همچنین از ابولفضل جهاندار، سعید درخشندی که ۱۶ ماه است به اتهام توهین به رئیس جمهور و اقدام علیه امنیت ملی در بازداشت به سر می برند یاد کرد. وی همچنین یاد عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی را گرامی داشت.

سلمان سیما، از دانشجویان دانشگاه آزاد، سخنرانی بعدی این تریبون آزاد بود. سیما در ابتدا یاد پروانه اسکندری، که اولین مراسم ۱۶ آذر را در دانشگاه تهران، برگزار کرد یاد کرد. این دانشجو سپس از دانشجویان در بند دانشگاه آزاد، یاسر گلی، الناز جمشیدی و مهدی نوری، هادی شفیع و… یاد کرد و افزود: «امروز ما صدای پای فاشیسم را نمی شنویم، بلکه آن را به چشم می بینیم. امروز دست فاشیسم از آستین دین بیرون آمده است. امروز چکمه پوشان فاشیست را می بینیم که پایشان را بر گلوی ما گذارده اند، اما آن ها کور خوانده اند. در این بین شدیدترین سرکوب ها نصیب دانشگاه می شود». سلمان سیما سپس از خواستار استقلال واقعی جنبش دانشجویی شد و گفت: «شارلاتانیزم سیاسی شاخ و دم ندارد و نباید فریب احزابی که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند را بخوریم».

در پایان این مراسم سجاد ویس مرادی، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر، بیانیه این انجمن را در خصوص روز دانشجو را قرائت کرد و علی وفقی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، بیانیه دفتر تحکیم را به همین مناسبت قرائت کرد. متن این دو بیانیه به صورت جداگانه در خبرنامه امیرکبیر آمده است.

پس از پایان تریبون آزاد دانشجویان تجمع کننده با سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» به سمت سردر اصلی دانشگاه تهران حرکت کردند. دانشجویان پس از رسیدن مقابل سر در شعار می دادند «مردم چرا نشستین، ایران شده فلسطین»، «دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد». در حالی که جمعیت حاضر در دانشگاه تهران توجه عابرینی که از پیاده روهای خیابان انقلاب عبور می کردند را به خود جلب کرده بود و مردم در خیابان به تماشای تجمع دانشجویان پرداخته بودند، اتوبوس هایی که از قبل به همن خاطر در حاشیه خیابان انقلاب پارک شده بود، به مقابل محل تجمع دانشجویان منتقل شدند و مردم در خیابان توسط پلیس متفرق شدند.

دانشجویان تجمع کننده سپس با سر دادن شعار «دانشجوی با غیرت، حمایت حمایت»، «دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد»، «محمود احمدی نژاد عامل تبعیض و فساد»، « مرگ بر این دولت مردم فریب»، «برابری عدالت حق مسلم ماست»، «مرگ بر دیکتاتور» و… بار دیگر به سمت دانشکده فنی حرکت کردند و در آن جا به تجمع «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی» پایان دادند.

پس از اتمام تجمع شنیده شد که ۵ نفر از دانشجویان دانشگاه علامه هنگام خروج از دانشگاه تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند. گفته می شود علیرضا موسوی و سعید رحمانی در جمع دانشجویان بازداشت شده هستند. همچنین صبح امروز روشنک غیاثیان و مجتبی باستانی، از دانشجویان دانشکده امور اقتصادی، و میلاد عزیزی، دانشجوی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، توسط حراست دانشگاه تهران دستگیر شدند که از سرنوشت این دانشجویان نیز خبری در نیست. پس از اتمام تریبون خبر رسید علی نیکونسبتی، مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت، با قرار کفالت از زندان آزاد شده است.

منتخبين مردم در نظام ‌هاي دموكراتيك و غير دموكراتيك

منتخبين مردم در نظام ‌هاي دموكراتيك و غير دموكراتيك

انتخابات به عنوان يك شيوه براي انتخاب مديران و تصميم‌گيران هر نظام سياسي مورد قبول جوامع بشري است.

اكنون در اكثر جوامع –چه آنهايي كه اعتقاد به مردم دارند و چه آنهايي كه اعتقادي به مردم ندارند، رجوع به آراء عمومي شيوه رايج شده است؛ به طوري كه حكومت‌هاي غيردموكراتيك نيز، امروز سعي مي‌كنند با مراجع به آراء عمومي نشان دهند كه براي راي مردم اهميت قايل هستند، اما اين تنها يك ژست دموكراتيك و راي مردم براي آنها فقط تزييني است.

اولين ويژگي نظام‌هاي غيردموكراتيك به شيوه امروزي، نبود شرايط مساوي براي انتخاب شدن و انتخاب كردن است. در اين نظام‌ها ممكن است پارلمان وجود داشته باشد، مقامات ارشد برخي از قوا با مراجعه به آراء عمومي انتخاب شوند؛ ولي چون روح دموكراسي به فراموش سپرده شد. و فقط به شكل ظاهر توجه مي شود، انتخاب‌ها معمولاً انتخاب‌هاي گزينه شده هستند؛ يعني انتخاب از بين انتخاب‌هايي كه براي انتخاب آنها، شيوه دموكراتيك اعمال نشده است؛ بنابر اين ويژگي عمومي انتخاب شده‌ها، قبل از مراجعه به آراء عمومي، همسو بودن با حاكمان غيرگزينشي، اطاعت بي‌چون و چرا، قبول خط قرمزهاي فرضي و نزديكي به قدرتمندان قبل از نزديكي به مردم براي جلب آراء و نظرات آنها براي قرار گرفتن بر روي باسكول اجتماعي است.

در يك نظام دموكراتيك معمولاً نخبگان سياسي به اركان قدرت راه پيدا مي كنند، آن هم به واسطه تلاشي كه براي مردم در گذشته انجام داده‌اند و مردم با صلاحديد خود آنها را در راس امور قرار مي‌دهند تا به رفع معضلات جامعه بيش از گذشته بپردازند؛ اما در نظام‌هاي غير دموكراتيك معمولاً انتخاب شده‌ها يا كارايي ندارند يا اگر داشته‌اند پس از انتخاب شدن، كارايي خود را در خدمت حفظ وضع موجود بكار مي‌گيرند؛ در حالي كه در نظام ‌هاي دموكراتيك، مردم آنها را براي تغيير وضع موجود انتخاب مي كنند يا حداقل براي وضع قوانين تازه بيشتر به سود خود نه بسود دستگاه حاكميت. يعني منتخبين براي اين انتخاب شده‌اند تا آن بخش از مطالباتي را كه تاكنون به هر دليل ممكن از حاكمان مطالبه نشده، مطالبه كنند و اجازه تعرض به حقوق جامعه را ندهند.

در نظام‌هاي دموكراتيك معمولاً اين افراد نيستند كه تمايل براي رفتن به نهادهاي انتخابي دارند؛ بلكه آنها با اصرار و خواست عمومي يا احزاب در اين راه گام مي‌گذارند و ويژگي كانديداها، تشنگي قدرت نيست، بلكه شيفتگي خدمت است؛ آنها معمولاً يا خود يا احزابشان برنامه براي اصلاح‌ ساختار جامعه دارند و براي آن پا به ميدان مي‌گذارند؛ اما در نظام‌هاي غيردموكراتيك افراد يا به خواست خود و يا با تحميل خود به احزاب، در انتخابات حاضر مي‌شوند.

در نظام‌هاي دموكراتيك، كانديداها ناآشنا نيستند و تنها با پوسترها، خود را به مردم معرفي نمي‌كنند و مردم آنها را از قبل مي‌شناسد و اعمال و رفتار آنها را در پروسه زماني ساليان ديده‌اند و مي‌دانند كه در گذشته چه اعمال مثبتي داشته‌اند و انتخاب خود را از بين افرادي كه همه كارنامه مثبتي دارند، انجام مي‌دهند، اما در نظام‌هاي غيردموكراتيك، نه تنها افراد ناشناخته هستند، حتي ممكن است كساني كه مورد نفرت مردم نيز هستند، كانديدا شوند و با پول، زور و رابطه و زد و بند‌هاي سياسي به قدرت راه پيدا كنند و چون شيوه‌هاي گزينش معمولاً سنتي و قابل دستكاري است، اي بسا كه افراد با خريدن آراء، جعل آراء، پمپاژ‌هاي تبليغاتي و ... خود را از ديگري بالاتر نشان دهند و راه رفتن به نهادهاي انتخابي را براي خود هموار سازند.

در نظام‌هاي غيردموكراتيك، معمولاً اصلاح شيوه‌هاي انتخاباتي صورت نمي گيرد و به سوي بهينه شدن نمي‌رود و اگر اصلاحي هم صورت گيرد، در جهت محدود كردن آزادي‌هاي انتخاب شوندگان و انتخاب كنندگان است؛ برعكس در نظام‌هاي دموكراتيك هر بار شيوه جديدي اعمال مي شود كه تكميل كننده قبلي است و ضعف‌هاي آشكارشده دوره‌هاي پيش بر طرف شده‌ و انتخاب‌ها هر بار بهتر و عادلانه‌تر از گذشته است.

در نظام‌هاي دموكراتيك معمولاً مشاركت مردم بيشتر از گذشته است و اين افزايش مشاركت مردم به خاطر تبليغات بيشتر نيست، بلكه بخاطر اصلاح‌شيوه‌هاي غيرعادلانه است كه در گذشته موانع حضور مردم مي‌شد. برعكس در نظام‌هاي غيردمواتيك، مشاركت مردم در پاي صندوق‌هاي آراء، هر روز كمتر مي شود و براي همين حاكمان مقتدر هر دوره، بدنبال شيوه‌هاي هستند كه آمارهاي مشاركت مردمي آنها را بيشتر نشان دهد؛ از پايين آوردن سن راي دهندگان گرفته تا جعل شناسنامه و اعلام غيرواقعي آراء تا اعطاي تسهيلات در هنگام انتخابات و بازكردن فضاي جامعه. براي همين معمولاً در اين نظام‌ها در ايام انتخابات مردم از آرامش بيشتري برخوردار هستند، مطالبات معوقه پرداخت مي شود، زنداني‌هايي كه احكام سنگين دارند، آزاد مي‌شوند، ارزاق عمومي به وفور يافت مي‌شود، احزاب و تشكل‌هاي سياسي اجازه فعاليت‌ مي‌يابند، حاكمان با نرمي با مردم سخن مي‌گويند، تلويزيون فيلم‌هاي مردم پسند و راديو، ترانه‌هاي خط قرمزي پخش مي‌كنند، مطبوعات آزادتر مي‌شوند و آن بوي مرگ كه در جامعه به شام مي‌رسيد، براي مدتي رو به فراموش مي‌رود و مردم احساس مي‌كنند كه اگر در انتخابات شركت كنند، شايد اين وضع رو به سامان، ادامه پيدا كند، اما به محض پايان انتخابات، جامعه دوباره سير قهقرايي خود را در پيش مي‌گيرد و دروازه‌هاي كشور بر روي همان پاشنه‌اي مي‌چرخد كه بود واي بسا كه وضع بدتر و بدترهم مي‌شود.

در نظام‌هاي دموكراتيك به واسطه اينكه منتخبين مردم در هنگامي كه بر نهادهاي انتخابي تكيه زده بودند، همسو با خواسته‌ها و مطالبات مردم بوده‌‌اند، پس از پايان دوره قدرت، دوباره به سوي مردم مي روند و به صورت غيررسمي براي خدمت به مردم به فعاليت مي پردازند؛ ولي در نظام‌هاي غيردموكراتيك، چون منتخبين همسو با مردم نبوده‌اند و پس از گرفتن راي به سراغ آنها نرفته‌اند و بجاي اينكه در خدمت مردم باشند، در خدمت حاكمان غير انتخابي بوده‌اند، وقتي كه از قدرت كنار مي‌روند؛ هيچ جايگاه و ارج وقربي در ميان مردم ندارند و مردم آنها را از خود مي‌رانند.

وزارت اطلاعات دانشجویان را «اخلالگر» خواند!

وزارت اطلاعات پس از گذشت ۵ روز از بازداشت تعداد زیادی از دانشجویان فعال طیف چپ، با صدور اطلاعیه ای بازداشت شدگان را «عده‌ای اخلالگر» خواند که از خانه‌هایشان «تیر وکمان» یافته است.

Sun / 09 12 2007 / 11:01

خبرنامه امیرکبیر: روابط عمومی وزارت اطلاعات پس از گذشت ۵ روز از بازداشت تعداد زیادی از دانشجویان فعال طیف چپ، با صدور اطلاعیه ای بازداشت شدگان را «عده‌ای اخلالگر» خواند که از خانه‌هایشان «تیر وکمان» یافته است.

متن اطلاعیه روابط عمومی وزارت اطلاعات که توسط خبرگزاری رسمی چون ایسنا و فارس مخابره شده به این شرح است: «تعدادی اخلالگر که با استفاده از کارت جعلی دانشجویی به قصد برگزاری تجمع غیرقانونی در مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران وارد داشگاه شده بودند، با هوشیاری ماموران سازمان اطلاعات استان تهران شناسایی و دستگیر شدند. افراد دستگیرشده توسط گروهی از معاندین نظام و جریانات سیاسی انحرافی از شهرهای مختلف فراخوانده شده بودند تا ضمن راه‌اندازی اجتماع غیرقانونی، درگیری ایجاد [کنند] و فضای علمی - فرهنگی دانشگاه را به آشوب و اغتشاش بکشانند. آشوب‌گران از قبل اقدام به تهیه تیر و کمان، جمع‌آوری سنگ و ساخت نارنجک‌های صوتی قوی کرده بودند و از دستگیرشدگان مقادیر قابل توجهی نشریات موهن، کتب ضاله، اعلامیه حاوی توهین به مقدسات و مشروبات الکلی کشف و ضبط شده است».

به نظر می رسد با توجه به واکنش گسترده رسانه ها و فعالین حقوق بشر در داخل و کشور نسبت به بازداشت گسترده دانشجویان، وزارت اطلاعات سعی می نماید با سنگین جلوه دادن اتهامات دانشجویان بازداشت شده، رسانه ها را از پیگیری اخبار مربوط به ایشان بازدارد.

در همین راستا، حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، نیز گفت: «من متاسفم که بعضی از آقایان و خواهران مورچه‌ کارگر هستند. دانشجو نباید زلف عدالت‌خواهی خود را با کسانی گره بزند که عدالت‌خواهی برای‌شان تنها وسیله است و از دانشجویان به عنوان ابزار استفاده می‌کنند. در ۱۶ آذری که سه دانشجو در مقابله با استکبار جهانی شهید شدند، برخی این روز را بهانه‌ای کرده‌اند تا با نظامی مقابله کنند که در مقابل آمریکا ایستاده است. چپ‌های دنیا اتهام سلام و علیک با آمریکا را مثل یک فحش می‌دانند، اما در این جا چپ ما هم طرفدار آمریکاست و هم طرفدار نظام سرمایه‌داری آدام اسمیتی است».

اسامی شماری از دانشجویان بازداشت شده در یک هفته‌ی گذشته:

۱-میلاد معینی (دانشگاه مازندران)
۲-بهرنگ زندی (دانشگاه مازندران)
۳-حامد محمدی(دانشگاه مازندران)
۴-آرش پاکزاد(دانشگاه مازندران)
۵-حسن معارفی(دانشگاه مازندران)
۶-انوشه آزادفر(دانشگاه تهران)
۷-ایلناز جمشیدی (ارتباطات٬ آزاد تهران مرکز)
۸-مهدی گرایلو (ژئو فیزیک٬ تهران)
۹-نادراحسنی(دانشگاه مازندران)
۱۰-سعید حبیبی(عضو اسبق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)
۱۱-بهروز کریمی زاده(دانشگاه تهران)
۱۲-کیوان امیری الیاسی (کارشناسی ارشد صنایع٬ دانشگاه صنعتی شریف)
۱۳-نسیم سلطان بیگی (دانشکده ارتباطات٬ علامه)
۱۴-علی سالم(کارشناسی ارشد پلیمر- پلی تکنیک)
۱۵-محسن غمین (دانشگاه پلی تکنیک)
۱۶-روزبه صف شکن(دانشگاه تهران)
۱۷-روزبهان امیری (علوم کامپیوتر٬ تهران)
۱۸-یاسر(صدرا) پیر حیاتی(دانشگاه شاهد)
۱۹- سعید آقام علی (دانشگاه یزد)
۲۰- علی کلائی (دانشگاه آزاد)
۲۱- امیر مهرزاد
۲۲- هادی سالاری (دانشگاه رجایی)
۲۳-فرشید فرهادی آهنگران(دانشگاه رجایی)
۲۴-امیر آقایی (دانشگاه رجایی)
۲۵-میلاد عمرانی (دانشگاه رجایی)
۲۶-یونس میرحسینی (دانشگاه شیراز)
۲۷-سروش هاشم پور(دانشجو اهواز)


گزارشی از آخرین وضعیت دانشجویان بازداشتی چپگرا

دوویچه‌وله: یک هفته از دستگیری دانشجویان طیف چپ در چند شهر ایران می‌گذرد. بازداشت‌شدگان در مکان‌های نامعلومی به سرمی‌برند. فواد شمس، یکی از فعالان جنبش دانشجویی، از دانشجویان دربند و «بلوغ سیاسی کلیت جنبش دانشجویی» می‌گوید.

دویچه وله‌: تعداد دانشجویان طیف چپ که دستگیر شده‌اند، چقدر است؟
فواد شمس: در حدود ۲۷ نفر ما اسامی داریم که در شهرهای مختلف ایران از جمله مازندران، شیراز، اهواز و تهران در بازداشت به سر می‌برند.

خانواده‌ها یا بستگان این افراد خبر دارند که آنها کجا هستند؟ تماسی با آنها گرفته شده؟
از زمان بازداشت تا کنون، هیجکس هیچگونه تماسی با خانواده نگرفته، اما خانواده‌ها از روز اول پیگیری کرده‌اند. آنها که در تهران هستند، همگی دو روز است جلوی زندان اوین تجمع می‌کنند و خواستار مشخص شدن وضع فرزندان‌شان می‌شوند. به صورت رسمی کسی به آنها پاسخ نداده اما به صورت غیررسمی گفته‌اند که بچه‌ها در بند ۲۰۹ زندان اوین هستند. امروز (شنبه ۱۷ آذر) تعدادی از خانواده‌ها به دادگاه انقلاب مراجعه کرده‌اند که با قاضی پرونده دیدار داشته باشند که متاسفانه برخورد بد و نامناسبی با آنها شده و با قاضی دیدار نکرده‌اند. اینجا هم به طور غیررسمی گفته‌اند، تا زمانی که بازجویی‌ها تکمیل نشوند و پرونده تکمیل نشود، امکان ملاقات وجود ندارد.

شما صحبت پرونده را می‌کنید. مگر اصلا پرونده‌ای تشکیل شده؟ در این صورت که باید بگویند اتهام دستگیرشدگان چیست!
من صحبت‌های غیررسمی مسئولان دادگاه انقلاب و زندان اوین به خانواده‌ها را منتقل می‌کنم. هیچ موضع‌گیری رسمی تا کنون نشده است. تا جایی که من می‌دانم، آقای کیوان امینی الیاسی را در وسط خیابان به صورت ربایش برده‌اند. خانم نسیم سلطان بیگی و علی سالم را به همین شکل در خیابان ربوده‌اند. محسن غمین و روزبهان را وسط دانشگاه گرفته‌اند که این بعد از ۱۸ تیر اصلا سابقه ندارد. تا حالا هم هیج اعلام رسمی نشده که چرا اینها را گرفته‌اند و اتهام شان چیست. نظر ما این است که تمام این حرکت‌های غیرقانونی برای به سکون کشاندن حرکت اعتراضی دانشجویان است.

چند نفر از بازداشت شدگان خانم هستند؟
دو نفر. خانم نسیم سلطان بیگی که دانشجوی علامه است و خانم الناز جمشیدی که دانشجوی ارتباطات دانشگاه آزاد است.

در صحبت‌های اولیه گفته می‌شد دانشجویان را برای جلوگیری از برگزاری مراسم ۱۳ آذر در دانشگاه تهران گرفته‌اند. اما این مراسم که برگزار شد و مشکل خاصی هم پیش نیامد!
البته خیلی هم آرام نبود. فضا در روز ۱۳ آذر خیلی امنیتی بود. با این وجود حدود هفتصد تا هزار دانشجو در این مراسم شرکت کردند و این نشانگر اینست که با همه بازداشت‌ها، باز صدای اعتراض دانشجویان نخوابیده است.

در ماههای گذشته، سوءتفاهم‌هایی بین جناح چپ و انجمن های اسلامی دانشجویی بروز کرده بود. آیا فشارهای مشترک، تاثیری روی این مشکلات و پیش‌داوری نسبت به دیگری گذاشته است؟
البته من نام مسئله را سوءتفاهم نمی‌گذارم. در همه جا اختلاف‌نظرها و منافع مختلف طبقاتی و اجتماعی وجود دارد. در دانشگاهها هم همینطور است. دوستان ما در انجمن‌ها و طیف‌های مختلف دارای نظرگاه‌های خود هستند و جایگاه اجتماعی طبقاتی مشخص خود را دارند. اختلاف نظر نه تنها بد نیست بلکه اگر در بستر درستی پیش برود، مثبت هم هست و موجب پیشرفت کلیت جنبش دانشجویی خواهد شد. این بازداشت‌ها نشان داد که طیف‌های مختلف، هرچند با هم اختلاف نظر دارند اما در زمان لازم از همدیگر حمایت می‌کنند. در ۱۸ تیر امسال که دانشجویان انجمن اسلامی بازداشت شده بودند، بچه‌های چپ از آنها حمایت کردند و الان هم دوستان ما در انجمن‌های اسلامی و طیف‌های دیگر از دانشجویان بازداشتی چپ حمایت می‌کنند و این نشان‌دهنده بلوغ سیاسی کلیت جنبش دانشجویی است.

فلسفه وجودي حزب(يا چرا ما هستيم ؟)

فلسفه وجودي حزب

(يا چرا ما هستيم ؟)

مقدمه

جنبش اصلاح طلبانه و تجددخواهانه ايران از حدود يک صد سال قبل فراز و نشيب‌ها، اميدها و ناکامي‌هاي زيادي را پشت سر گذاشته است و انسان هاي آزاده و بلندهمت با آرزوي سربلندي و سعادت اين ملک و ملت با ايده ها و عقيده هاي مختلف آمده اند و تلاش کرده‌اند تا سختي ها و مرارت هاي جانفرسا را به جان خريده و با اميد بستن به جرقه هاي روشنايي در حسرت تحقق آمال خود نقاب خاک بر چهره کشيده و رفته اند و برخي هم هنوز در بين ما هستند و روزهاي پاياني  عمر خاکي خود را سپري مي کنند و هنوز در حسرت جان گرفتن ريشه هاي درخت اصلاح در اين سرزمين کهنسال، واپسين ايام حيات اين جهاني خود را طي مي کنند.

آشنايي مختصر با تاريخچه و مواضع حزب اراده ملت ايران

آشنايي مختصر با تاريخچه و مواضع حزب اراده ملت ايران

  هسته اوليه تشكلي كه با نام «حزب اراده ملت ايران» وارد عرصه سياسي شده است، ريشه در جنبش دانشجويي اواخر دهه 60و اوايل دهه 70دارد با اتمام جنگ تحميلي كشور وارد دوره جديدي شد كه پرسشهاي فراواني را به همراه خود داشت .شروع و تداوم فعاليت هاي اين جمع نيز معطوف به اين پرسش بود كه چرا حركتهاي اصلاح طلبانه در كشور ايران به نتيجه مطلوب نرسيده اند؟

مرامنامه حزب اراده ملت ايران (حاما)

مرامنامه حزب اراده ملت ايران (حاما)

  

كليات:

حزب اراده ملت ايران با اعتقاد كامل به استقلال و آزادي به عنوان دو شعار اصلي و محوري مردم درصد سال گذشته، بويژه در دو انقلاب بزرگ ملت ايران (جنبش مشروطه و بهمن 57) فعاليت سازمان يافته خود را آغاز مي‌كند و بر اين باور تاكيد دارد كه پيشرفت و توسعه همه جانبه كشور جز در سايه همدلي و همفكري همه آحاد ملت بدون در نظر گرفتن وابستگيهاي صنفي، گروهي، نژادي‌، اعتقادي و... ميسر نخواهد شد. 

بنا براين حاكم شدن نگرش «حذفي» را بر جامعه علمي و مديريتي كشور در مغايرت با منافع ملي و مصالح كشور ميداند. از اين رو به همكاري و مشاركت شهروندان در همه عرصه هاي تصميم سازي و تصميم‌گيري اعتقاد جدي داشته و تلاش در جهت رفع موانع تحقق چنين امري را از وظايف اساسي خود مي داند.

از سوي ديگر جامعه ما شاهد احزابي خواهد بوده است كه از بالا به پايين توسط دولتمردان و مقامات كشوري شكل گرفته‌اند. اين روند غير طبيعي شكل‌گيري احزاب در ايران باعث شده است تا آ‌نها نتوانند براي مدتي طولاني در عرصه‌هاي سياسي، اجتماعي و... نقش عمده و سرنوشت سازي ايفا كنند. در اين ميان حزب اراده ملت ايران از بدو شكل‌گيري سعي نموده است ضمن دوري از آويزان شدن به طناب قدرت مقدمات نقش آفريني در قالب حزب به مفهوم دقيق كلمه (از پايين به بالا) را براي خود فراهم آورد.

ما به عنوان شهروندان كشور ايران با التزام به قانون اساسي جهت توسعه همه جانبه سياسي، اقتصادي، فرهنگي و... و همچنين اعتلاي ميهن عزيزمان، برآن شديم تا با تاسيس «حزب اراده ملت ايران»(حاما) در راه تحقق آرمانهاي ملت اين و اهداف مندرج در همين مرامنامه، نيرو و توان جمعي خود را در چهار چوب اساسنامه حزب سامان دهيم. مرامنامه حاضر با مقدمه فوق و آرمانهاي مذكور در بندهاي زير تهيه شده است.

1- ايران زمين:

ايران زمين مهد انسانهاي ديندار است و انسان  ديندار، انساني است كه در عين حالي كه ناظري ‌آگاه را بر عالم و آدم متصور بوده، با تكيه بر كرامت ذاتي و تعدد اديان به سوي منزلگاه ابدي روان مي باشد. 

(با صد هزار جلوه برون آمدي كه من /   با صد هزار ديده تماشا كنم تو را)

2- ارتقا ابعاد وجودي انسان:

انسان موجودي چند بعدي است. از اين رو نيازمند نيازمنديهاي متنوعي نيز دارد. حزب تلاش خواهدكرد برنامه هاي خود را به گونه‌اي تنظيم كند كه بستر مناسبي فراهم آيد تا انسانها بتواند از سر اختيار ابعاد وجودي خويش را ارتقا بخشيده و نيازهاي خود را بصورت ضابطه‌‌مند  برآورده سازند.

3- اعتقاد به اصل آزادي توام با مسئوليت:

حزب ضمن پاسداشت جانفشاني‌ها و مجاهدتهاي ملت بزرگ ايران در راه تحقق آرمان آزادي، تلاش خواهد كرد و تمامي امكانات و توانايي‌هاي خود را بكار مي بندد تا اين اصل كه در قانون اساسي جمهوري اسلامي نيز از جايگاه والايي برخوردار است در راستاي منافع ملي و رشد و تعالي كشور استفاده بهينه شود.

4- حاكميت انسان بر سرنوشت خويش:

يكي از اهداف اصلي و مهم حزب، تلاش براي تحقق بخشيدن به اين اصل در همه سطوح و برطرف ساختن موانع تحقق آن مي‌باشد.

   5- حفظ استقلال و تماميت ارضي ايران:

حفظ استقلال و تماميت ارضي ايران از سلطه خارجي از جمله اهداف و آرمان هاي تخطي‌ناپذير حزب مي باشد.

6- افزايش بردباري مدني:

تلاش حزب براي افزايش بردباري مدني مابين افراد و گروه‌ها داخلي در راستاي تحقق صلح و دوستي پايدار در كشور، منطقه و جهان مي باشد.

7-به رسميت شناختن حقوق برابر همه شهروندان و تكثر قومي و زباني، مذهبي و... :

حزب خود را متعلق به همه ايرانيان مي داند. بنابراين تلاش خواهد كرد تعاملي قانونمند همراه با فراهم آوردن امكان آموزش تبليغ و... به منظور رشد و تعالي فرهنگها برقرار سازد.

8-تحقق امنيت در ابعاد مختلف آن:

داشتن جامعه سالم جز در سايه امنيت در ابعاد سياسي اقتصاد ي، اجتماعي، ‌و ... امكان پذير نيست و ايجاد امنيت منوط به جلب رضايت شهروندان است و رضايت شهروندان منوط به  احساس مشاركت شهروندان و مشاركت شهروندان منوط به تحقق آزاديهاي عمومي اساسي و قانون كه جزو شاخصهاي اساسي مردم سالاري محسوب مي شوند. حزب به سهم خود از هيچ تلاشي در اين خصوص دريغ نخواهد ورزيد.

9-برخورداري شهروندان از فرصت برابر در رقابتهاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي، فرهنگي و...:

 از اين نظر تلاش حزب معطوف به شفاف سازي فعاليتهاي و ارائه راهكارهايي در جهت افزايش توانمنديهاي شهروندان براي اداره مناسب زندگي و حضور فعال در عرصه هاي مختلف زندگي خواهد بود. بنابراين ايجاد ساختارهاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي كارآمد براي توسعه عدالت در ميان شهروندان و ريشه كني «فقر» با بهره‌گيري از روشهاي علمي و به رسميت شناختن حق مالكيت فرد بر اموال و داراييهاي خود و ايجاد فرصتهاي برابر تمام شهروندان در همه عرصه‌ها از برنامه‌هاي حزب خواهد بود.

10- پيگيري آرمانها:

حزب تحقق آرمانهاي خود را بصورت مسالمت آميز قانونمند پيگيري خواهد كرد.

آزادی‌های آکادمیک

Sun / 09 12 2007 / 10:01

مومنی: استقلال دانشگاه از دولت پیش زمینه تحقق آزادی‌های آکادمیک است

ادوارنیوز: مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه علوم دریایی خرمشهر و با حضور و سخنرانی عبدالله مومنی دبیر سابق تشکیلات تحکیم و ابراهیمی دبیرکل سابق جامعه اسلامی دانشجویان برگزار گردید.

به گزارش خبرنگار ادوارنیوز در این برنامه که بصورت مناظره در خصوص آزادی‌های آکادمیک و نقش دولت در بسط آن به مدت ۳ ساعت برگزار شد، عبداله مومنی با برشمردن مصادیق آزادیهای آکادمیک در دانشگاه، آزادی اعضای جامعه دانشگاهی در پژوهش، تدریس و سخنرانی و همچنین آزادی بیان و آزادی بحث و تبادل نظر و تولید فکر همچنین استقلال و خودمختاری دانشگاهها و عدم وابستگی آنها به دولت و دیگر نیروهای جامعه را از پیش شرطهای تحقق آزادیهای اکادمیک دانست.

دبیر سابق تشکیلات تحکیم انقلاب فرهنگی و شکل گیری نهاد شورای انقلاب فرهنگی را نمونه بارزی از نقش بازدارنده و منفی حاکمیت در راه تحقق آزادی‌های آکادمیک عنوان کرد و گفت: در دو لت نهم نیز محدودیتهای سازمان یافته اعمال شده بر علیه دانشگاهیان ابعاد جدیدی بخود گرفته است.

مومنی گفت: روسای انتصابی دولت نهم به جای دفاع از استقلال دانشگاهها و آزادیهای آکادمیک خودشان عامل اصلی برای برخورد و سلب حق تحصیل از دانشجویان بوده اند.

مومنی ادامه داد: فراهم نمودن زمینه‌های آزادی اکادمیک و زمینه فعالیتهای مدنی دانشجویان از جمله وظایف طبیعی حکومت است و دولت در قبال شهروندان مکلف است که این دست ازادیها و حقوق را تامین نماید

مومنی منع تحصیل و انحلال تشکلهای دانشجویی را از جمله مواردی دانست که در تناقض اشکار با قانون اساسی و همچنین اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر میثاقهای بین المللی قرار دارد.

انگیزه انتشار نكته كلیدی

Fri / 07 12 2007 / 0:14

دكتریزدی: نكته كلیدی درباره گزارش جاسوسی انگیزه انتشار آن است.

آفتاب: «ابراهیم یزدی» وزیر خارجه دولت موقت در تحلیل گزارش شورای ملی اطلاعات آمریکا می‌گوید: انتشار گزارش شورای ملی اطلاعات آمریکا جالب و حاوی نکات مهمی است اما مهم‌تر از انتشار این گزارش بررسی انگیزه انتشار آن است.

حسین‌خواه و ولی‌زاده را آزاد کنید

Tue / 04 12 2007 / 23:39

نامه انجمن به ریاست محترم قوه قضائیه در ارتباط با دستگیری خانم مریم حسین خواه و آقای رضا ولی زاده

حضرت آیت الله سید محمود هاشمی شاهرودی
ریاست محترم قوه قضاییه

باسلام،
احتراماً، چنانکه استحضار دارید در روزهای اخیر دو نفر از روزنامه‌نگاران به نام‌های خانم مریم حسین‌خواه و آقای رضا ولی‌زاده به تصمیم مراجع قضایی تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دستورهای صادره بازداشت شده‌اند.
متأسفانه با وجود گذشت سالها از دوره جدید تجربیات بر مرارت مطبوعات و حرفه روزنامه‌‌نگاری، همچنان شاهد آنیم که دستگاه محترم قضایی در مواجهه با حرفه روزنامه‌‌نگاری و فعالیت روزنامه‌نگاران با نگاهی بسیار سخت گیرانه‌تر از حد مناسب عمل کرده و موجب تنگناها و مضیقه‌های شدیدی را برای همکارانی که تحت تعقیب قرار می‌گیرند فراهم می‌آورد، که از جمله آنها می‌توان به شرایط تحقیقات مقدماتی، صدور قرارهای سنگین وثیقه و بازداشت نام برد.

"انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران" ضمن درخواست آزادی هر چه سریعتر خانم مریم حسین‌خواه و آقای رضا ولی‌زاده، و ابراز نگرانی جدی از ادامه این قبیل برخوردها با روزنامه‌نگاران، خواستار آن است که به همکاران محترم قضایی در کلیه سطوح اکیداً اعلام فرمایید تا در موارد مربوط به تعقیب‌گیری روزنامه‌نگاران علاوه بر رعایت کامل قوانین و حقوق شهروندی روزنامه‌نگاران از صدور قرارهای وثیقه سنگین و یا قرار بازداشت جداً پرهیز نمایند.


با تشکر
رجبعلی مزروعی
رئیس انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران

بی‌خبری از دانشجویان بازداشت شده

Thu / 06 12 2007 / 11:33

نگرانی نسبت به وضعیت فعالان دانشجویی بازداشت شده در هفته اخیر افزایش یافته است.

ادوارنیوز: نگرانی نسبت به وضعیت فعالان دانشجویی بازداشت شده در هفته اخیر افزایش یافته است. اکثر دانشجویان بازداشت شده از فعالان دانشجویی طیف چپ دانشجویی هستند.

به گزارش خبرنگار ادوارنیوز بی اطلاعی نسبت به وضعیت فعالان دانشجویی بازداشت شده و همچنین سانسور خبری اعمال شده در خصوص این بازداشتها بر رسانه های داخلی از جمله روزنامه ها نگرانی های جدی در خصوص وضعیت این دانشجویان را در پی داشته است.

بازداشتهای دانشجویی اخیر در روز یکشنبه و با یورش نیروهای امنیتی به منزل تعدادی از فعالان دانشجویی طیف چپ که مطابق با برنامه از پیش اعلام شده قصد برگزاری مراسم روز دانشجو را در داخل دانشگاه تهران در ۱۳ آذر ماه داشتند آغاز شد در این روز همچنین نیروهای امنیتی سعید حبیبی عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت را از مقابل محل کار خود ربودند و ساعتی بعد با ورود به منزل پدری وی، اقدام به تفتیش و ضبط وسایل شخصی سعید حبیبی کردند.

بنا به گزارش منابع نزدیک به دانشجویان طیف چپ ،ماموران امنیتی در این روز و روز بعد همچنین بهروز کریمی زاده، علی سالم دانشجوی پلی تکنیک، نسیم سلطان بیگی دانشجوی علامه و کیوان امیر الیاسی دانشجوی شریف را در خیابان ربوده اند.

همچنین چند دانشجو در مازندران و یک دانشجو در شیراز بازداشت شده است.

در روز برگزاری تجمع ۱۳ آذر نیز تعداد دیگری از دانشجویان به نحو بی سابقه ای در برابر و یا حتی در داخل دانشگاه تهران بازداشت شده اند. روزبهان امیری دانشجوی دانشگاه تهران از جمله افرادی است که در داخل دانشگاه بازداشت شده است همچنین روزبه صف شکن مجری برنامه تجمع ۱۳ آذر نیز بعد از پایان تجمع بازداشت شده است.
در حال حاضر خانواده فعالان دانشجویی بازداشت شده از وضعیت فرزندانشان ابراز بی اطلاعی می کنند و به برخی از آنها گفته شده است فرزندانشان تا زمان تکمیل تحقیقات اجازه تماس تلفنی با منزل را ندارند

گفته می شود نحوه بازداشت برخی دانشجویان از جمله یورش کم سابقه نیروهای امنیتی به منزل دو دانشجوی دختر(انوشه آزادفر و الناز جمشیدی) و بازداشت آنها و همچنین بازداشت خیابانی گسترده دیگر فعالان دانشجویی نشانی از وجود برنامه ای مشخص برای برخورد با فعالان دانشجویی است.

دفتر تحکیم وحدت که علی عزیزی،علی نیکونسبتی، احسان منصوری،احمد قصابان و مجید توکلی ۵ عضو آن در زندان اوین بسر می برند روز گذشته با صدور اطلاعیه ای بازداشتهای هفته اخیر را محکوم و خواستار آزادی فعالان دانشجویی بازداشت شده گردید.

اسامی دانشجویان بازداشت شده در هفته اخیر که در اختیار ادوارنیوز قرار گرفته بدین شرح است:

-سعید حبیبی(عضو اسبق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)
-انوشه آزادفر(دانشگاه تهران)
-ایلناز جمشیدی (ارتباطات٬ آزاد تهران مرکز)
-مهدی گرایلو (ژئو فیزیک٬ تهران)
-نادراحسنی(دانشگاه مازندران)
-بهروز کریمی زاده(دانشگاه تهران)
-کیوان امیری الیاسی (کارشناسی ارشد صنایع٬ دانشگاه صنعتی شریف)
-نسیم سلطان بیگی (دانشکده ارتباطات٬ علامه)
علی کلائی( دانشجوی دانشگاه آزاد)
امیر مهرزاد(دانش آموز دوره پیش دانشگاهی)
-میلاد معینی (دانشگاه مازندران)
-بهرنگ زندی (دانشگاه مازندران)
-حامد محمدی(دانشگاه مازندران)
-آرش پاکزاد(دانشگاه مازندران)
-علی سالم(کارشناسی ارشد پلیمر- پلی تکنیک)
-محسن غمین (دانشگاه پلی تکنیک)
-روزبه صف شکن(دانشگاه تهران)
-روزبهان امیری (علوم کامپیوتر٬ تهران)
-یاسر پیر حیاتی(دانشگاه شاهد)
- سعید آقام علی خلیلی( دانشگاه یزد)

ابلاغیه تازه‌ی دولت به مطبوعات

Fri / 07 12 2007 / 0:00

دستور سانسور اخبار دكتر زهرا بنی‌یعقوب رسما صادر شد.

نوروز: یک منبع آگاه روز پنج‌شنبه به خبرنگار نوروز اطلاع داد که تازه‌ترین ابلاغیه ارسالی دولت به مطبوعات، آنها را از انتشار اخبار و گزارش درباره مرگ مشکوک دکتر زهرا بنی‌یعقوب، منع کرده است.

به گفته این منبع خبری، در ابلاغیه مذکور ادعا شده که مرگ دکتر زهرا به اختلافات خانوادگی مربوط بوده است و برجسته‌سازی آن از سوی مطبوعات و رسانه‌ها مجاز نیست.

این ابلاغيه درحالی صادر می‌شود که پرسشها و ابهامات زیادی درباره مرگ دکتر زهرا وجود دارد که با وجود طرح آن در مطبوعات و پیگیری وکلای خانواده وی، به آنها پاسخی داده نشده است.

توافق گروه ۱+۵ در پاریس

قطعنامه‌ی جدیدی علیه ایران صادر می‌شود

نمایندگان پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان در پایان نشست خود در پاریس درباره مناقشه هسته‌ای ایران، توافق کرده‌اند روی یک قطعنامه تازه علیه این کشور کار کنند. یک مقام فرانسوی ضمن اعلام این خبر گفت، انتظار می‌رود نهایی شدن قطعنامه به نسبت سریع انجام شود.

Sat / 01 12 2007 / 21:37

نمایندگان پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان در پایان نشست خود در پاریس درباره مناقشه هسته‌ای ایران، توافق کرده‌اند روی یک قطعنامه تازه علیه این کشور کار کنند. یک مقام فرانسوی ضمن اعلام این خبر گفت، انتظار می‌رود نهایی شدن قطعنامه به نسبت سریع انجام شود.

یک دیپلمات فرانسوی که نامش ذکر نشده است شامگاه شنبه اول دسامبر به خبرگزاری‌ فرانسه گفت: شش قدرت موافقت کرده‌اند کار روی قطعنامه‌ی تازه‌ای را برای طرح آن در شورای امنیت آغاز کنند. به گفته‌ی این دیپلمات «شش قدرت موافقت کرده‌اند اجزای یک قطعنامه‌ی تازه برای اِعمال مجازات را بررسی کنند.» دیپلمات فرانسوی در مورد روند کار این توضیح را داد: « یک متن، به عنوان مبنای توافق، هفته آینده میان پایتخت‌های شش کشور می‌چرخد.» این متن به گفته دیپلمات مذکور سپس «به شورای امنیت در نیویورک فرستاده می‌شود.»


گزارش خبرگزاری فارس از نشست پاریس

به گزارش خبرنگار فارس در پاريس يك ديپلمات فرانسوی در گفتگو با فارس گفت:« در نشست امروز نماينده روسيه به دليل مشكلات جوی در مونترال موفق به حضور در نشست امروز نشد اما مشاوران وی در اين نشست حاضر بودند.»

وی افزود: «هدف اين نشست بررسی شرايط و جمع‌بندی تحولات در مورد اقدامات آینده با ايران بويژه بعد از گزارش محمد البرادعي، دبيركل آژانس بين المللی انرژی اتمی و ديدار خاوير سولانا با سعيد جليلی بود.»
وی با اشاره به حضور نماينده‌ای از سوی سولانا كه گزارشی از جريان ديدار روز گذشته سعيد جليلي، دبير شورای عالی امنيت ملی ايران با سولانا را به نمايندگان كشورهای گروه شش ارائه داد، گفت:« ارزيابی نمايندگان ۶ كشور اين بود كه ايران در اين مدت گشايشی از خود بروز نداده است.»

رسانه‌های غربی روز گذشته اعلام كرده بودند كه سولانا در تماس خبرنگاران با وی درعين اشاره به طولانی بودن مذاكراتش با جليلی اظهار داشته بود كه انتظار بيشتری از اين مذاكرات داشته و به نوعی از نتيجه اين ديدار اظهارنارضايتی كرده بود.
اين ديپلمات فرانسوی در گفتگو با فارس اضافه كرد كه هر چند نشست امروز به دليل عدم حضور نماينده روسيه غير رسمی تلقی می شود اما نظر به حضور مشاورانی از هيئت روسی تمام كشورهای گروه به اتفاق حاضر با اقدام برای قطعنامه سوم اتفاق آراء داشتند.

**

ديدار نمايندگان پنج عضو دائم شورای امنيت سازمان ملل (آمريكا، انگليس،‌ فرانسه، روسيه و چين) به علاوه آلمان امروز (شنبه) در سطح مديران سياسی (معاونين وزرای خارجه) کشورهای مذکور يك روز پس از ديدار سعيد جليلي، دبير شورای عالی امنيت ملی و خاوير سولانا، رييس سياست خارجی اتحاديه اروپا صورت گرفت.

گفت‌وگوهای سولانا و جلیلی در لندن نتایجی به‌دنبال نداشت. سولانا در پایان مذاکراتش با جلیلی به خبرنگاران گفت: «من باید اعتراف کنم انتظارات بیشتری از مذاکرات ۵ ساعته خود داشتم، از این رو سرخورده شدم.»

شورای امنیت سازمان ملل از ایران خواسته است فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند. ایران اما ادامه‌ی این فعالیت، به‌ویژه غنی‌سازی اورانیوم را حق قانونی خود در چهارچوب مقررات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌داند.

از نگاه غرب آنچه ایران اصرار بر ادامه‌ی آن دارد، فناوری کلیدی در مسیر ساخت بمب اتمی است. کارشناسان می‌گویند ایران می‌تواند تا سال ۲۰۰۹ صاحب بمب اتمی شود.

"مارک فیتز پاتریک" از موسسه‌ی بین‌المللی مطالعات استراتژیک در لندن می‌گوید اگر ۳ هزار سانتریفوژ در تاسیسات غنی‌سازی نظنر با ظرفیت کامل کار کنند، در آن صورت ایران می‌تواند بعد از ۹ تا ۱۱ ماه اورانیوم غنی‌شده‌ی در سطح بالا، برای ساخت بمب تولید کند.


منابع گزارش: دویچه وله، بی‌بی‌سی ، فارس، ایسنا

دانشجویان زندانی امنیت جانی ندارند

Fri / 30 11 2007 / 22:48

شورای تهران دفتر تحکیم در نامه ای به هاشمی شاهرودی

خبرنامه امیرکبیر: شورای تهران دفتر تحکیم، متشکل از انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های تهران، با نگارش نامه ای به هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه، نسبت به سلامت دانشجویان در بند شدیدا ابراز نگرانی کرد. متن این نامه به شرح زیر است:

ریاست محترم قوه قضاییه، جناب آقای هاشمی شاهرودی؛
با سلام

احتراما همان گونه مستحضرید اردیبهشت ماه سال جاری 4 نشریه دانشجویی که حاوی مطالب توهین آمیزی نسبت به مقدسات و مقامات بود به طرز مشکوکی در دانشگاه امیرکبیر پخش شد. علیرغم آن که مدیران مسئول این نشریات از لحظه پخش این نشریات دخالت در انتشار آن ها را تکذیب و نشریات را جعلی می خواندند، همان زمان 8 نفر از دانشجویان در ارتباط با این مسئله دستگیر شدند. پس از گذشت دو ماه از بازداشت این دانشجویان اخباری مربوط به اعتراف دانشجویان دستگیر شده مبنی بر دست داشتن در انتشار این نشریات منتشر شد. هم زمان با این مسئله و آغاز ملاقات خانواده ها با فرزندانشان در زندان این دانشجویان بار دیگر دست داشتن در انتشار 4 نشریه موهن را تکذیب کرده و به خانواده های خود اعلام کردند در طول بازداشت تحت شدیدترین شکنجه ها جهت اعتراف به کار ناکرده قرار گرفته اند. اندکی از انتشار این گونه اخبار نگذشته بود که 5 دانشجوی دانشگاه امیرکبیر که با قرار وثیقه از زندان آزاد شدند نیز با صحه گذاشتن بر اعمال شکنجه های غیرانسانی بر ایشان، پیگیر این مسئله از طریق قوه قضاییه و مجلس شورای اسلامی شدند. در پی این مسئله جنابعالی جناب آقای آوایی، رئیس دادگستری استان تهران، را مسئول رسیدگی به این مسئله کردید. اما آن گونه آقای آوایی چندی پیش اعلام کردند پس از گذشت نزدیک به 5 ماه از اتمام بازجویی دانشجویان کلیه آثار شکنجه از بین رفته و از مدارک پزشکی و درمانی دانشجویان، موجود در بهداری بند 209 زندان اوین، هیچ گونه مدرکی به ایشان ارائه نشده است.

هفته گذشته اخبار نگران کننده ای مبنی بر ادامه بدرفتاری با دانشجویان در بند، آقایان علی عزیزی و علی نیکونسبتی، در بند 209 به گوش رسید. همچنین هفته گذشته فردی به نام بزرگ نیا، رئیس اندرزگاه 8، و ضیائی، معاون وی، به کمک جمعی دیگر از مسئولین این اندرزگاه دو نفر از دانشجویان، آقایان مجید توکلی و احمد قصابان، را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. شورای تهران دفتر تحکیم وحدت، متشکل از انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های تهران، نگرانی عمیق خود را نسبت به سلامت دانشجویان بازداشت شده ابراز داشته و اعلام می نماید با توجه به اخبار منتشره، دانشجویان در زندان امنیت جانی ندارند. از آن جا که رئیس دادگستری استان تهران اعلام کردند به هیئت نظارت بر حقوق شهروندی اجازه بازدید از بند 209 زندان اوین داده شده است، شورای تهران دفتر تحکیم وحدت از حضرتعالی درخواست می کند جهت بررسی سلامت دانشجویانی که هم اکنون در این بند نگه داری می شوند و اطمینان از رعایت حقوق شهروندی در برخورد با ایشان، هم اکنون که این دانشجویان مراحل بازجویی را می گذرانند اقدام عاجلی را در نظارت از این بند و بازدید از دانشجویان توسط هیئت محترم نظارت بر حقوق شهروندی به انجام رسانید. چرا که در صورت تاخیر در این اقدام و شکایت این دانشجویان در هنگام آزادی مانند نوبت پیشین حقوق مسلم ایشان ضایع خواهد شد.

علاوه بر این با توجه به این که 3 دانشجوی دانشگاه امیرکبیر، مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری، چندین بار از سوی عوامل زندان و برخی زندانیان مورد حمله قرار گرفته اند و هر بار این حملات از سوی مسئولین قوه قضاییه تکذیب شده است، لطفا ترتیبی اتخاذ فرمایید این دانشجویان نیز در اسرع وقت توسط پزشکی قانونی مورد معاینه قرار گرفته و شکایت آن ها از مسئولین زندان به همراه گزارش پزشکی قانونی به مراجع ذی صلاح ارائه شود تا همان طور که به کلیه اتهامات دانشجویان در اسرع وقت رسیدگی شد به شکایت و دادخواهی این دانشجویان نیز رسیدگی شود. همچنین با توجه به این که هم اکنون به کلیه اتهامات آقایان مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در دو شعبه جداگانه در دادگاه انقلاب و دادگاه عمومی رسیدگی شده است و هیچ گونه بیم تبانی یا فرار متهمین نیز نمی رود، دستور فرمایید با تبدیل قرار بازداشت این سه دانشجو به قراری مناسب، مقدمات آزادی این سه دانشجو که اکنون بیش از 6 ماه از بازداشت ایشان می گذرد، فراهم آید.


والسلام علی من اتبع الهدی
شورای تهران دفتر تحکیم وحدت
9 آذرماه 1386

بیانیه شورای فعالان ملی - مذهبی

«اپوزيسيون و منتقدان ايرانی در داخل و خارج از كشور، برخلاف راست سلطه‌طلب جهانی، نه انگيزه‌ی مقابله‌جويی خشن با جريان راست منازعه‌جوی داخلی را دارند و نه توان آن را؛ منتقدان و مخالفان تنها يك خواست را مطرح می‌كنند: بگذاريد ما آن گونه كه می‌خواهيم زندگی كنيم؛ بگذاريد ما برای خود تصميم بگيريم؛ از طريق يك انتخابات آزاد و سالم و عادلانه»

Sat / 01 12 2007 / 20:34


هشدار شورای فعالان ملی – مذهبی در مورد به خطر افتادن منافع ملی ايرانيان

منطقه‌ی ژئوپلتيك خاورميانه كه پس از انقلاب اسلامی ايران و نيز اشغال افغانستان توسط شوروی، بيش از پيش به مركز توجه جهانی تبديل شد، چند سالی است كه شاهد وضع ويژه‌ای شده و بحران و تشنج در آن _به‌ويژه پس از حمله‌ی آمريكا به عراق و افغانستان، درپی رويداد يازده سپتامبر_ به اوج خود رسيده است. حدود دو سال است كه حساسيت‌های اين منطقه به‌طور مضاعفی معطوف به ايران شده و سرزمين ما در وضع خطرناكی قرار گرفته است.

چالش جمهوری اسلامی ايران و غرب به‌ويژه در ماه‌های اخير سير صعودی را طی کرده و مسئله‌ی انرژی هسته‌‌ای به مثابه‌ی كانون و دستاويز اصلی اين مناقشه، ايران و منافع ملی ايرانيان را در تهديد جدی قرار داده است.

صرف نظر از اظهارنظرهای معنادار و قابل تحليل مقام‌های ارشد سياسی و نظامی ايالات متحده آمريكا (از جمله اين سخن بوش كه: ما با خطر ايران پيش از آن كه دير شده باشد مقابله می‌كنيم) و نيز ديدگاه‌های اخير برخی از هم‌پيمانان واشنگتن – به‌ويژه در پاريس و لندن – كه به گونه‌ای مستقيم و غيرمستقيم واجد تهديدهای نظامی است، و مستقل از سخنان و اخطارهای برخی از اعضای مجلس نمايندگان و سنای آمريكا، و روزنامه‌نگاران و تحليل‌گران مستقل برجسته در مورد سناريوهای پرخطر منتهی به جنگ در دولت بوش، به‌نظر می‌رسد كه روند مناسبات تهران و غرب (به رهبری واشنگتن) مسيری پرخطر را طی می‌كند. اين وضع قابل تأمل را برخی از همسايگان و متحدان اصلی دولت احمدی‌نژاد نيز مورد اشاره قرار داده‌اند؛ از جمله: وزير خارجه بحرين تصريح می‌كند: «ما نيز آوای جنگ و برخی مواضع افراط‌گرايانه را می‌شنويم؛ نمی‌خواهيم به عنوان همسايه‌ی ايران، بين جمهوری اسلامی و ديگر كشورها جنگ درگيرد»؛ چاوز، رئيس‌جمهور ونزوئلا می‌گويد: «اگر آمريكا آن‌قدر ديوانه باشد كه به ايران حمله كند، قيمت نفت 100 دلار نخواهد ماند، بلكه به 200 دلار خواهد رسيد»؛ و اسد، رئيس‌جمهور سوريه هم تأكيد می‌كند كه «اگر آمريكا به ايران حمله كند، خاورميانه همانند بشكه باروتی در آتش خواهد سوخت».

انتقادات اعلمی از احمدی‌نژاد

Sun / 02 12 2007 / 12:40

اعلمی: من به عنوان یک نماینده مردم می‌خواهم صادقانه بگویم، نه شرایط داخلی ما امروزه مطلوب است و نه شرایط خارجی.

نواندیش- بدنبال انتشار ناقص اظهارات اکبر اعلمی نماینده مجلس شورای اسلامی در خبرگزاری فارس ، یکی از نزدیکان وی متن کامل این سخنرانی را که در دفتر حزب اعتماد ملی زنجان ایراد شده بود در اختیار "نواندیش" قرار داد که بدین شرح می باشد:

اكبر اعلمی : امروزه در کشور ما دو نوع تحلیل و ارائه وضعیت کشور وجود دارد؛ یک نوع تحلیل و ارائه وضعیت توسط آقای احمدی‌نژاد و صدا و سیما و برخی نهاد‌های حامی دولت انجام می‌شود که به ملت می‌گویند، الحمدلله، شرایط داخلی و خارجی کشور بسیار خوب است، امن و امان است، گرانی نیست، فرهنگ ما در اوج اعتلا است و اسامی مفسدان هر روز از جیب آقای احمدی‌نژاد بیرون می‌آید و خوشبختانه دیگر فاسدی در کشور نداریم. در باب سیاست خارجی هم هیچ خطری ایران را تهدید نمی‌کند. آمریکا و دیگر کشورهای قدرتمند غلط می‌کنند که تهدیدی برای ایران باشند. اگر احیانا کسی در جایی مواجه با گرانی شد، بیاید و از بقالی همسایه‌ آقای احمدی‌نژاد خرید کند.

اعلمی با بیان این که این نوع تحلیل، سهل‌الوصول‌ترین پاسخ به افکار عمومی و پوپولیستی‌ترین نوع واکنش از سوی یک مسؤول است، گفت: من معتقدم که هر نوع مواجهه غیرصادقانه هر مسؤولی با مردم و کتمان واقعیت‌ها از آنان، مصداق خیانت است.

اعلمی افزود:‌عنوان حکومت ما جمهوری اسلامی است و مردم که به ما رأی داده‌اند، انتظار دارند که ما پا جای پای قدیسان صدر اسلام بگذاریم. پس نباید یک مسؤول مردم را این‌گونه عوام پندارد که هرچه بگوند، همه قبول کنند.

نماینده مردم تبریز در مجلس شورای اسلامی با گفت: من به عنوان یک نماینده مردم می‌خواهم صادقانه بگویم، نه شرایط داخلی ما امروزه مطلوب است و نه شرایط خارجی.

اعلمی با ارائه‌ تحلیلی از شرایط بین‌المللی قبل از حمله آمریکا به عراق گفت: قبل از حمله‌ آمریکا به عراق، کشورهای روسیه، چین، فرانسه و آلمان به شدت مخالف این حمله بودند، و حال این که امروز انگلیس، فرانسه پشت سر آمریکا قرار دارند و فرانسه از آمریکا تندروتر است و آلمان هم با برنامه‌های ایران مخالف است و روسیه و چین هم به دنبال منافع ملی خودشان هستند. بسیار عامیانه است که تصور شود روسیه و چین با این حجم عظیم مبادلات تجاری، پشت به آمریکا کنند و به حمایت از ما بپردازند.

اعلمی افزود: نباید مانند برخی از تحلیل‌های عامیانه چنین پنداشت که آمریکا امروز در باتلاق افغانستان و عراق گیر کرده و توان جنگ دیگری را ندارد و آمریکا دست به حماقت دیگری نخواهد زد که نارضایتی ملت خود را افزایش دهد.

اعلمی با بیان این که در نظرسنجی انجام گرفته در شهریور سال 1385 حدود 45درصد در آمریکا و حدود 35درصد در اروپا در صورت شکست مذاکرات، خواهان حمله نظامی به ایران بودند. اعلمی با اشاره به سفر اخیر احمدی‌نژاد به آمریکا گفت: به یمن و برکت حضور آقای احمدی‌نژاد در دانشگاه کلمبیا و معجزات و موضعگیری‌های وی، بر اساس نظرسنجی مؤسسه زاگبی حدود 52درصد از شرکت کنندگان در این نظرسنجی در انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا معتقد به حمله آمریکا به ایران برای جلوگیری از دسترسی ایران به سلاح هسته‌ای هستند. 53درصد هم معتقدند که بعد از انتخابات حمله به ایران صورت خواهد گرفت.

اعلمی افزود: من در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی هم تحلیل خودم را ارائه دادم و گفتم: شما فرض کنید ما حزب جمهوری‌خواه هستیم، الآن به هر دلیلی حزب جمهوری‌خواه در نزد افکار عمومی با شکست روبرو شده است. ضرب‌المثلی هست که می‌گوید: آب که از سرگذشت، چه یک وجب چه صد وجب. در رقابت‌های حزبی شاهد بوده‌ایم که مخصوصاً بعد از دوم خرداد سال 1376 احزاب سعی می‌کنند از یکدیگر مچ‌گیری کنند، خصوصاً در کشور ما معمولاً روابط احزاب از نوع مچ‌گیری است. در غرب هم به نوعی این مچ‌گیری‌ها وجود دارد. منتهی مچ‌گیری‌ها در غرب مقداری برحسب حساب و اعداد و ارقام است. الآن این‌ها به نوعی سعی می‌کنند افکار عمومی را به سمت خود جهت بدهند. حزب جمهوری‌خواه در حال حاضر شکست خورده و به دنبال برگ برنده می‌گردد تا شرایط کنونی را که هم به زیان آن‌هاست به‌ نفع خودشان تغییر دهند. اگر آمریکا به ایران حمله کند، دو احتمال وجود دارد؛ یا با شکست روبرو خواهد شد، یعنی تثبیت وضع موجود، که حزب جمهوری‌خواه شکست خورده است، یا با پیروزی روبرو خواهد شد. فقط درصد پیروزی فرق می‌کند. شما فرض کنید فقط یک درصد احتمال این‌که در صورت حمله به ایران موفق شوند و بتوانند افکار عمومی آمریکا را به نفع خودشان تغییر جهت بدهند. اگر شما به جای یکی از سران حزب جمهوری‌خواه باشید کدام گزینه را انتخاب می‌کنید؟ گزینه تداوم شکست را یا گزینه یک درصدی که احتمال دارد شکست را به پیروزی تبدیل کند؟ [جمعیت: گزینه دوم را انتخاب می‌کنند.]حتماً گزینه دوم را انتخاب می‌کنند. پس به این خاطر است که من در یک جمع‌بندی به این نتیجه می‌رسم که نباید خیلی خوش‌بین بود و بگوییم آمریکا کاری نخواهد کرد. مخصوصاً که بوش ثابت کرده که در بسیاری از جاها با محاسبه تصمیم‌گیری نمی‌کند، درست مثل بسیاری از مسؤولان ما. به قول معروف می‌گویند: راه بیانداز، جا بیانداز. پس شرایط خارجی ما شرایط مطلوبی نیست.

اعلمی با بیان این‌که مشكل ايران و آمريكا را مشكل انرژی هسته‌ای نیست، گفت: آمريكا با نظام ما مخالف است و تلاش دارد كه ما را در جهان منزوی كند.

اين نماينده مجلس هفتم با اشاره به اين‌كه من به هيچ وجه آمريكايی يا اسرائيلی نيستم و اين حرف‌هايم حمايت از آن‌ها نيست، گفت: متأسفانه در كشور ما به راحتی به افراد برچسب‌‌های مختلف زده مي‌شود.

اعلمی با اشاره به بيانات مقام معظم رهبري، گفت: ايشان فرمودند كه اگر در مسأله‌ای كوتاه بياييم آن‌ها هرگز دست از سر ما نمي‌كشند و نبايد هيچ امتيازی به آن‌ها بدهيم.

عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیتی مجلس با اشاره به مؤلفه‌های قدرت آمريكا در ابعاد مختلف نظامی و اقتصادی گفت: تنها مؤلفه‌ای كه ما را نسبت به آمريكا در موضع قوي‌تر قرار داده، حمايت مردمی است که باید آن را حفظ کنیم. من هم رژیم اسرائیل را مشروع نمی‌دانم و آن را رژیمی غاصب می‌دانم، ولی باید به‌گونه‌ای رفتار کرد که در عرصه بین‌المللی جایگاه نظام اسلامی حفظ شود و به خطر نیافتد. این‌که بگوییم رژیم اسرائیل باید از بین برود، این امر در صورتی ممکن است که اصل نظام جمهوری اسلامی را حفظ کنیم و با سیاست‌های غلط آن را به خطر نیاندازیم.

اعلمی سپس به تحلیل وضعیت داخلی کشور پرداخت و با انتقاد از تورم سرسام‌آور گفت: قدرت خرید مردم به شدت پایین آمده به طوری که من نماینده قدرت خرید یک مسکن را نه تنها ندارم، بلکه اگر ده دوره هم نماینده شوم و تمام حقوق خودم را هم جمع کنم و اصلاً هزینه نکنم می‌توانم یک آپارتمان چند متری در تهران بخرم. [یکی از حضار: راهش را بلد نیستید. به بنگاه سر کوچه یکی از مقامات کشور مراجعه کنید!]

اعلمی با انتقاد از سیاست‌های دولت، گفت: آقای احمدی‌نژاد و دولت وی، کشور را از طریق آزمون و خطا اداره می‌کنند، گویی ما به 28 سال پیش برگشته‌ایم که عده‌ای از مسؤولان دلسوز و ارزشمند تازه از زندان آزاد شده، اسلحه را کنار گذاشته و با آرمان‌های بلند می‌خواستند مدینه‌ فاضله ذهنی و اتوپیای خودشان را در جامعه پیاده و حتی انقلاب را به کشورهای دیگر صادر کنند.»

اعلمی افزود: بگذریم از این‌که الآن در داخل مرزهای خودمان از تهاجم فرهنگی می‌ترسیم و می‌خواهیم با پرتاب دیش ماهواره از پشت‌بام خانه‌ها به خیابان یک حاشیه امنیت برای خودمان ایجاد کنیم!

اعلمی با انتقاد از تخریب حدود سه دهه از تاریخ انقلاب اسلامی توسط برخی از مسؤولان دولت نهم گفت: این دولت تصور می‌کند که همه کسانی که در طول این سه دهه در این مملکت کار کرده‌اند، همه خائن بوده و هستند و آسمان دهان باز کرده و دولت آقای احمدی نژاد را برای نجات این کشور به زمین فرستاده و به همین خاطر است که یکی از هواداران ایشان از آقای احمدی‌نژاد به عنوان معجزه هزاره ‌سوم یاد می‌کند و در نتیجه وقتی در جایی یک نور مرکبی به ایشان می‌خورد، فکر می‌کند که یک هاله نوری دور ایشان را گرفته است و بدتر از آن وقتی در دانشگاه کلمبیا سخنرانی می‌کند، طوری آن را گزارش می‌کند که گویی امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف) مبصر آن برنامه بوده و جلسه را اداره کرده است! به هر حال، این دولت با عملکرد خودش بر دامنه نارضایتی‌های مردم افزوده و علی‌رغم این‌که درآمد کشور در مقایسه با گذشته چند برابر شده است، ولی قدرت خرید مردم به شدت پایین آمده است. مردم از حیث معیشت به شدت در تنگنا هستند. بعضی از سیاست‌های پوپولیستی روز به روز گسترش پیدا می‌کند و عمده وقتشان در سفرهای استانی می‌گذرد. من نماینده که یک مسؤول جزء در جمهوری اسلامی هستم با پنج ساعت خواب در شبانه‌روز برای ایفای وظیفه نمایندگی وقت کم می‌آورم و بعد این آقایان که مدعی‌اند دیگران 27 سال خورده‌اند و چپاول کرده‌اند و این‌ها می‌خواهند کشور را درست کنند، چطور تمام وقتشان را در سفرهای استانی می‌گذرانند؟! به‌خدا از این کارها چیزی در نمی‌آید و فقط تبلیغات زودرس است.

اعلمی با بیان این‌که نظام ما مرکب از سه قوه مقننه، مجریه و قضائیه است، آن را به یک سه‌پایه که تساوی پایه‌های آن موجب ثبات آن می‌شود، تشبیه کرد و گفت: اگر یکی از پایه‌های این سه‌پایه کوتاه و یا دیگری بیش از اندازه خود بلند شود، نظام را دچار مشکل خواهد کرد. ثبات این نظام با دو شرط است؛‌ یکی این‌که هر سه پایه بر اساس مهندسی قانون اساسی از اقتدار لازم برخوردار باشد و هر سه پایه، اندازه خود را داشته باشند و هیچ کدام به بهانه تقویت دیگری کوتاه نشود. و دوم این‌که نیروی محرکه این نظام بر اساس اصل 6 و 56 قانون اساسی یعنی مردم همچنان با نشاط و انگیزه در صحنه حضور داشته باشند. در این صورت است که مؤلفه اقتدار ملی شکل می‌گیرد و ثبات نظام پابرجا می‌ماند.

اعلمی با انتقاد از عملکرد برخی از نمایندگان مجلس گفت: متأسفانه امروز قوه مقننه به عنوان یکی از پایه‌های این سه‌پایه در اندازه خود ظاهر نمی‌شود و چندین متر کوتاه‌تر شده و مجلسی که باید در رأس امور باشد کاملاً در حاشیه قرار گرفته است. اگر این مجلس، در اندازه خود بود، باید برای آقای احمدی‌نژاد رأی عدم کفایت صادر می‌کرد.

اعلمی افزود: طبق قانون اساسی اگر یک سوم نمایندگان، رئیس‌جمهوری را برای ادای توضیح به مجلس احضار کند، رئیس‌جمهوری موظف است که در مجلس حضور پیدا کند. ما سؤالی را از رئیس‌جمهوری مطرح کردیم که 16 محور داشت و همین دوستان مدعی اصولگرایی نتوانستند حتی به یکی از محورها خدشه‌ای وارد کنند.» اعلمی در پاسخ به این‌که آیا شما قبلاً هم چنین انتقادهایی را می‌کردید گفت: «دوستانی که مرا می‌شناسند، می‌دانند که من حب و بغض سیاسی ندارم، در زمان خاتمی هم وقتی آقای خاتمی کابینه‌اش را معرفی کرد، تندترین نطق را علیه کابینه آقای خاتمی کردم. در آن موقع صداوسیمای آقای لاریجانی سه بار این نطق مرا پخش کرد، در حالی که الآن من در مجلس داد می‌زنم و بهترین موضعگیری‌ها را می‌کنم، ولی صداوسیمای آقای ضرغامی حتی یک کلمه آن را پخش نمی‌کند!

اعلمی با بیان این‌که من علی‌رغم این‌که برای آقای خاتمی در 36 شهر سخنرانی کردم و ایشان را آدمی دلسوز، علاقه‌مند به کشور و منافع ملی و مهم‌تر از همه انسانی سالم و معتقد به آزادی سیاسی مصرح در قانون اساسی می‌دانم و هنوز هم به ایشان ارادت دارم، ولی هرگز او را پیغمبر نکردم و برخی سوسول‌بازی‌ها مانند عطرگل یاس، مردی با عبای شکلاتی را هم بلد نیستم. من آن زمان، تندترین انتقادها را علیه دولت ایشان داشتم و وزیرنفت ایشان را عاصی کردم و بسیاری از وزرای او را به مجلس کشیدم.

اعلمی با تأکید بر جایگاه رفیع انتقاد در اندیشه اسلامی و آموزه‌های ائمه معصومین(ع) در این زمینه گفت: خاتمی که سهل است، حتی اگر امام حسین(ع) هم کابینه تشکیل دهد، بر اساس معیارهایی که دارم، چون قسم خورده‌ام که از حقوق ملت، قانون اساسی، منافع ملی و اسلام دفاع کنم، اگر این کابینه هم از معیارهای تدوین شده در قانون اساسی که مبتنی بر معیارهای اسلامی است، عدول کند، کابینه ی امام حسین را هم به مجلس می اورم وانتقاد می‌کنم. همان طور که در دولت علی(ع) هم افراد مانند زیاد بن‌ابیه و دیگران مسؤولیت داشتند و علی(ع) باآنان برخورد کرد.

اعلمی افزود: بر اساس قانون اساسی، فقط مقام رهبری نظام جمهوری اسلامی است که می‌تواند در مواردی که به مصلحت کشور می‌داند با اعلام حکم حکومتی و بیان این‌که این امر به مصلحت کشور و منافع ملی است، خواستار امری شود و ما هم خود را ملزم به اطاعت می‌دانیم، ولی در غیر این مورد ما هیچ‌کس را فوق انتقاد نمی‌دانیم.

اعلمی با تأکید بر این‌که من هیچ‌گونه حب و بغض سیاسی ندارم گفت: من آرزو می‌کردم که ای کاش، آقای احمدی‌نژاد می‌توانست یک صدم آن مدینه فاضله‌ای را که در ذهن من بود تحقق بخشد، اما متأسفانه عملکرد ایشان به‌گونه‌ای نیست که قابل دفاع باشد، نه در سیاست خارجی و نه در سیاست داخلی. اما متأسفانه برخی نهادهایی که زمانی در مقابل مجلس ششم می‌ایستاده‌اند الآن همگی دست به یکی شده و از دولت آقای احمدی‌نژاد، هر کاری که می‌کند دفاع می‌کنند!» اعلمی افزود: «ایشان رسماً قوانین جمهوری اسلامی را زیر پا می‌گذارد و کسی نمی‌گوید بالای چشمت ابروست!‌ من به‌خاطر تخریب ارگ علی‌شاه تبریز بعد از خواندن روضه‌های فراوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایشان را به مجلس کشاندم و گفتم بر اساس قانون شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری مصوب سال 1382 شما عضو این شورا هستید و در آن هشت وزیر وجود دارد و رئیس‌جمهور هم رئیس آن است، آیا شما مسؤول هستید یا نه؟ آقای صفارهرندی، گفت: من مسؤول نیستم، آقای رئیس‌جمهوری شورای عالی میراث فرهنگی مصوب مجلس را منحل کرده است! به همین راحتی!

اعلمی با انتقاد از وعده و وعیدهای احمدی‌نژاد در سفرهای استانی گفت: الآن آقای رئیس‌جمهوری به اردبیل رفته و قول افزایش بودجه این استان را داده است، ما خوشحال می‌شویم که بودجه استان‌ها افزایش یابد، اما آقای احمدی‌نژاد با کدام مجوز چنین قول‌هایی را به مردم می‌دهد؟! مگر نه این‌که بودجه باید در مجلس تصویب بشود؟ مجلس ما را از رأس امور به قعر امور پرتاب کرده‌اند. لذا می‌بینید که امروز وزیر آمورش و پرورش را استیضاح می‌کنند و دو روز قبل از این‌که وزیر به مجلس بیاید، در نظرسنجی بیش از 70درصد موافق با استیضاح هستند، یک روز بعد از آن وزیر به مجلس می‌آید و نتیجه نظرسنجی برمی‌گردد. امروز آقای نماینده امضا می‌کند، معامله‌ها شروع می‌شود و فردا امضا را پس می‌گیرد! بعد ما هر سال برای شهید مدرس سالگرد می‌گیریم و می‌گوییم که نماینده باید مثل مدرس باشد. حضرت عباسی آیا واقعاً بعضی تحمل می‌کنند کسی در مجلس مدرس‌وار عمل کند؟

اعلمی با بیان ویژگی‌های مجلس مطلوب گفت: زمانی مجلس می‌تواند کارآمد باشد و موجب ثبات نظام شود که نمایندگان واقعی مردم و عصاره‌های فضایل ملت در مجلس اکثریت بیابند.

اعلمی با انتقاد از عملکرد برخی از احزاب کشور گفت: در عین این‌که من نظام حزبی را قبول دارم، ولی معتقدم که احزاب باید بر اساس برنامه یارگیری کنند و بعد قدرت را در دست گیرند و خودشان را مسؤول و ملزم بدانند که در برابر مردم کارنامه ارائه دهند و پاسخگو باشند، ولی اگر غیر از این باشد دیری نخواهد گذشت که احزاب بر اساس سرسپردگی نیرو می‌گیرند، هر که سرسپرده‌تر اصلاح‌طلب‌تر و یا اصولگراتر! احزاب باید شایسته‌ترین، توانمندترین، متخصص‌ترین و سالم‌ترین افراد را عضوگیری و برای رقابت‌ها به مردم معرفی کنند. اگر این‌گونه باشد برای رقابت در مجلس امثال اعلمی ضعیف، بی‌سواد و ناتوان را معرفی نمی‌کنند،‌ مردم هم به اعلمی رأی نمی‌دهند بلکه به برنامه رأی می‌دهند. اگر مجلسی بر اساس رقابت‌ها و برنامه‌های حزبی تشکیل شود و نیروهای توانمند وارد مجلس شوند و برنامه خوب بنویسند و خوب هم اجرا شود در این صورت کشور نجات پیدا می‌کند. در این صورت دیگر اگر 350میلیارد تومان در شهرداری تهران جابه‌جا شد و مجلس خواست تحقیق و تفحص کند، نمی‌گویند اعلمی سیاسی برخورد می‌کند! 350میلیارد تومان در دوران شهرداری آقای احمدی‌نژاد معلوم نیست کجا رفته است؟! من نمی‌گویم خدایی نکرده، سوء‌استفاده کرده، ولی معلوم نیست که چه شده؟! به قول آقای چمران که سعی کرده‌اند عنوانی پیدا کنند، هزینه‌های فاقد سند!

اعلمی با اشاره به برخوردهایی که با برخی از شهرداران مناطق تهران بعد از دوم خرداد شد گفت: نمی‌خوام بگویم که آن‌ها پیغمبر بودند ولی آن‌ها را به جرم این‌که یک دستگاه کامپیوتر را به یکی از مراکز مذهبی داده بودند به زندان انداختند، ولی امروز 350 میلیارد تومان معلوم نیست کجا رفته و ما به عنوان نمایندگان مجلس خبر نداریم که میلیاردها دلار در صندوق ذخیره ارزی به کجا رفته است؟! اما اگر نظام پارلمانی مبتنی بر نظام حزبی باشد مو را از ماست بیرون می‌کشند.

اعلمی در پاسخ به این‌ سؤال ‌که به چه کسانی برای مجلس باید رأی داد، گفت: من می‌گویم به نیروهای اصلاح‌طلب رأی دهید. البته اصلاح‌طلبی با اصولگرایی واقعی منافات ندارد و بالعکس، مگر می‌شود کسی اصلاح‌طلب، ولی فاقد اصول باشد؟!» اعلمی با انتقاد از برخی از نمایندگان مجلس گفت: «الآن برخی را با عنوان اصولگرایی به مجلس آورده‌اند که آهن را با تریلر قورت می‌داده است! نقطه مقابلش را هم در میان کسانی که ادعای اصلاح‌طلبی دارند، داریم. از این روست که من می‌گویم سعی کنید به افراد اصلاح‌طلب توانمند سالم و دارای فکر و برنامه رأی دهید.

آزادي – برابري – رفع هرگونه تبعيض

 

همه براي يك نفر       يك نفر براي همه

به حزب اراده ملت ايران(حاما) بپيونديد.

رئوس برنامه‌ها:

1-لغو قانون استخدام موقت كارگران و تبديل تمامي كارگران و كارمندان پيماني و قرار دادي به استخدام دائم

2-بهداشت و درمان برابر و رايگان براي همه مردم

3-آموزش برابر و رايگان براي همه مردم در تمامي سطوح از مهدهاي كودك تا دانشگاه

4-برقراري مستمري بيكاري براي تمامي بيكاران مرد و زن بالاي 18 سال معادل حد اقل دستمزد مصوب

5-بر قراري مستمري بازنشستگي براي تمامي افراد بالاي 60 سال كه فاقد پوشش بيمه‌اي مي‌باشند معادل حد اقل دستمزد مصوب

6-پرداخت حقوق و مزاياي كارگران عادي به همه سربازان

7-پرداخت حقوق و مزاياي كارگران عادي به همه دانشجويان شاغل به تحصيل در دانشگاههاي دولتي و غير دولتي

8-بسيج امكانات كشور جهت توليد انبوه مسكن در ساختمانهاي بلند مرتبه و واگذاري به افراد فاقد مسكن

9-قطع ارتباط مالي معتادان به مواد مخدر با فروشندگان مواد مخدر از طريق ارائه سهميه داروهاي مخدر به تمامي معتاداني كه در كوتاه مدت قادر به ترك اعتياد نمي‌باشند.

10-اصلاح نظام مالياتي كشور در جهت گسترش عدالت اقتصادي از طريق دريافت ماليات بيشتر از اقشار پر درآمد و بخشودگي مالياتي اقشار كم درآمد.

11- افزایش سطح دستمزدها متناسب با مخارج و هزینه‌های مورد نیاز زندگی انسانی

12- افزایش مستمری بازنشستگان متناسب با هزینه‌های یک زندگی انسانی به گونه‌ای که نیاز به  اشتغال مجدد بازنشسته نباشد.

بديهي است كه اينها تنها سرفصلهاي مهم و فوريت دار برنامه‌هاي حاما مي باشد كه با هم انديشي اعضا و هواداران حزب راهكارهاي اجرايي آنها ارائه خواهد شد.منتظر نظرات شما مخاطبين عزيز هستيم.

 

شماره تلفنهاي تماس:

دكترعلي اصغر جمالي:09121811710-3347744     

              مهندس رضا گروسي:09122822232

www.hamaq.blogfa.com           Email:[e-mail]

 

جايگاه سيستم رفاهی در الگوی جديد اصلاحات

دکتر علی حاجی قاسمی

[e-mail]

پنجشنبه ۱۰ آبان ۱۳۸۶
در محافل سياسی و اقتصادی در ايران هر گاه از رفاه اجتماعی سخن به ميان می‌آيد اين تصور دامن زده می‌شود که گويا سيستم‌های رفاهی نهادهای هزينه بری هستند که بر دولت و بودجه عمومی تحميل می‌شوند که بايد از آنها به هر شکل ممکن پرهيز کرد. در چنين بستر فکری توسعه نظام جامع رفاه اجتماعی اقدامی حاشيه‌ای دانسته می‌شود که دولت‌ها از سر مهر و تفقد و برای رفع نيازهای اوليه مستمندترين گروه‌های اجتماعی ارائه می‌کنند. بر اين پايه فکری، گروه‌های هدف نيازمندانی هستند که در محنت و فقر بسر می‌برند که برای گذران زندگی به صدقه و ياری عمومی نيازمندند. به همين دليل، برنامه‌های رفاهی در برگيرنده کمک‌های حداقلی جامعه به شهروندان ناتوان و به حاشيه رانده شده است. اين تفکر با ذهنيتی که پيش از جنگ اول جهانی يعنی نزديک به يک قرن پيش در اروپا و آمريکا وجود داشت قابل مقايسه است که کمک‌های اجتماعی عمدتاً توسط نهادهای کليسيايی و از سر صدقه به مستمندان اعطا می‌شد. (۱) ذهنيت دست اندرکاران سياسی و برنامه ريزان نهادهای عمومی در ايران همچنان در سطح اروپای پيش از جنگ اول است و آنها هنوز به نقش تعيين کننده نظام جامع رفاهی بر رشد و توسعه اقتصادی واقف نشده و به آن باور ندارند. اين در حالی است که در کشورهای توسعه يافته بسياری از صاحبنظران، به ويژه طيف‌های موسوم به سوسيال دموکرات و يا حتی سوسيال ليبرال‌ها بر اين باورند که طی نيم قرن اخير سيستم‌های رفاه عمومی در کنار سيستم باز اقتصادی سرمايه‌داری از اصلی‌ترين عوامل توسعه و پيشرفت پايدار بوده‌اند. (۲) در اين نوشته به بررسی اين موضوع خواهيم پرداخت و بويژه نقش برنامه‌های رفاهی سخاوتمند را در شکوفايی اقتصادی در الگوهای موفق اصلاح‌طلبانه مورد توجه قرار خواهيم داد.

‎‎معیارهای بیست گانه‎‎

*- یکشنبه 6 آبان 1386 [2007.10.28] Rooz online:

در پی تشکیل کمیته دفاع از انتخابات آزاد

‏‏هفته گذشته، 23 تن از فعالان شناخته شده حقوق بشر در ایران، در پی جلسه ای در محل کانون مدافعان حقوق ‏بشر ایران، به تدوین و معرفی شاخص برگزاری انتخابات آزاد، سالم و عادلانه پرداختند.‏
معرفی شاخص های ذکر شده، در چارچوب فعالیت "کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه" صورت ‏گرفته که به دعوت کانون مدافعان حقوق بشر از مرداد ماه سال جاری با حضور شخصیت های زیر تشکیل ‏شده است: هادی اسماعیل زاده، عباس امیر انتظام، حسین انصاری راد، محمد بسته نگار، داود هرمیداس ‏باوند، حبیب الله پیمان، محمد علی دادخواه، تقی رحمانی، عزت الله سحابی، عبدالفتاح سلطانی، سید محمد ‏سیف زاده، خسروسیف، احمد صدر حاج سید جوادی، شیرین عبادی، محسن کدیور، مرتضی کاظمیان، علی ‏اکبر معین فر، سعید مدنی، مرضیه مرتاضی لنگرودی، نرگس محمدی، علی اکبر موسوسی خوئینی، ابراهیم ‏یزدی، حسن یوسفی اشکوری.‏
در اطلاعیه تشکیل کمیته مزبور آمده ضمن تاکید بر این که اعضا "با وجود تفاوت در بینش سیاسی، همگی با ‏احساس مسئولیت در برابر مردم و تحقق حاکمیت ملت، عضویت در این کمیته و مسوولیت های ناشی از آن ‏را پذیرفته اند" خاطرنشان شده: "این کمیته با تعیین معیارهای شناخته شده انتخابات آزاد، سالم و عادلانه طبق ‏ضوابط تعریف شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقین مربوط به آن و بیانیه اتحادیه بین المجالس مصوب ‏‏26 مارس 1994 به بررسی عملکرد مسوولان و مجریان انتخابات و ارزیابی آنها می پردازد، و همچنین بر ‏ان است که با تعیین شرایط و ضوابط انتخابات آزاد، سالم و عادلانه بتواند بستری را فراهم نماید تا در صورت ‏تحقق، یکایک شهروندان بتوانند با آزادی و آگاهی بیشتری در تعیین سرنوشت خویش اقدام نمایند."
‏
‎‎معیارهای بیست گانه‎‎
کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه، در پی جلسه اخیر این کمیته، با صدور اطلاعیه ای ضوابط و ‏معیارهای انتخابات آزاد را معرفی و تلاش برای تحقق این معیارها را به عنوان پیش شرط برگزاری انتخابات ‏واقعی در ایران مورد تأکید قرار داده است.‏
شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در اظهار نظری راجع به اهمیت اعلام معیارهای ذکر شده، ضمن ‏تاکید بر اهمیت "اطلاع رسانی" و "فرهنگ سازی" در مورد شاخص های برگزاری انتخابات آزاد می گوید: ‏‏"فراموش نکنیم در سال های دهه 60 ، حتی سخن گفتن از حقوق بشر و ارزش‏‎ ‎های مدرن در ایران از دید ‏‏بسیاری از سیاسیون یک امر مذموم به حساب می‎ ‎آمد. افراد بسیاری، وقتی می خواستند به کسی دشنام بدهند ‏‏او را با‎ "‎لیبرال" یا طرفدار دموکراسی و حقوق بشر (به عنوان ارزش هایی غربی) می‎ ‎دانستند. اما اکنون، ‏‏در اثر کوشش ها و فرهنگ سازی مستمری که توسط‎ ‎پویندگان راه دمکراسی و حقوق بشر صورت گرفته، ‏‏طرفداری از این مقولات ها‎ ‎به یک ارزش اجتماعی تبدیل شده و حتی بسیاری از سیاستمداران ناقض حقوق‎ ‎‏بشر، می کوشند خود را مدعی حمایت از این حقوق معرفی کنند.‏" به باور عبادی: "در ادامه همین تلاش های ‏طولانی مدت، در مورد انتخابات آزاد و سالم نیز‎ ‎باید زمینه سازی مناسب و فرهنگ ‏سازی لازم صورت ‏بگیرد تا آگاهی نسبت به‎ ‎شرایط لازم برای برگزاری انتخابات به یک هنجار و مطالبه ‏عمومی تبدیل شود‎.‎‏"‏
در همین راستا، کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه، 20 پیش شرط برگزاری انتخابات را به شرح ‏زیر مورد تاکید قرار داده است: ‏
‏1- اراده مردم اساس و منشا قدرت حکومت است و این اراده باید بوسیله انتخابات آزاد، سالم و عادلانه اعلام ‏شود.‏
‏2- آزادی و سلامت انتخابات هنگامی میسر است که حقوق و آزادی های اساسی مردم طبق معیارهای ‏جهانشمول تحقق پیدا کرده باشد.‏
‏3- آزادی و سلامت انتخابات بدین معنی است که همه آحاد ملت و همه گرایش ها و تشکل های سیاسی، ‏عقیدتی و قومی و ... بتوانند بدون احساس زور و تحمیل در انتخابات شرکت نمایند و به نامزدهای مورد نظر ‏خود رأی دهند و به لحاظ رأی که می دهند مورد بازخواست و فشار و محرومیت قرار نگیرند، شرکت یا عدم ‏شرکت در انتخابات تحمیلی نباسد و اثر سویی در زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی افراد نداشته باشد.‏
‏4- به منظور رعایت عدالت و انصاف در خصوص انتخاب شوندگان و نامزدهای انتخاباتی، غیر از محدویت ‏هایی از قبیل سن قانونی، تابعیت کشور محل رأی یا نداشتن سوء پیشینه مؤثر کیفری در جرائم عادی- که ‏منجر به محرومیت موقت از حقوق اجتماعی شده باشد- هیچ محدودیت دیگری نباید ایجاد نمود.‏
‏5- مردم حق دارند به عنوان رأی دهنده یا انتخاب شونده بطور فردی یا از طریق احزاب و تشکل های ‏مختلف، در انتخابات شرکت نمایند.‏
‏6- احزاب و تشکل های مختلف با، هر نوع گرایش سیاسی و عقیدتی باید بتوانند در شرایط یکسان نامزدهای ‏خود را معرفی و برای شرکت در انتخابات از شرایط و تسهیلات مساوی و عادلانه بهرمند باشند.‏
‏7- رأی دهندگان و نامزدهای انتخاباتی، فردی یا حزبی حق دارند بدون بیم و نگرانی، دیدگاه ها و برنامه های ‏خود را تبلیغ و ترویج و در رسانه های گروهی مطرح کنند.‏
‏8- دولت باید تمام اقدامات لازم را به عمل آورد تا احزاب و نامزدها و رأی دهندگان از امنیت جانی و مالی و ‏حیثیتی مساوی برخوردار گردند و از هر نوع خشونت، جلوگیری بعمل آورد.‏
‏9- دولت باید تضمین کند که موارد نقض حقوق بشر در رابطه با انتخابات آزاد را فوراً در محدود زمانی ‏معینی در دادگاه های عمومی علنی، مستقل و بی طرف مورد رسیدگی قرار دهد و با ناقضان قانون اعم از ‏اشخاص حقیقی و حقوقی یا نهادهای دولتی برخورد جدی و فوری در چارچوب قانون بعمل آورد، و رأی ‏صادره را از طریق رسانه های گروهی برای اطلاع عمومی اعلام نماید.‏
‏10- قوانین و مقررات داخلی مربوط به انتخابات نباید با عرف و تعهدات بین المللی دولت مغایرت داشته ‏باشند.‏
‏11- انتخابات باید دوره ای و در دوره های مشخص انجام گیرد.‏
‏12- دولت موظف است برنامه های ملی آموزش همگانی، جهت آشنایی مردم با معیارها و آیین های انتخابات ‏آزاد را اجرا نماید.‏
‏13- رأی گیری باید بطور فراگیر انجام شود وشامل کلیه اتباع ایرانی باشد.‏
‏14- به منظور تأمین سلامت انتخابات دولت موظف است امکان نظارت و بازبینی بی طرفانه نهادها و تشکل ‏های مردمی و غیر دولتی و نمایندگان احزاب سیاسی را بر فرآیند انتخابات فراهم نماید.‏
‏15- در فرآیند انتخابات همه آحاد مردم باید مورد حمایت قانونی قرار گیرند و چنانچه حقوق فردی، اجتماعی، ‏سیاسی و انتخاباتی آنان تضییع گردد باید از امکان جبران خسارت مادی و معنوی برخوردار باشند.‏
‏16- کلیه احاد ملت اعم از زن و مرد و تشکل ها و احزاب سیاسی- عقیدتی و قومی باید در شرایط مساوی ‏بتوانند از رسانه های گروهی و به ویژه از رسانه های دولتی جهت تبلیغات انتخاباتی بهرمند گردند.‏
‏17- رأی گیری باید مخفیانه به عمل آید بدین معنی که غیر از رأی دهنده هیچ شخص دیگری از مفاد رأی وی ‏مطلع نشود.‏
‏18- دولت باید اقدامات لازم و مناسب برای شفافیت روند انتخابات به عمل آورد و اصل را بر برائت و واجد ‏صلاحیت دانستن همه نامزدها اعم از زن و مرد قرار دهد و از هر گونه تفتیش عقاید و اعمال نظارت سلیقه ‏ای جلوگیری کند.‏
‏19- رأی گیری باید بدون هر گونه تقلب یا ارعاب یا هر گونه اقدام غیر قانونی انجام گیرد و شمارش آراء باید ‏تحت نظارت و بازبینی بیطرفانه نمایندگان احزاب، تشکل ها و نامزدها باشد، دولت مکلف به تضمین و اجرای ‏این بند می باشد.‏
‏20- اعمال هر گونه نظارت استصوابی توسط نهادهای حکومتی- تحت هر عنوان باشد- نادیده انگاشتن حقوق ‏شهروندی و مخدوش ساختن انتخابات آزاد، سالم و عادلانه است.

با پول نفت ۱۰۰ دلار چه کردیم؟

حسن روحانی: دلار نفت را به بانک مرکزی فروختیم و اسکناس گرفتیم که طی دو سال گذشته، نتیجه آن دو برابر شدن نقدینگی در تاریخ پول ایران شد. این یعنی بدبختی، تورم و فشار بر جامعه. متاسفانه بجای اینکه نفت گران موجب تضمین بهتر آینده ما شود، کم کم به نگرانی تبدیل شده است.

Wed / 21 11 2007 / 20:10


متن کامل سخنرانی حسن روحانی در جشنواره ملی تولیدکنندگان جوان

آفتاب- دکتر حسن روحانی رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک صبح امروز در اولین جشنواره ملی تولید کنندگان جوان کشور طی سخنانی گفت:" ۷۰% جمعیت جوان کشور ما بی تردید یک موتور پر قدرت برای توسعه کشور خواهد بود. نسل جوان ما با آموزش صحیح حرفه ای، سیاسی و اجتماعی میتواند خود را آماده کند. علیرقم همه واقعیت ها ، پتانسیل ها و استعدادها سوابق درخشان تاریخی کشور، متاسفانه در راه توسعه کشور ما همچنان با موانع بزرگی مواجه هستیم. موانعی که میتواند برای صاحب نظران نگران کننده باشد."

محکومیت ایران به‌خاطر نقض حقوق بشر

کميته سوم شصت و دومين نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه‌ا‌ی، ادامه‌ی نقض حقوق بشر توسط حکومت ایران را محکوم کرد. در اين قطعنامه گفته می‌شود ایران همچنان به شکنجه بازداشت شدگان ادامه می‌دهد و مجازات‌های بی‌رحمانه، غيرانسانی و خارج از موازين حقوق بشر چون سنگسار همچنان در ایران رایج است. حقوق زنان و اقلیت‌های قومی و دینی نقض می‌شود و ايجاد محدوديت برای آزادی‌های ابتدايی انسان‌ها ادامه دارد.

Wed / 21 11 2007 / 19:09

کميته سوم شصت و دومين نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه‌ی ادامه‌ی نقض حقوق بشر توسط حکومت ایران را محکوم کرد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، این قطعنامه با ۷۲ رأی مثبت در برابر ۵۰ رأی منفی و ۵۵ رأی ممتنع به تصويب رسيده و قرار است ماه آینده به تأييد ۱۹۲ کشور عضو مجمع عمومی سازمان ملل متحد برسد.

در اين قطعنامه گفته می‌شود به رغم تصويب قطعنامه‌هايی در مجمع عمومی سازمان ملل درباره نقض حقوق بشر در ايران، شواهد نشان می‌دهد که ایران همچنان به شکنجه بازداشت شدگان ادامه می‌دهد و مجازات‌های بی‌رحمانه، غيرانسانی و خارج از موازين حقوق بشر چون سنگسار همچنان رایج است. نقض حقوق زنان نقض می‌شود و جنايت عليه اقليت‌ها و ايجاد محدوديت برای آزادی‌های ابتدايی انسان‌ها همچنان در ایران ادامه دارد.

در اين قطعنامه از دولت ايران خواسته شده است که «به شکل قانونی و عملی به همه اشکال تبعيض و نقض حقوق بشر علیه اشخاصی از اديان مختلف، قوميت‌های گوناگون، اقليت‌های زبانی و ديگر اقليت ها پايان دهد.»

محمد خزاعی، نماينده ايران در سازمان ملل تلاش کرد تا از رای گيری برای تصويب اين پيش نويس خودداری کند. اما پيشنهاد وی برای خودداری از رای گيری، خود به رای گذاشته شد و با ۷۹ رای مخالف در برابر ۷۸ رای موافق و ۲۴ رای ممتنع، رد شد.

خزاعی در سخنرانی پيش از رای گيری، کانادا را متهم کرد که «به غلط»، خود را رهبر حقوق بشر در جهان تصوير کرده است. کانادا در ميان ۴۱ کشور حامی اين قطعنامه، حمايت کننده اصلی محسوب می شود و به همين دليل آقای خزائی، از اين کشور به دليل آنچه وی «ادعاهای پوچ و بی اساس» می خواند، انتقاد کرد.

نماینده حکومت جمهوری اسلامی مدعی شد که اکثر جمعيت کانادا، به ويژه اقليت ها، مهاجران، خارجی ها و افراد بومی از تبعيض رنج می برند.

جان مکنی، نماينده کانادا در سازمان ملل، در نطق خود گفت که حاميان اين قطعنامه اميدوارند روزی فرا رسد که ديگر نيازی به تصويب چنين قطعنامه هايی نباشد.
وی گفت : «ما حتی منتظر روزی هستيم که دولت ايران به سادگی بگويد که با مسايل حقوق بشری رو به رو است و اميدواريم روزی شهروندان ايرانی، خودشان بدون ترس از شکنجه، قادر باشند در اين باره حرف بزنند و آزادانه به مسايل حقوق بشری اشاره کنند.»

نماينده کشور ليبی نيز به عنوان يکی از مخالفان گفت که صدور قطعنامه برای کشوری مشخص، «برخورد ميان ملل» را افزايش می دهد.

سوريه و مصر در سخنرانی برای جلوگيری از تصويب اين قطعنامه گفتند که مواردی از اين دست بايد در «شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد» تصويب شود.

کميته حقوق بشر مجمع عمومی نيز از جمله نهادهايی است که برای تصويب قطعنامه‌های اين مجمع در زمينه حقوق بشر فعاليت می کند.

صدور قطعنامه در مجمع عمومی بر خلاف قطعنامه های شورای امنيت، لازم الاجرا نيست و بيشتر برای فشار تبليغاتی به کشورهای ناقض حقوق بشر صورت می گيرد.

به گفته مدافعان حقوق بشر، جمهوری اسلامی ايران به شکلی گسترده اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر را زير پا می گذارد و نقض گسترده حقوق بشر، سال ها است که در ايران اتفاق می افتد. تا کنون مجمع عمومی در قطعنامه های بسياری عملکرد حکومت ايران در اين زمينه را محکوم کرده است.


منابع: رویترز - رادیوفردا